Polish Supreme Court dismisses judge recusal request due to prior binding precedent on court composition.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the request to recuse three judges from a police pension dispute. The applicant argued that the judges were improperly appointed, citing specific articles of the Code of Civil Procedure. The court ruled that a prior binding decision by the merged chambers established that such appointment irregularities constitute a valid ground for recusal, thereby binding the current bench.
Legislator headnote
AI generatedArt. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 49 § 1 k.p.c.; A prior binding decision by the merged chambers of the Supreme Court establishing that irregular court composition under Art. 379 § 4 k.p.c. applies to judges appointed by the KRS binds the current bench to recusal requests based on those grounds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I USKP 139/23 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z odwołania J. K.przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawieo wysokość emerytury policyjnej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5 maja 2025 r.,wniosków ubezpieczonego z dnia 8 lutego 2025 r. i z dnia 24 marca 2025 r. o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego: Renaty Żywickiej, Roberta Stefanickiego i Ewy Stryczyńskiej od rozpoznania sprawy sygn. akt I USKP 139/23, wyłącza od rozpoznania sprawy I USKP 139/23 sędziów Sądu Najwyższego: Renatę Żywicką, Roberta Stefanickiego i Ewę Stryczyńską.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik odwołującego się pismem skierowanym do Sądu Najwyższego, Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wniósł o wyłączenie: sędziego Sądu Najwyższego Roberta Stefanickiego i Renty Żywickiej (pismo z dnia 8 lutego 2025 r.) oraz Ewy Stryczyńskiej (pismo z dnia 24 marca 2025 r.) od orzekania w sprawie I USKP 139/23 z powołaniem się na art. 49 § 1 k.p.c. i art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozpoznawany wniosek jest uzasadniony. Sąd Najwyższy przypomina bowiem, jak czynił to już wielokrotnie, między innymi w postanowieniach wydanych w sprawach: I USK 326/22, I USK 210/22, I USKP 139/23 (wniosek o wyłączenie Agnieszki Żywickiej) oraz I UZ 15/23 (oraz wielu innych), że w uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 (OSNK 2000 nr 2, poz. 1 i OSNC 2020 nr 4, poz.
34) przesądzono, że nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek KRS ukształtowanej w składzie i trybie przewidzianym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. Uchwała z chwilą jej podjęcia uzyskała moc zasady prawnej (art. 87 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym), co powoduje, że każdy skład orzekający jest nią związany.Odwołując się do szczegółowej argumentacji zawartej w powołanych wcześniej postanowieniach i w pełni ją podzielając, Sąd Najwyższy uznaje również, że nie ma podstaw do twierdzenia, że skutki wynikające z uchwały składu połączonych Izb Sądu Najwyższego zostały zniwelowane wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 2020 r., U 2/20 (OTK-A 2020, poz. 61).Kierując się tą argumentacją oraz opierając się na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c., art. 49 § 1 k.p.c. i art. 52 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.AGM [r.g.]