I USK 196/23 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedTreść wniosku jest klarowna, a powołane w rubrum pisma sygnatura (I USK 160/23) i data orzeczenia zostały zapewne omyłko oznaczone (z uzasadnienia wniosku wynika, jakiej sprawy (spraw), to pismo dotyczy).Przepisy k.p.c. nie posługują się pojęciem „reasumpcja”. Słownik języka polskiego dany zwrot definiuje jako powtórne rozpatrzenie jakiejś sprawy, ponowną ocenę. Do powtórnego rozpoznania sprawy w przypadku postępowania cywilnego dochodzi w wyniku wniesienia apelacji lub zażalenia (jeżeli traktować o kwestiach ubocznych, incydentalnych), które, jeżeli są zasadne to prowadzą do zmiany lub uchylenia orzeczenia.Z kolei orzeczenia Sądu Najwyższego, w tym te rozstrzygające o wyłączeniu sędziego (odmowie jego wyłączenia) są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu.
Legislator headnote
AI generatedart. 359 § 1 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c; I USK 196/23 · Sąd Najwyższy: nie posługują się pojęciem „reasumpcja”. Słownik języka polskiego dany zwrot definiuje jako powtórne rozpatrzenie jakiejś sprawy, ponowną ocenę. Do powtórnego rozpoznania sprawy w przypadku postępowania cywilnego dochodzi w wyniku wniesienia apelacji lub zażalenia (jeżeli traktować o kwestiach ubocznych, incydentalnych), które, jeżeli są zasadne to prowadzą do zmiany lub uchylenia orzeczenia.Z kolei orzeczenia Sądu Najwyższego, w tym te rozstrzygające o wyłączeniu sędziego (odmowie jego wyłączenia) są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I USK 196/23 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z odwołania W. S.przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznychi Administracji w Warszawieo wysokość emerytury i renty inwalidzkiej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 kwietnia 2024 r.wniosku pełnomocnika odwołującego się o reasumpcję postanowienia z dnia 3 października 2023 r., sygn. akt I USK 160/23, postanawia odrzucić wniosek pełnomocnika odwołującego się z dnia 9 kwietnia 2024 r. (data wpływu 16 kwietnia 2024 r.) zatytułowanego „wniosek o reasumpcję postanowienia z dnia 3 października 2023 r. w sprawie I USK 160/23”, w którym domagano się uchylenia, na podstawie art. 359 § 1 k.p.c., postanowień Sądu Najwyższego z dnia 3 i 17 stycznia 2024 r. w sprawie I USK 196/23 i wyłączenie od rozpoznania sędziego SN Leszka Bieleckiego od rozpoznania sprawy I USK 196/23.
UZASADNIENIE
Treść wniosku jest klarowna, a powołane w rubrum pisma sygnatura (I USK 160/23) i data orzeczenia zostały zapewne omyłko oznaczone (z uzasadnienia wniosku wynika, jakiej sprawy (spraw), to pismo dotyczy).Przepisy k.p.c. nie posługują się pojęciem „reasumpcja”. Słownik języka polskiego dany zwrot definiuje jako powtórne rozpatrzenie jakiejś sprawy, ponowną ocenę. Do powtórnego rozpoznania sprawy w przypadku postępowania cywilnego dochodzi w wyniku wniesienia apelacji lub zażalenia (jeżeli traktować o kwestiach ubocznych, incydentalnych), które, jeżeli są zasadne to prowadzą do zmiany lub uchylenia orzeczenia.Z kolei orzeczenia Sądu Najwyższego, w tym te rozstrzygające o wyłączeniu sędziego (odmowie jego wyłączenia) są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 grudnia 2016 r., III UO 4/16, LEX nr 2174070 wskazał, że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego. Kodeks ten ustanawia jednolity system zaskarżania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych, opierający się na zasadzie dwuinstancyjności. W związku z tym, że przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują „wniosku o reasumpcję” postanowienia Sądu Najwyższego czy też zażalenia skierowanego przeciwko postanowieniu Sądu Najwyższego należy uznać, iż oba te środki są niedopuszczalne, wobec czego podlegają odrzuceniu (por także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2023 r., I CSK 3012/22, LEX nr 3578361).Warto podkreślić, że postanowieniami z dnia 10 i 11 kwietnia 2024 r. (I UZ 4/24 i I UZ 5/24) odrzucono zażalenia pełnomocnika odwołującego się na postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 i 17 stycznia 2024 r.
Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 1 a contrario, art. 3941 § 3 i art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.[SOP][ał]