I UK 6/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UK 6/05

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z odwołania S.G.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z.

z udziałem zainteresowanej M.K.

o ustalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2005 r.,

kasacji ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł.

z dnia 22 września 2004 r., sygn. akt III AUa …/03,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 września 2004 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Ł.oddalił apelację S. G. od wyroku Sądu Okręgowego

- Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z dnia 6 sierpnia 2003 r.

Przedmiotem postępowania Sądu pierwszej instancji była kwestia zgodności z

prawem

decyzji

Zakładu

Ubezpieczeń

Społecznych

w

Z. uznającej,

że

ubezpieczona nie podlega ubezpieczeniu społecznemu pracowników od 11 marca

2002 r, wskazując na pozorność zawartej przez wnioskodawczynię umowy o pracę.

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie przyjmując po analizie zgromadzonego materiału

dowodowego w sprawie, że zawarta umowa o pracę nie była zawarta dla pozoru,

lecz strony zawierające tę umowę zmierzały do obejścia prawa i tym samym na

podstawie przepisu art. 58 § 1 k.c. umowa ta jest nieważna. Sąd Apelacyjny

podzielając argumenty Sądu pierwszej instancji oddalił apelację.

Kasacja ubezpieczonej zarzuca powyższemu wyrokowi naruszenie prawa

materialnego - art. 58 §1k.c. oraz przepisów postępowania – art. 328 § 2 k.p.c.

Jako

okoliczność

uzasadniającą

rozpoznanie

kasacji

wskazuje

istotne

zagadnienie prawne - odnoszące się do wykładni i zastosowania wyżej

wymienionego przepisu prawa materialnego (art. 58 § 1 k.c.) w stosunku do

przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) - w sytuacji jeżeli umowa o pracę

została faktycznie zrealizowana przez strony i ubezpieczona tym samym spełniła

przesłanki nabycia prawa do ubezpieczenia społecznego przewidziane tą ustawą.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Kasacja, spełniająca wymagania z przepisu art. 393 3 k.p.c. podlega dalszej

kontroli w postaci tzw. przedsądu a więc badaniu, czy w sprawie występują

okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania (art. 393 § 1 i 2 k.p.c.) a

mianowicie, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (co polega na

przytoczeniu jego treści i wskazaniu argumentów prawnych, które z reguły

prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych – por. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, M.Prawn. 2001, nr 13, poz. 670), czy istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości a także

potrzeba wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

sądów (co wymaga przedstawienia tych rozbieżności i wykazania, że przepisy je

wywołujące nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze

sądowej). W ramach przedsądu następuje także badanie, czy zaskarżone

orzeczenie oczywiście narusza prawo (przy czym oczywistość ta musi jawić się

jako rażąca i od razu dostrzegalna, uwidoczniająca się bez głębszej analizy

sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z jego brzmieniem lub powszechnie

przyjętymi regułami interpretacji) a nadto, czy w sprawie nie występuje nieważność

postępowania (art. 393 § 2 k.p.c.). Te ostatnie okoliczności Sąd Najwyższy bierze

pod uwagę z urzędu, jakkolwiek może je także podnieść strona skarżąca, co

podlega ocenie w ramach przedsądu.

Oceniając kasację wniesioną przez ubezpieczoną Sąd Najwyższy nie dopatruje

się występowania przesłanek pozwalających na przyjęcie kasacji do rozpoznania.

W szczególności nie formułuje ona w istocie zagadnienia prawnego w sposób, jaki

oczekiwałby tego Sąd Najwyższy, nie jest też w świetle wywodów kasacji kwestią

wymagającą rozstrzygnięcia ani wykładnia wskazanych przepisów ani zasady ich

stosowania. W

sprawie

nie

występują

także

wymagające

rozstrzygnięcia

zagadnienia proceduralne. Zarzuty kasacji dotyczą w istocie własnej wersji stanu

faktycznego.

Fakt uznania przez Sąd drugiej instancji, że w oparciu o zebrane w sprawie

dowody umowa zawarta pomiędzy pracodawcą a wnioskodawczynią została

wykonana i nie była umowa pozorną, nie wyklucza uznania, że w wyżej

wymienionym przypadku zawarcie umowy zmierzało do obejścia prawa (art. 58 § 1

k.c. w związku z art. 300 k.p.) – por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 marca

2001 r., II UKN 258/00, OSNAPiUS 2002/21/527. Z powyższego wynika, że w

niniejszej sprawie istotne zagadnienie prawne nie występuje, bowiem nawiązanie

stosunku pracy zgodnie z art. 22 k.p. nie wyklucza wykonywania tej pracy w celu

obejścia prawa polegającego w niniejszej sprawie na skorzystaniu przez

wnioskodawczynię z wielomiesięcznego świadczenia ubezpieczeniowego, poprzez

uiszczenie ze strony pracodawcy składki ubezpieczeniowej tylko za dwa miesiące.

Ponadto kasacja powołuje się na naruszenie przepisów postępowania, które

ani nie budzą wątpliwości, ani nie wywołują rozbieżności w praktyce.

Z powyższych motywów Sąd Najwyższy, nie dopatrując się oczywistości

naruszenia prawa zaskarżonym orzeczeniem ani nie stwierdzając nieważności

postępowania - na podstawie art. 3937 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia kasacji do

rozpoznania.