I UK 371/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UK 371/05

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z odwołania J. L.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K.

o wcześniejszą emeryturę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2006 r.,

skargi kasacyjnej ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.

z dnia 28 czerwca 2005 r., sygn. akt III AUa ../04,

1. odrzuca skargę kasacyjną

2. odpis

postanowienia

przekazuje

Okręgowej

Radzie

Adwokackiej w K.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2005 r. Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w K. oddalił apelację ubezpieczonej J.L. od wyroku

Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 18

września 2003 r.

Na powyższe orzeczenie ubezpieczona wniosła skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Skarga kasacyjna, spełniająca wymagania z przepisu art. 398 4 § 1 k.p.c.

powinna zawierać podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie oraz wskazywać

okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania (398 4 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. w

związku z art. 3989 § 1 k.p.c.) Innymi słowy Sąd Najwyższy rozpatrzy tylko taką

sprawę, w której występuje istotne zagadnienie prawne (co polega na przytoczeniu

jego treści i wskazaniu argumentów prawnych, które z reguły prowadzą do

rozbieżnych ocen prawnych – por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10

maja 2001r.,II CZ 35/01, M. Prawn. 2001, nr 13, poz.670) lub istnieje potrzeba

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości a także potrzeba

wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów

(co wymaga przedstawienia tych rozbieżności i wykazania, że przepisy je

wywołujące nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze

sądowej). W ramach przedsądu następuje także badanie, czy skarga kasacyjna jest

oczywiście uzasadniona (przy czym oczywistość ta związana jest z naruszeniem

przez Sąd prawa i musi jawić się jako rażąca i od razu dostrzegalna,

uwidoczniająca się bez głębszej analizy sprzeczność wykładni lub stosowania

prawa z jego brzmieniem lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji) a

nadto, czy w sprawie zachodzi nieważność postępowania. Tak więc wniosek o

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie nie może

powoływać się li tylko na wskazane podstawy kasacyjne (art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.),

lecz musi pozostawać w ścisłym związku z art. 3989 § 1 k.p.c., według którego Sąd

Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje

istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście

uzasadniona, zaś rzeczą skargi jest przekonanie Sądu Najwyższego, że powyższe

okoliczności występują. A contrario, gdy brak jest takiej okoliczności, Sąd

Najwyższy uprawniony jest do odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 398 6 § 3 k.p.c.).

Zatem wniosek z art. art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. rozumiany wąsko jako żądanie

przyjęcia skargi kasacyjnej bez głębszego uzasadnienia i odniesienia się do

okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. nie może być oceniany jako

spełnienie wszystkich wymogów skargi z art. 3984 § 1 k.p.c. Tak wąsko rozumiany

wniosek byłby zresztą zbędny bowiem jeśli skarga kasacyjna w ogóle jest przez

stronę wniesiona to jest oczywistym, że strona oczekuje jej przyjęcia.

Badając pod względem formalnym skargę kasacyjną wniesioną przez

ubezpieczonego Sąd Najwyższy nie dopatrzył się występowania przesłanek

pozwalających na przyjęcie jej do rozpoznania ze względu na brak spełnienia

wymogu określonego w art. 3984 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. Skarga kasacyjna nie zawiera

podstaw kasacyjnych oraz wniosku o jej przyjęcie, a tym samym uzasadnienia,

które korespondowałoby z przesłankami z art. 398 3 § 1 k.p.c., służącymi Sądowi

Najwyższemu do oceny, czy skarga ta zasługuje na przyjęcie do rozpoznania.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną.