I UK 36/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UK 36/05

POSTANOWIENIE

Dnia 30 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie z odwołania H. B.

przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziałowi

Regionalnemu w O.

o emeryturę rolniczą,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 maja 2005 r.,

kasacji ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w B.

z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

W kasacji wnioskodawcy H. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 7

grudnia 2004 r., pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut błędnej wykładni: 1/ art.

9 ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o niektórych warunkach funkcjonowania

ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i ich rodzin w 1990 r. (Dz. U.

Nr 14, poz. 90) oraz 2/

art. 19 i 20 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o

ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25) i art. 2 ust. 1 i 2

ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych

świadczeniach dla rolników i ich rodzin (dz. U. Nr 32, poz. 140) - wskutek przyjęcia,

że wnioskodawcy nie przysługuje emerytura rolnicza. Zdaniem skarżącego

„wskazane w uzasadnieniu kasacji rozbieżności w orzecznictwie, w odniesieniu do

wykładni i stosowania wyżej przytoczonych przepisów, eliminują

ustawowe

przeszkody mogące prowadzić do odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania”, a

także utrzymywał, że „ istnieją zatem podstawy do przyjęcia, że w sprawie

występuje

zagadnienie

prawne,

wyjaśnienie

którego

jest

niezbędną

dla

zapewnienia jednolitości orzecznictwa sądów niższych instancji”. W konsekwencji

skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku oraz uchylenia „w całości

poprzedzającej decyzji pozwanej” oraz zobowiązanie jej do przyznania mu

emerytury rolniczej, a także zasądzenia od pozwanej „na rzecz powoda” kosztów

postępowania według załączonego spisu, alternatywnie wnosząc o uchylenie

zaskarżonego wyroku i „przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w O.” do

ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Autor kasacji nie wykazał, aby pomiędzy powołanymi w kasacji judykatami

występowały rozbieżności, co jest koniecznym wymaganiem przyjęcia, że stanowi

to okoliczność uzasadniającą przyjęcie kasacji do rozpoznania. W kasacji nie

sformułowano również konkretnego istotnego zagadnienia prawnego, „wyjaśnienie

którego jest niezbędną dla zapewnienia jednolitości orzecznictwa sądów niższych

instancji”, a Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania

konkretyzacji ani do ryzykowania domysłów co do wypełnienia wymagań skargi

kasacyjnej, ponieważ to obciąża wyłącznie stronę skarżącą. Przede wszystkim

jednak wniosek skarżącego podlegał rozpoznaniu na podstawie przepisów

obowiązujących w dacie jego złożenia, tj. na podstawie art. 19 i 20 ustawy z dnia

20 grudnia 1990 r. W zakresie interpretacji zawartych w tych normach wymagań

nabycia prawa do emerytury rolniczej przyjmuje się, że nie można nabyć takich

uprawnień wyłącznie na podstawie okresów prowadzenia gospodarstwa rolnego

przed dniem wprowadzenia systemu ubezpieczeń społecznych rolników, które

stanowią wyłącznie okresy podlegające zaliczeniu do wymaganego okresu

podlegania

rolniczym

ubezpieczeniom,

ale

pod

warunkiem

posiadania

jakiegokolwiek okresu ubezpieczenia w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1990

r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Oznaczało to, że wnioskodawca, który nie

posiadał żadnego okresu ubezpieczenia nie mógł nabyć prawa do emerytury

rolniczej legitymując się jedynie tzw. okresami zaliczalnymi do wymaganego okresu

ubezpieczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2003 r., II UK

31/03, OSNAP 2004 nr 13, poz. 232).

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.