I UK 288/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UK 288/04

POSTANOWIENIE

Dnia 12 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Herbert Szurgacz

SSN Andrzej Wasilewski

w sprawie z wniosku J. R.

przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w K.

o wypłatę emerytury,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 stycznia 2005 r.,

kasacji organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.

z dnia 30 marca 2004 r., sygn. akt III AUa …/03,

umarza postępowanie kasacyjne.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w K. – Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

wyrokiem z dnia 30 marca 2004 r. zmienił zaskarżony przez ubezpieczonego J.

R. wyrok Sądu okręgowego w K. Wydziału VI Ubezpieczeń Społecznych z dnia

7 lutego 2003 r. i poprzedzającą go decyzję emerytalną, w ten, że stwierdził, iż

wypłata przyznanej ubezpieczonemu emerytury podlegała zawieszeniu jedynie

do dnia 31 stycznia 2003 r. Orzekając reformatoryjnie, Sąd Apelacyjny oprał się

na stanowisku zawartym w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 22 października

2003 r., II UKN 112/03 (OSNAP 2004 nr 3, poz. 51), że emerytury lub renty z

wojskowego zaopatrzenia emerytalnego nie wypłaca się jedynie za okres, za

który żołnierz zawodowy otrzymał uposażenie przewidziane w ustawie z dnia 17

grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy ( jednolity tekst: Dz. U. z 1992 r. Nr 5,

poz. 18 ze zm.). Oznacza to, że do tego okresu nie dolicza się okresu, za który

żołnierz zawodowy pobrał jednorazowe odszkodowanie z tytułu skróconego

okresu wypowiedzenia stosunku zawodowej służby wojskowej.

W kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego pozwane Wojskowe Biuro

Emerytalne

nadal

podważało

trafność

zaskarżonego

rozstrzygnięcia,

utrzymując, że wojskowa emerytura powinna być wypłaca dopiero po upływie

okresu rocznego pobierania uposażenia wojskowego oraz okresu, za który

żołnierz otrzymał jednorazowe odszkodowanie stosownie do dyspozycji art. 14

ustawy o modernizacji sił zbrojnych, które są świadczeniami konkurencyjnymi

wobec wojskowej emerytury. Za przyjęciem kasacji do rozpoznania przemawia

wymagające wyjaśnienia istotne zagadnienie prawne, czy wypłata świadczenia

emerytalnego powinna nastąpić po upływie okresu, za który żołnierz pobrał

dwunastomiesięczne uposażenie, o którym mowa w art. 18 ustawy o

uposażeniu żołnierzy zawodowych, czy też po upływie sum tego okresu oraz

okresu, za który żołnierz otrzymał jednorazowe odszkodowanie stosownie do

dyspozycji art. 14 ustawy o modernizacji sił zbrojnych.

Pismem z dnia 3 listopada 2004 r. Wojskowe Biuro Emerytalne cofnęło

kasację.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W razie cofnięcia kasacji Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne w

sprawie (art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 39319 k.p.c.).

Incydentalnie należało zasygnalizować, że zagadnienie prawne postawione w

kasacji zostało wyjaśnione w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego z dnia 8 października 200 r., III UZP 2/04, OSNAP 2005 nr 2), w

której skład powiększony najwyższej instancji sądowej podtrzymał jednolite

stanowiska wyrażone w wyrokach Sądu Najwyższego z dnia 22 października

2003 r., II UKN 112/03 (OSNAP 2004 nr 3, poz. 51) i z dnia 23 maja 2004 r., II

UK 378/03 (niepublikowany), które wyrażały stanowiska, że skrócenie okresu

wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej

na

podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i

modernizacji sił zbrojnych – nie przedłuża ani nie przesuwa okresu, za który

żołnierzowi przysługuje uposażenie wypłacane po zwolnieniu ze służby

wojskowej, co sprawia, że niewypłacanie emerytury wojskowej może dotyczyć

okresu jedynie roku od daty upływu skróconego okresu wypowiedzenia (daty

zwolnienia ze służby). Szczegółowa analiza stanu prawnego, dokonana w

uzasadnieniu powołanej wyżej uchwały składu siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego, doprowadziła do stwierdzenia, że okres, o który skrócono

wypowiedzenie stosunku wojskowej służby zawodowej biegnie równocześnie z

okresem pobierania dwunastomiesięcznego uposażenia , (a zawsze jest

krótszy). W konsekwencji, po upływie roku od rozwiązania stosunku służby w

skróconym okresie wypowiedzenia nie występuje już ani okres pobierania

uposażenia, ani okres, o który skrócono wypowiedzenie. Nie ma zatem żadnych

podstaw prawnych do sumowania tych okresów dla celów podjęcia wypłaty

przyznanej emerytury wojskowej. Doprowadziło do podjęcia uchwały o

następującej treści, że żołnierz, któremu na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z

dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz

finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001-2006 (Dz.

U. Nr 76, poz. 904 ze zm.) skrócono okres wypowiedzenia zawodowej służby

wojskowej, nabywa prawo do emerytury z upływem ostatniego dnia okresu, za

który wypłacono mu jednorazowe odszkodowanie przewidziane w art. 14 ust. 2

tej ustawy. Po tym dniu, odmowa wypłaty emerytury może dotyczyć jedynie

miesięcy pozostałych do upływu rocznego okresu pobierania uposażenia

przewidzianego w art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o

uposażeniu żołnierz (jednolity tekst: Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693 ze zm.).

Mając na uwadze, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne

stosownie do dyspozycji art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 39319 k.p.c.