I UK 269/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UK 269/05

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Beata Gudowska

w sprawie z odwołania W. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.

o emeryturę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 lutego 2006 r.,

skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.

z dnia 12 maja 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna, wywiedziona od wyroku wydanego po 6 lutego 2005 r.,

powinna spełniać warunki określone w art. 3984 § 1 k.p.c. (art. 3 ustawy z dnia 22

grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy –

prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), czyli

między innymi zawierać wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego

uzasadnienie.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wymaga

przytoczenia argumentów przemawiających za istnieniem przesłanek określonych

w art. 3989 k.p.c., które Sąd Najwyższy bierze pod uwagę, rozważając przyjęcie

skargi do rozpoznania, co powoduje, że jest to istotny element skargi, pełniący

odrębną od jej podstaw, samodzielną funkcję procesową. Wyraźne oddzielenie i

rozróżnienie podstaw skargi kasacyjnej od przesłanek uzasadniających przyjęcie jej

do rozpoznania (art. 3983 i 3989 k.p.c.) wyklucza jakiekolwiek trudności

prawidłowym skonstruowaniu i sporządzeniu skargi kasacyjnej (por. aktualne

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC

2001, nr 10, poz. 156, z dnia 12 grudnia 2000 r. V CKN 1780/00, OSNC 2001/3,

poz. 52 i z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11).

Skarga kasacyjna wniesiona przez pełnomocnika W. K. od wyroku Sądu

Apelacyjnego w K. z dnia 12 maja 2005 r. uwzględniającego apelację Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w S. od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 16 września 2004 r. nie zawiera

uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.