I UK 213/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I UK 213/04

POSTANOWIENIE

Dnia 12 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)

SSN Herbert Szurgacz

SSN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku J. Franczuka

przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w B.

o wysokość świadczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 stycznia 2005 r.,

kasacji organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w B.

z dnia 2 czerwca 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

umarza postępowanie kasacyjne.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w B. wyrokiem z dnia 2 czerwca 2004 r. (III AUa …/04)

oddalił apelację Wojskowego Biura Emerytalnego w B. (nadal jako: organ

rentowy) od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 11 lutego 2004 r. (V U

…/03) zmieniającego decyzję organu rentowego z dnia 10 października, na

mocy której przyznana została J. F. emerytura wojskowa poczynając od dnia 1

października 2003 r. i równocześnie została zawieszona jej wypłata do dnia 30

września 2004 r. z powodu wypłaty rocznego uposażenia i odszkodowania na

podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu

emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz. U. z

2002 r. Nr 11, poz. 108) oraz art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o

przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu sił zbrojnych RP w

latach 2001 – 2006 (Dz. U. Nr 76, poz. 804), w ten sposób, że zawiesił wypłatę

przyznanej wnioskodawcy emerytury do dnia 29 lutego 2004 r.

W kasacji organu rentowego od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego

w B. z dnia 2 czerwca 2004 r. podniesiony został zarzut naruszenia art. 14 ust.

1 – ust. 6 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji

technicznej oraz finansowaniu sił zbrojnych RP w latach 2001 – 2006 (Dz. U. Nr

76, poz. 804) poprzez niezgodną z intencją ustawodawcy wykładnię tego

przepisu,

skutkującą

określeniem

daty

podjęcia

wypłaty

świadczenia

emerytalnego od dnia 1 października 2004 r., a nie od dnia 1 marca 2004 r.

Organ rentowy wskazał równocześnie, że okolicznością uzasadniającą

przyjęcie kasacji do rozpoznania jest „występowanie w sprawie istotnego

zagadnienia prawnego polegającego na rozstrzygnięciu, czy podjęcie wypłaty

świadczenia emerytalnego przez organ rentowy nastąpić ma po upływie okresu,

za który przysługuje żołnierzowi 12-sto miesięczne uposażenie wypłacone na

podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z 17.12.1974 r. o uposażeniu

żołnierzy, tekst jednolity z 2002 r. Dz. U. Nr 76, poz. 693 ze zm., czy też po

upływie okresu, za który wypłacono żołnierzowi jednorazowe odszkodowanie

stosownie do dyspozycji art. 14 ust. 1 – ust. 6 ustawy z dnia 25.05.2001 r. o

przebudowie i modernizacji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach

2001 – 2006 (Dz. U. z 2001 r. Nr 76, poz. 804 ze zm.)”, a także „interes

publiczny reprezentowany przez organ rentowy, przy czym interes ten polega

na konieczności zachowania jednolitego orzecznictwa w zakresie stosowania

przepisów oraz wykładni prawa, biorąc pod uwagę zasadę spójności,

jednolitości prawa.” Następnie, pismem z dnia 25 października 2004 r. organ

rentowy cofnął kasację w związku z podjęciem przez Sąd Najwyższy uchwały z

dnia 5 października 2004 r. (III UZP 2/04), w której rozstrzygnięte zostało

zagadnienie prawne istotne także dla oceny trafności wyroku zaskarżonego

kasacją w niniejszej sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wobec cofnięcia przez organ rentowy wniesionej przezeń uprzednio

kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 2 czerwca 2004 r., Sąd

Najwyższy na podstawie art. 355 § 1 w związku z art. 393 19 oraz art. 391 § 1

k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Teza:

W razie cofnięcia przez organ rentowy wniesionej uprzednio kasacji od

wyroku Sądu Apelacyjnego Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne

(art. 355 § 1 w związku z art. 39319 oraz art. 391 § 1 k.p.c.).