Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I PZ 9/22 AI generated

I PZ 9/22 · Sąd Najwyższy

Case Number I PZ 9/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 27 października 2022 r. (sygn. akt V Pa 56/21) Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie z powództwa A. Ż. przeciwko „P.” Spółce z o.o. z siedzibą w K. o uznanie wypowiedzenia o pracę za bezskuteczne i wynagrodzenie, na skutek kasacji pełnomocnika powoda A. Ż. od wyroku z dnia 26 kwietnia 2022 r. Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 350 k.p.c. w związku z art. 553 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 350 k.p.c, art. 533 § 1 k.s.h, art. 3941 k.p.c, art. 3941 § 11 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I PZ 9/22 · Sąd Najwyższy: Kodeks Spółek Handlowych, z urzędu sprostował oczywistą niedokładność sądu w komparycji oraz uzasadnieniu wyroku z dnia 26 kwietnia 2022 r. w ten sposób, że w miejsce pozwanego: <<„P.” Spółki Akcyjnej Odział w R.>> wpisał prawidłowe oznaczenie strony pozwanej: <<”P.” Spółkę z o.o. z siedzibą w K.>>.Pismem z dnia 3 listopada 2022 r., pełnomocnik strony powodowej wniósł do Sądu Najwyższego zażalenie, zaskarżając ww. postanowienie, zarzucając rażące naruszenie prawa poprzez zastosowanie art. 350 k.p.c. w zw. z art. 533 § 1 k.s.h. i dokonanie błędnej oraz rozszerzającej wykładni wskazanych przepisów.

Keywords

AI generated
amendment of the claim amendment of authorisation change of category or service constitutive action correction of material error amendment of land-use zone

Cited Legislation

AI generated
art. 350 k.p.c
Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 350 k.p.c.
art. 533 § 1 k.s.h
art. 3941 k.p.c
350).Kwestie zażalenia składanego do Sądu Najwyższego reguluje przepis art. 3941 k.p.c.
art. 3941 § 11 k.p.c
Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (art. 3941 § 11 k.p.c.).
art. 3986 § 3 k.p.c
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 listopada 2010 r., III SO 3/10, z dnia 9 marca 2011 r., III SO 1/11, niepubl., z dnia 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22, LEX nr 3480445.).Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.[SOP][ł.n]

Cited Case Law

AI generated
IV CSK 188/10
Wyrok z dnia 4 listopada 2010 r., IV CSK 188/10 Postanowienie sądu drugiej instancji dotyczące sprostowania wyroku, a w rzeczywistości zmieniające ten wyrok co do istoty, podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną, chyba że skarga kasacyjna w sprawie nie przysługuje. Sędzia SN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Krzysztof Pietrzykowski Sędzia SN Bogumiła Ustjanicz Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Joanny K.-T. i Włodzimierza T. przeciwko Iwonie Ż., Przemysławowi Ż., Agacie Ż. i Jakubowi Ż. o ustalenie nieważności umów sprzedaży nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2010 r. skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 czerwca 2009 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
I UK 110/17
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.
IV CSK 60/17
Powodowie S. M., K. M. i małoletnia N. M. wystąpili przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w P. o ochronę swoich dóbr osobistych, naruszonych w wyniku bezprawnego ujawnienia informacji o przysposobieniu małoletniej powódki N. M. oraz danych osobowych i adresowych powodów w toku postępowania o zabezpieczenie spadku po E. N. - biologicznej matce małoletniej. Powodowie domagali się pisemnych przeprosin od pozwanego oraz zadośćuczynień na rzecz S. i K. M. w kwocie po 75 000 zł, a na rzecz małoletniej N. M. w kwocie 50 000 zł, z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu.Sąd Okręgowy w L. uwzględnił powództwo w znacznej części.
I CSK 746/17
Powodowie T. i Z. małżonkowie P. w pozwie z dnia 1 grudnia 2008 r. domagali się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa - Wojewody (…) na ich rzecz solidarnie kwoty 4 331 117 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 26 lutego 1993 r. do dnia zapłaty, tytułem naprawienia szkody poniesionej w związku z pozbawieniem ich prawa do zwrotu bliżej opisanej wywłaszczonej nieruchomości (działki nr 31 i 74), która nie została wykorzystana na cel wywłaszczenia, a następnie stała się przedmiotem użytkowania wieczystego przysługującego przedsiębiorstwu państwowemu H., zgodnie z wydaną przez Wojewodę (…) w dniu 26 lutego 1993 r.
AI generated
I CSK 4052/22
Pozwane Centrum […] im. […] wniosło skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 7 kwietnia 2021 r., którym częściowo zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z 21 lutego 2020 r. wydany w sprawie z powództwa M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowo-akcyjnej w L.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Pozwany uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowaniem następujących zagadnień prawnych:1.Czy w świetle art. 353 § 1 i 2 k.c. i art. 3531 k.c., do ustanowienia kaucji gwarancyjnej, rozumianej jako odrębna od umowy o podwykonawstwo umowa zabezpieczająca roszczenia wykonawcy z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o podwykonawstwo robót budowlanych, rękojmi za wady oraz gwarancji, może dojść na podstawie zgodnych oświadczeń woli strony umowy o podwykonawstwo, bez konieczności przeniesienia środków pieniężnych stanowiących przedmiot świadczenia z umowy kaucji?2.Czy w świetle art. 6471 § 5 k.c. w brzmieniu obowiązującym do 31 maja 2017 r., art. 353 § 1 i 2 k.c., art. 3531 k.c., art. 65 § 1 i § 2 k.c., art. 374 § 1 k.c., art. 506 § 1 k.c. zastrzeżenie w umowie o podwykonawstwo robót budowlanych zabezpieczenia należytego wykonania zobowiązań podwykonawcy, roszczeń wykonawcy z tytułu rękojmi i gwarancji w postaci zatrzymania części wynagrodzenia podwykonawcy, w sytuacji gdy strony tej umowy:a)przewidziały, że umówione wynagrodzenie stanowi cenę za świadczenia z umowy o podwykonawstwo i innych umów zawartych przez strony, a objętych jednym dokumentem (kontraktem);b)uregulowały w umowie terminy zapłaty wynagrodzenia i nie przewidziały dla zatrzymanej części wynagrodzenia innych terminów zapłaty przypadających po ziszczeniu się określonych w umowie warunków zwrotu zabezpieczenia;c)nie zastrzegły woli utrzymania solidarnej odpowiedzialności inwestora za zapłatę zatrzymanej części wynagrodzenia ani w umowie, na zawarcie której wyraził zgodę inwestor, ani później, w chwili powstania tej formy zabezpieczenia, poprzez wyraźne oświadczenie woli podwykonawcy skierowane do inwestora,nie wyłącza odpowiedzialności inwestora za zatrzymaną kwotę wynagrodzenia, gdyż stanowi jedynie zmianę terminu wymagalności zapłaty zatrzymanej kwoty wynagrodzenia, czy też poprzez takie zastrzeżenie w umowie dochodzi do odnowienia zobowiązania w zakresie zatrzymanej części wynagrodzenia poprzez zmianę podstawy prawnej świadczenia, zatrzymana kwota wynagrodzenia przestaje być częścią wynagrodzenia podwykonawcy, a staje się przedmiotem świadczenia z umowy kaucji, za zobowiązania z której inwestor nie odpowiada względem podwykonawcy solidarnie z wykonawcą?W orzecznictwie SN wskazuje się, że istotne zagadnienie prawne powinno wiązać się z określonym przepisem prawnym, a jego wyjaśnienie musi mieć znaczenie nie tylko dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.
IV CSK 397/21
Pozwani wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 21 stycznia 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
II CZ 11/21
Sąd Okręgowy w Z. postanowieniem z dnia 26 maja 2020 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki postępowania K. K.-M. od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 12 grudnia 2019 r. oddalającego apelację uczestników postępowania D. K., X. K. i K. K.-M. od postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 7 maja 2019 r. zezwalającego na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólną. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 2 k.p.c. na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu apelacji skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zarządu związanego ze współwłasnością lub użytkowaniem.
I CZ 14/21
Zaskarżonym postanowieniem z 18 października 2019 r.
I CSK 1191/23
Skarga kasacyjna pozwanej została skierowana przeciwko wyrokowi Sądu Apelacyjnego w całości tj..

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

PAGE \* MERGEFORMAT 2Sygn. akt I PZ 9/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Sobutka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Leszek Bielecki‎SSN Romuald Dalewski w sprawie z powództwa A. Ż. ‎przeciwko „P.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. (poprzednio „P.” Spółka Akcyjna Oddział w R.) ‎o uznanie wypowiedzenia o pracę za bezskuteczne i wynagrodzenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 marca 2023 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim‎z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt V Pa 56/21, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 października 2022 r. (sygn. akt V Pa 56/21) Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie z powództwa A. Ż. przeciwko „P.” Spółce z o.o. z siedzibą w K. o uznanie wypowiedzenia o pracę za bezskuteczne i wynagrodzenie, na skutek kasacji pełnomocnika powoda A. Ż. od wyroku z dnia 26 kwietnia 2022 r. Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 350 k.p.c. w związku z art. 553 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r.

Kodeks Spółek Handlowych, z urzędu sprostował oczywistą niedokładność sądu w komparycji oraz uzasadnieniu wyroku z dnia 26 kwietnia 2022 r. w ten sposób, że w miejsce pozwanego: <<„P.” Spółki Akcyjnej Odział w R.>> wpisał prawidłowe oznaczenie strony pozwanej: <<”P.” Spółkę z o.o. z siedzibą w K.>>.Pismem z dnia 3 listopada 2022 r., pełnomocnik strony powodowej wniósł do Sądu Najwyższego zażalenie, zaskarżając ww. postanowienie, zarzucając rażące naruszenie prawa poprzez zastosowanie art. 350 k.p.c. w zw. z art. 533 § 1 k.s.h. i dokonanie błędnej oraz rozszerzającej wykładni wskazanych przepisów.

Strona powodowa wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania w zakresie objętym postanowieniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pełnomocnik powoda w zażaleniu z dnia 3 listopada 2022 r. nie wskazał żadnej podstawy prawnej wywiedzionego przez siebie środka zaskarżenia. Tymczasem, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, zażalenie przysługuje na postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki przez sąd pierwszej instancji (art. 3941a § 1 pkt 8 k.p.c.). Nie dotyczy to natomiast postanowienia wydanego przez sąd drugiej instancji, niezależnie od tego, czy sąd ten prostuje oczywistą omyłkę w wyroku pierwszej, czy drugiej instancji (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 maja 1999 r., III CZ 34/99, LEX nr 521786; z 27 stycznia 1999 r., II CZ 158/98, LEX nr 50660; z 9 grudnia 1998 r., II CZ 143/98, Prok. i Pr.-wkł. 1999/9, poz. 35).

Co prawda w wyroku z 4 listopada 2010 r., IV CSK 188/10 (Biul. SN 2010/12, s. 17), Sąd Najwyższy uznał, że jeśli orzeczenie sądu drugiej instancji, prostujące oczywistą omyłkę, ingeruje w istocie w rozstrzygnięcie merytoryczne, to może zostać od niego wniesiony środek zaskarżenia, ale jedynie w postaci skargi kasacyjnej (podobnie Sąd Najwyższy w wyrokach z 10 maja 2018 r., I UK 110/17, OSNP 2019 nr 9, poz. 22, oraz z 6 lutego 2018 r., IV CSK 60/17, LEX nr 2507097; tak M. Manowska [w:] A. Adamczuk, P. Pruś, M. Radwan, M. Sieńko, E. Stefańska, M.

Manowska, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany; Tom I. Art. 1-477(16), LEX/el. 2022, art. 350).Kwestie zażalenia składanego do Sądu Najwyższego reguluje przepis art. 3941 k.p.c. Wskazuje on na dwie grupy postanowień sądu drugiej instancji, co do których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, tj.: na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (art. 3941 § 11 k.p.c.).

Powołane wyżej regulacje zawierają więc zamknięty katalog orzeczeń, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (tak: M. Manowska [w:] A. Adamczuk, P. Pruś, M. Radwan, M. Sieńko, E. Stefańska, M. Manowska, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany; Tom I. Art. 1-47716, LEX/el. 2022, art. 3941; por. postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17, niepubl.).Postanowienie, które zaskarżyła strona powodowa, nie zostało wymienione w powyżej przytoczonych przepisach, co skutkuje jego niedopuszczalnością (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 listopada 2010 r., III SO 3/10, z dnia 9 marca 2011 r., III SO 1/11, niepubl., z dnia 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22, LEX nr 3480445.).Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.[SOP][ł.n]