I PZ 9/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PZ 9/10

POSTANOWIENIE

Dnia 18 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Halina Kiryło (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Korzeniowski

w sprawie z powództwa W. SA w K.

przeciwko A. J.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 maja 2010 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w K.

z dnia 14 stycznia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Powód W. S.A. złożył zażalenie na zawarte w wyroku z dnia 14 stycznia

2010 r. postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w K. w przedmiocie zasądzenia od strony powodowej na rzecz

pozwanej A. J. kwoty 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w

postępowaniu odwoławczym. Wniósł o jego zmianę przez orzeczenie o

nieobciążeniu tymi kosztami lub jego uchylenie i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania, twierdząc, że „koszty zasądzone na rzecz pełnomocnika

pozwanej A. J. przez Sąd pierwszej instancji są 40-krotnie wyższe od kosztów

zasądzonych od A. J. (wówczas powódki) na rzecz W. S.A. (wówczas strony

pozwanej)”. Zarzucił naruszenie zasady równości ujętej w art. 32 ust. 1 Konstytucji

w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163,

poz. 1348 ze zm.) oraz art. 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c., wobec wskazania

wyłącznie podstawy prawnej, bez wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej

rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania.

Wyjaśnił, że między tymi samymi stronami toczyło się przed Sądem

Rejonowym postępowanie z powództwa A. J. przeciwko W. SA o odszkodowanie,

sygn. akt IV P …/05/N. Sąd I instancji, oddalając powództwo, zasądził na rzecz

strony pozwanej kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Zażalenie

W. S.A.,

zawierające

zarzut

nieadekwatności

zasądzonego

wynagrodzenia do koniecznego nakładu pracy pełnomocnika zostało oddalone

postanowieniem Sądu

Okręgowego w K. z dnia 19 kwietnia 2007 r. Podniósł, że

w tamtej sprawie pełnomocnik pozwanej włożył znacznie większy nakład pracy niż

pełnomocnik pozwanej w niniejszej sprawie, więc jako niezrozumiałe oraz

niewyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia uznał przyjęcie kwoty

20-krotnie wyższej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Podstawowe znaczenie w postępowaniu zażaleniowym ma konstatacja, że

poprzednia sprawa, do której odwołuje się skarżący, jakkolwiek tocząca się między

tymi samymi stronami, miała inny przedmiot od sprawy, w której stroną powodową

jest skarżący. Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. oddalił apelację

strony powodowej W. S.A. od wyroku Sądu Rejonowego oddalającego powództwo

o zasądzenie kwoty 27.107 zł. Sprawa ta, mimo podobieństwa podstawy faktycznej,

nie ma żadnego związku ze sprawą, w której A. J. dochodziła od W. S.A.

odszkodowania

w związku

z rozwiązaniem

stosunku pracy.

Odmienność

przedmiotu sporu pozbawia jakiejkolwiek racji wymierzanie proporcji kwot

zasądzonych w obu tych sprawach tytułem zastępstwa procesowego, co uzasadnia

jednocześnie upadek zarzutu naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Stawka opłaty za czynności adwokackie, zastosowana w wyroku Sądu

Okręgowego, odpowiada najniższej stawce przewidzianej od wartości przedmiotu

sporu w kwocie powyżej 10.000 zł do 50.000 zł, zgodnie z § 6 pkt 5 w związku z §

13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zasądzona kwota nie

odzwierciedla okoliczności przewidzianych w § 2 ust. 1 rozporządzenia, zatem

uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia przez wskazanie odnośnych przepisów

było wystarczające.

Z tych względów Sąd Najwyższy zażalenie oddalił, jak w sentencji (39814 w

związku z art. 39821 i 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.).