I PZ 9/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PZ 9/05

POSTANOWIENIE

Dnia 6 czerwca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski

w sprawie z powództwa K. O.

przeciwko "I." SA Oddziałowi w D.

o nawiązanie ponownego zatrudnienia i odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 czerwca 2005 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2005 r.,

sygn. akt I PK 207/04,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 lutego 2005 r., I PK 207/04, Sąd Najwyższy

odrzucił kasację powoda K.O. od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 9 marca 2004 r., IX Pa ../03, w sprawie

przeciwko "I." S.A. Oddziałowi w D. o nawiązanie ponownego zatrudnienia i

odszkodowanie. Powód złożył zażalenie na to postanowienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 363 § 1 k.p.c. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie

przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. W

postępowaniu procesowym zażalenia przysługują na postanowienia sądu pierwszej

instancji wskazane w art. 394 § 1 k.p.c. oraz na postanowienia sądu drugiej

instancji określone w art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. Co do postanowień Sądu Najwyższego

przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują zażalenia ani innego

środka zaskarżenia. Postanowienia te są więc prawomocne, a zażalenie od nich

jest niedopuszczalne.

Z tych względów zażalenie powoda podlegało odrzuceniu na podstawie art.

370 i art. 373 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.