I PZ 72/01 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 lipca 2001 r. [...] odrzucił kasację Andrzeja K. od wyroku tego Sądu z dnia 22 maja 2001 r. jako spóźnioną. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 7 czerwca 2001 r. Wysłał on kasację adresując ją do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego. Obydwa te Sądy mają ten sam adres. Kasacja została
Legislator headnote
AI generatedI PZ 72/01 · Sąd Najwyższy: Apelacyjnego. Miesięczny termin do wniesienia kasacji upływał 7 lipca 2001 r. Dopisek na kopercie „za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego” nie zmienia właściwego adresata, za który pełnomocnik skarżącego uznał Sąd Najwyższy.
Full text
Postanowienie z dnia 25 października 2001 r.
I PZ 72/01
Doręczenie Sądowi Najwyższemu w terminie wyznaczonym w art. 393 4
KPC przesyłki pocztowej zawierającej kasację, zaadresowanej "Sąd Najwyższy
za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie", należy wyjątkowo, ze
względu na tożsamość adresu siedzib obu sądów, traktować jako wniesioną w
tym terminie do sądu drugiej instancji.
Przewodniczący SSN Barbara Wagner (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef
Iwulski, Andrzej Kijowski.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2001 r. sprawy z powództwa Andrzeja K. przeciwko Polskiej Agencji Rozwoju Turystyki S.A. w W. o wynagrodzenie, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2001 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 lipca 2001 r. [...] odrzucił kasację Andrzeja K. od wyroku tego Sądu z dnia 22 maja 2001 r. jako spóźnioną. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 7
czerwca 2001 r. Wysłał on kasację adresując ją do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego. Obydwa te Sądy mają ten sam adres. Kasacja została
doręczona Sądowi Najwyższemu, który przesłał ją w dniu 10 lipca 2001 r. do Sądu
Apelacyjnego. Miesięczny termin do wniesienia kasacji upływał 7 lipca 2001 r. Dopisek na kopercie „za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego” nie zmienia właściwego adresata, za który pełnomocnik skarżącego uznał Sąd Najwyższy.
Pełnomocnik powoda zaskarżył to postanowienie zażaleniem, wnosząc o jego
uchylenie. W uzasadnieniu podał, że list zawierający kasację przesłał na adres
wskazany w pismach Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Prawidłowości oznaczenia
adresata dowodzi dowód nadania przesyłki poleconej [...] wystawiony przez Urząd
Pocztowy P. Na rewersie potwierdzenia odbioru jako odbiorca został wskazany Sąd
Apelacyjny. Ponieważ potwierdzenie odbioru przesyłki nie zostało zwrócone pełnomocnikowi, złożył on w tej sprawie reklamację. „Słowa ‘za pośrednictwem’ określiły,
w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, do czyich rąk list polecony, za dowodem
doręczenia, winien być doręczony”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jakkolwiek Sąd drugiej instancji trafnie stwierdził w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że błędne zaadresowanie pisma procesowego obciąża pełnomocnika strony, to zażalenie ze względu na szczególne okoliczności należy w rozpoznawanej sprawie uznać za uzasadnione. Te szczególne okoliczności to fakt, że Sąd
Apelacyjny w Warszawie i Sąd Najwyższy mają siedziby pod tym samym adresem.
Adresat listu nie został przez jego nadawcę wskazany na kopercie w sposób absolutnie jasny dla doręczyciela. Jednakże określenie: „Sąd Najwyższy za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego” mogło spowodować doręczenie przesyłki także do Sądu
Apelacyjnego, a więc adresata właściwego. Słusznie wywodzi skarżący, że zwrot „za
pośrednictwem” sugeruje, iż adresatem przesyłki jest ów organ pośredniczący. Z
tego wszakże nie wynika, iżby doręczenie przesyłki w takich razach instytucji, której
ta ma być przez owego „pośrednika” przekazana obciążała doręczyciela.
W niniejszej sprawie należy uwzględnić dodatkowo fakt, że intencje nadającego pismo procesowe wynikają bez wątpienia z dowodu nadania przesyłki poleconej,
na którym oznaczenie adresata - Sąd Apelacyjny w Warszawie - jest jednoznaczne.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 386 § 1 KPC
w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 KPC, orzekł jak w sentencji.