I PZ 69/97 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 5 lutego 1998 r.

I PZ 69/97

O wartości przedmiotu zaskarżenia w kasacji decyduje wysokość oddalonego roszczenia pieniężnego, a nie wysokość roszczenia, które mogłoby być

uwzględnione w przypadku uznania zasadności powództwa.

Przewodniczący SSN: Zbigniew Myszka, Sędziowie SN: Józef Iwulski (sprawozdawca), Roman Kuczyński.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lutego

1998 r. sprawy z powództwa Włodzimierza C. przeciwko Przedsiębiorstwu DrogowoMostowemu w W., Ministrowi Transportu i Gospodarki Morskiej i Wojewodzie C. o

odszkodowanie, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 15 października

1997 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

u c h y l i ć zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Włodzimierz C., po sprecyzowaniu żądania i częściowym cofnięciu pozwu,

wniósł o zasądzenie od pozwanych Przedsiębiorstwa Drogowo-Mostowego w W.,

Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Wojewody C. kwoty 6 000 zł jako

odszkodowania z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania z nim stosunku pracy.

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Chełmie wyrokiem z dnia 6 maja 1997 r. [...] oddalił powództwo w tym zakresie.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie wyrokiem

z dnia 16 września 1997 r. [...] oddalił apelację powoda od tego wyroku.

Powód wniósł kasację, zaskarżając wyrok Sądu drugiej instancji w całości i

wskazując kwotę 6 000 zł jako wartość przedmiotu zaskarżenia.

Postanowieniem z dnia 15 października 1997 r. Sąd Wojewódzki w Lublinie

odrzucił kasację powoda. Sąd przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia w kasacji

jest niższa niż 5 000 zł, gdyż jej przedmiotem jest odszkodowanie w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia za pracę, które u powoda wynosiło 3 000 zł.

Powód w zażaleniu od tego postanowienia podniósł, że domagał się zapłaty

kwoty 6 000 zł i taką wartość przedmiotu zaskarżenia wskazał w kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia w

kasacji stosuje się odpowiednio przepisy o wartości przedmiotu sporu (art. 393 pkt 1

in fine KPC). Zgodnie z art. 19 § 1 KPC w sprawach o roszczenia pieniężne podana

kwota stanowi wartość przedmiotu sporu. Jeżeli więc powód żądał zasądzenia kwoty

6 000 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku

pracy, to taka kwota stanowiła wartość przedmiotu sporu. Ponieważ powództwo w

tym zakresie zostało oddalone, to taka też kwota stanowiła wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji i w kasacji. Powód nie zaskarżył bowiem wyroku Sądu drugiej

instancji w części, a w całości. Dla tej oceny jest obojętne czy w przypadku uznania

zasadności powództwa rzeczywiście powodowi należałaby się żądana kwota pieniężna w całości, czyli czy powództwo było zasadne także co do wysokości roszczenia. Istotne jest, że powód żądał zasądzenia kwoty 6 000 zł, jego powództwo i apelacja zostały oddalone, a wyrok Sądu drugiej instancji został zaskarżony w całości.

Wobec tego na podstawie art. 386 § 1 w związku z art. 397 § 1 oraz w

związku z art. 39318 i 39319 KPC Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.