I PZ 64/98 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 2 grudnia 1998 r.

I PZ 64/98

Nie narusza słusznego interesu pracownika cofnięcie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu kasacji w sprawie o przywrócenie do pracy, jeżeli

przyczyną rozwiązania stosunku pracy była niezdolność pracownika do pracy

trwająca dłużej niż okres pobierania zasiłku chorobowego, a po rozwiązaniu

stosunku pracy pracodawca zatrudnił pracownika na innym stanowisku na

czas potrzebny do uzupełnienia stażu pracy niezbędnego do nabycia uprawnień do renty inwalidzkiej.

Przewodniczący: SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca), Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Barbara Wagner.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 grudnia

1998 r. sprawy z powództwa Barbary D. przeciwko Terenowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w D. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie, na skutek zażalenia

powódki na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 10 września 1998 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

u m o r z y ć postępowanie zażaleniowe.

Uzasadnienie

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie postanowieniem z dnia 10 września 1998 r. odrzucił kasację Barbary D., którą wniósł jej

pełnomocnik, będący adwokatem, od wyroku tego Sądu z dnia 23 kwietnia 1998 r. w

sprawie przeciwko Terenowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w D. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Przyczyną odrzucenia kasacji było stwierdzenie, że została wniesiona po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia, wobec czego z mocy art. 3935 KPC podlegała odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie powódka wniosła zażalenie zarzucając w nim, że

Sąd Wojewódzki błędnie uznał, iż awizowanie przesyłki i niepodjęcie jej w terminie

przez pełnomocnika powódki jest równoznaczne z doręczeniem mu odpisu wyroku z

uzasadnieniem. Na przesyłce tej bowiem pracownik poczty stwierdził, że nie może jej

doręczyć z powodu zamkniętego mieszkania, lecz nie umieścił na niej adnotacji o

dacie jej złożenia do urzędu pocztowego, jak również nie umieścił odcisku datownika.

Ponadto reklamacja powyższej przesyłki ([...] z dnia 1 lipca 1998 r.) również nie została załatwiona w sposób prawidłowy. Tak więc odrzucenie kasacji z powodu jej

spóźnienia nastąpiło z naruszeniem przepisów § 10 ust. 2 i § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 grudnia 1970 r. w sprawie doręczania pism

sądowych przez pocztę (Dz.U. Nr 31, poz. 266) oraz z naruszeniem art. 133 § 1

KPC.

Przytaczając powyższe zarzuty powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia stwierdzając, że termin do wniesienia kasacji rozpoczął swój bieg 20

sierpnia 1998 r., natomiast kasację nadała w urzędzie pocztowym 26 sierpnia 1998 r.

W piśmie z dnia 23 listopada 1998 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego

dnia 27 listopada 1998 r., powódka cofnęła zażalenie oraz kasację wniesione przez

jej pełnomocnika i oświadczyła, że „zrzeka się dalszego prowadzenia tej sprawy”.

W tym stanie rzeczy, z mocy art. 469 KPC (stosowanego a contrario) oraz art.

386 § 3 KPC w związku z art. 391 KPC, do których stosowania odsyła art. 393 19

KPC, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie wywołane złożeniem przez powódkę

zażalenia. W stanie faktycznym sprawy, zwłaszcza zaś ze względu na to, że rozwiązanie z powódką stosunku pracy nastąpiło z uwagi na jej niezdolność do pracy

wskutek choroby trwającą dłużej niż okres pobierania zasiłku chorobowego, a także

ze względu na to, że zakład pracy zatrudnił ją - po rozwiązaniu umowy o pracę - na

okres 3 miesięcy w celu uzupełnienia stażu pracy niezbędnego do nabycia uprawnień do renty inwalidzkiej, Sąd Najwyższy uznał, że cofnięcie środka odwoławczego

w postaci zażalenia było dopuszczalne. Nie można bowiem uznać, że czynność ta

naruszała „słuszny interes pracownika” - jak stanowi art. 469 KPC - skoro powódka

nie odzyskała zdolności do pracy i nie mogła być zatrudniona. Nie bez znaczenia jest

także okoliczność, że stosownie do art. 53 § 5 KP powódka ma prawo żądać ponownego zatrudnienia jej przez stronę pozwaną w razie spełnienia się warunków określonych w tym przepisie.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.