I PZ 43/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PZ 43/04

POSTANOWIENIE

Dnia 7 kwietnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Beata Gudowska

SSN Maria Tyszel

w sprawie z powództwa E. K.

przeciwko p.p.u.p. "P." Rejonowemu Urzędowi w P.

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 kwietnia 2005 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w P.

z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. akt V Pa …/03,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

W rozpatrywanym zażaleniu powódki E. K. na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia 17 listopada 2004r.

odrzucające kasację strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 30

grudnia 2003r. zarzucono naruszenie art. 3921 § 1 k.p.c. w związku z art. 231 k.p.c.

przez przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że wartość przedmiotu zaskarżenia w

niniejszej sprawie nie przekracza dziesięciu tysięcy złotych. W uzasadnieniu

zażalenia

wskazano,

że

przedmiotem

niniejszej

sprawy

jest

roszczenie

pracownicze dotyczące rozwiązania stosunku pracy i w tym stanie rzeczy wartość

przedmiotu zaskarżenia stanowi sumę wynagrodzenia za pracę powódki za okres

jednego roku. Zdaniem powódki kwota ta wynosi 22.614 zł.

Sąd Najwyższy stwierdził bezzasadność zażalenia mając na uwadze, co następuje:

Wbrew

twierdzeniom

przedstawionym

w

uzasadnieniu

zażalenia,

bezspornym jest fakt, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie toczyło się o

odszkodowanie z tytułu nieprawidłowego wypowiedzenia umowy o pracę w

wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia ustalonego w kwocie 5.633,50 złotych.

Taka wartość przedmiotu sporu była wynikiem rezygnacji powódki z żądania

uznania za bezskuteczne wypowiedzenie jej umowy o pracę przez stronę pozwaną.

Ustalona w wyniku postępowania sądowego wartość przedmiotu zaskarżenia

nie nasuwa zastrzeżeń. W szczególności nie ma racji powódka, że wartość

przedmiotu zaskarżenia w rozumieniu art. 3921 § 1 k.p.c. i stosownie do art. 231

k.p.c. wynosił w tej sprawie równowartość sumy wynagrodzenia za pracę powódki

za okres jednego roku. O takim przedmiocie sprawy nie orzekał Sąd pierwszej

instancji, który w wyroku z dnia 30 grudnia 2003r. r. zasądził od strony pozwanej na

rzecz powódki kwotę 5 633,50 zł tytułem odszkodowania. Jeżeli zaś chodzi o

postępowanie drugoinstancyjne zakończone wyrokiem, od którego kasację wniosła

powódka, to toczyło się ono wyłącznie na skutek apelacji strony pozwanej, która

wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa powódki o

odszkodowanie. W konsekwencji tego Sąd Okręgowy w P. po rozpoznaniu apelacji

strony pozwanej w granicach zaskarżenia (art. 378 § 1 k.p.c.) rozpoznał sprawę w

zakresie żądania w pozwie ograniczonego ostatecznie przez powódkę tylko do

odszkodowania i uwzględnionego w wyroku pierwszej instancji w kwocie 5.633,50

zł. Taka więc była wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie z kasacji powódki od

wyroku Sądu drugiej instancji zmieniającego zaskarżony wyrok i oddalającego

powództwo.

Wobec bezzasadności zażalenia podlegało ono oddaleniu (art. 393 19 w

związku z art. 385 k.p.c.).