I PZ 39/97 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 25 listopada 1997 r.

I PZ 39/97

Doręczenie wyroku bez jego uzasadnienia nie jest doręczeniem orzeczenia w rozumieniu art. 3934 KPC.

Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska, Sędziowie SN: Kazimierz

Jaśkowski, Walerian Sanetra (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 1997 r. sprawy z powództwa Bogusława S. przeciwko Miejskim Zakładom Komunikacyjnym w P. o przywrócenie do pracy, na skutek zażalenia powoda od postanowienia Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z

dnia 9 czerwca 1997 r. [...]

postanowił:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Powód Bogusław S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 9 czerwca 1997 r.

[,,,], którym Sąd ten odrzucił jego kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 kwietnia 1997 r. Sąd ten stwierdził, że

warunkiem wniesienia przez stronę kasacji od wyroku sądu drugiej instancji jest doręczenie jej tego wyroku z uzasadnieniem. Tymczasem strona powodowa w terminie

tygodniowym, liczonym od ogłoszenia sentencji wyroku, zgłosiła jedynie żądanie doręczenia jej odpisu wyroku, nie zażądała natomiast doręczenia tego wyroku z uzasadnieniem. W zażaleniu strona powodowa podniosła, że z systematyki KPC wynika

wprost, że wyrok jest orzeczeniem, a przepis art. 3934 KPC stanowi, iż kasację wnosi

się w terminie miesięcznym od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej. Skoro

- 2 zaś powód w terminie 7 dni od ogłoszenia orzeczenia zażądał jego doręczenia i wyrok ten otrzymał, a następnie wniósł od niego kasację, to wobec tego spełnił warunek, o którym mowa w art. 3934 KPC.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Miesięczny termin do wniesienia kasacji biegnie od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej (art. 3934 KPC). Idzie jednakże o takie doręczenie, które było

prawidłowe, tj. dokonane zostało zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 387

KPC. Doręczenie prawidłowe zależy zwłaszcza od wystąpienia przez stronę z żądaniem doręczenia jej orzeczenia z uzasadnieniem (art. 387 § 3 KPC). Doręczenie

więc stronie wyroku bez jego uzasadnienia nie jest w istocie doręczeniem orzeczenia

w rozumieniu art. 387 § 3 KPC, a wobec tego nie można uważać, że rozpoczyna

bieg miesięczny termin z art. 3934 KPC, co może być interpretowane w ten sposób,

iż doręczenie orzeczenia nastąpiło wbrew wymaganiom art. 387 § 3 KPC, a więc w

sposób nieprawidłowy, albo że w istocie doręczenie orzeczenia w ogóle nie miało

miejsca.

Przepis art. 387 § 3 KPC przewiduje jedynie doręczanie orzeczenia z uzasadnieniem, natomiast jeżeli strona żąda tylko doręczenia jej odpisu wyroku i taki

odpis zostaje jej doręczony, to nie jest to doręczenie, o którym mowa w art. 387 § 3

KPC. Pojęcia zaś doręczenia z art. 3934 KPC nie można wyjaśniać w oderwaniu od

art. 387 § 3 KPC, gdyż poza tym przepisem Kodeks postępowania cywilnego nie

przewiduje - we wchodzącym w rachubę zakresie - jakichś innych sposobów doręczania orzeczeń.

Przy przyjęciu zarówno pierwszej, jak i drugiej wykładni należy uznać, iż nie

dochodzi do doręczenia orzeczenia stronie zgodnie z wymaganiem art. 393 4 KPC.

Doręczenie nie odpowiadające wymaganiom z art. 387 § 3 KPC należy więc uznać

bądź za doręczenie nieprawidłowe, bądź też za doręczenie poza zakresem art. 387 §

3 KPC, zaś w art. 3934 KPC pojęcie doręczenia orzeczenia pozostaje w bezpośrednim związku z doręczeniem, które jest określone w art. 387 § 3 KPC, a to oznacza, że w takiej sytuacji przewidziany w art. 3934 KPC termin nie może rozpocząć

swojego biegu. Wobec tego nie może też zostać wniesiona kasacja.

- 3 W tym stanie rzeczy należało uznać, iż zarzut zawarty w zażaleniu jest bezzasadny. Z powyższego względu Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 KPC i art.

39319 KPC orzekł jak w sentencji.