Legislator Case Law & Legislation
I PZ 36/00 AI generated

I PZ 36/00 · Sąd Najwyższy

Case Number I PZ 36/00
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

2000 r. sprawy z powództwa Marka K. przeciwko G. Towarzystwu Budownictwa Społecznego Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o wydanie świadectwa pracy, PIT-u i opinii służbowej, na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni z dnia 28 marca 2000 r. [...]

Legislator headnote

AI generated

I PZ 36/00 · Sąd Najwyższy: przedmiocie nakazania wydania świadectwa pracy. Ograniczenie to nie dotyczy rozstrzygnięcia w przedmiocie nakazania wydania dokumentu.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 9 czerwca 2000 r.

I PZ 36/00

W sprawie o nakazanie pracodawcy wydania dokumentu związanego ze

stosunkiem pracy kasacja nie jest wyłączona przez art. 393 pkt 6 KPC.

Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie

SN: Józef Iwulski, Jadwiga Skibińska-Adamowicz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 czerwca

2000 r. sprawy z powództwa Marka K. przeciwko G. Towarzystwu Budownictwa Społecznego Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o wydanie świadectwa

pracy, PIT-u i opinii służbowej, na skutek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni z dnia 28 marca 2000 r. [...]

postanowił:

u c h y l i ć zaskarżone postanowienie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o

nakazaniu stronie pozwanej wydania dokumentu,

w pozostałej części zażalenie oddalić.

Uasadnienie

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Gdyni wyrokiem z dnia 13 października 1999 r.

nakazał pozwanemu G Towarzystwu Budownictwa Społecznego Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. wydanie powodowi Markowi K. świadectwa pracy oraz

(w punkcie 2) wydanie dokumentu – informacji o dochodach oraz o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (tzw. PIT 11) za okres zatrudnienia w pozwanym od

1 lipca 1998 r. do 31 marca 1999 r.

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą

w Gdyni wyrokiem z dnia 1 lutego 2000 r. oddalił apelację strony pozwanej od tego

wyroku. Następnie ten Sąd postanowieniem z dnia 28 marca 2000 r. odrzucił kasację

pozwanego, powołując się na art. 393 pkt 6 KPC i stwierdzając, że wyrok „był prawomocny z dniem wydania zważywszy na przedmiot żądania pozwu”.

Strona pozwana wniosła zażalenie na to postanowienie, zaskarżając je w całości. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że art. 393 pkt 6 KPC nie może być

podstawą odrzucenia kasacji „w zakresie wydania deklaracji PIT”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przede wszystkim należy stwierdzić, że dla oceny dopuszczalności kasacji

pozwanego ze względu na rodzaj sprawy nie tyle ma znaczenie przedmiot żądania

pozwu (jak uznał Sąd Okręgowy), ile treść rozstrzygnięcia. Strona pozwana, wnosząc apelację, zaskarżyła w całości wyrok nakazujący jej wydanie świadectwa pracy i

wydanie dokumentu. Apelacja została oddalona wyrokiem, od którego strona pozwana wniosła kasację. Ograniczenie dopuszczalności kasacji zawarte w art. 393 pkt 6

KPC dotyczy tylko części zaskarżonego wyroku, mianowicie rozstrzygnięcia w

przedmiocie nakazania wydania świadectwa pracy. Ograniczenie to nie dotyczy rozstrzygnięcia w przedmiocie nakazania wydania dokumentu.

Zażalenie strony pozwanej jest więc częściowo uzasadnione. Sprawa o nakazanie wydania dokumentu jest bowiem sprawą o świadczenie w rozumieniu art. 393

pkt 1 KPC, co jednak nie było dotąd przedmiotem rozważań Sądu, a w konsekwencji

nie było objęte zażaleniem, w granicach którego Sąd Najwyższy rozpoznawał

sprawę. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu na

podstawie art. 385 i 386 § 1 KPC w związku z art. 39319, art. 39318 i art. 397 § 2 KPC.