I PZ 29/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PZ 29/10

POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca)

SSN Halina Kiryło

w sprawie z powództwa W. K.

przeciwko […] Bank Spółce Akcyjnej

o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 października 2010 r.,

zażalenia powoda na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Okręgowego - Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G.

z dnia 22 kwietnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r., Sąd Okręgowy w G. Wydział Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w efekcie wieloinstancyjnego postępowania w sprawie

oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 11 września

2009 r., w sprawie o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe za okres od czerwca

2004 r. do grudnia 2005 r., w którym to wyroku Sąd Rejonowy oddalił powództwo.

Sąd Okręgowy zasądził też od powoda na rzecz strony pozwanej ([…] Bank

S.A.) kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego

w postępowaniu odwoławczym.

Postanowienie to zaskarżył

na zasadzie art. 102 k.p.c. pełnomocnik

powoda. Skarżący podniósł, iż powód dochodził roszczeń pracowniczych, a powód

był przekonany do swoich racji. Nadto sprawa była zawiła.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw i dlatego wymaga oddalenia.

Skarżący zarzuca sądowi niezastosowanie art. 102 k.p.c., gdy tymczasem

możliwość nieobciążenia przegrywającego spór dotyczy sytuacji wyjątkowych i jest

odstępstwem od reguły generalnej wyrażonej w art. 98 k.p.c.

Sąd Okręgowy zastosował normę prawną zamieszczoną w art. 98 §1 k.p.c.

Innymi słowy sąd drugiej instancji rozstrzygający przedmiotowy spór zadecydował

o kosztach procesu według reguły ogólnej, nie znajdując szczególnych podstaw i

okoliczności zarówno w zakresie toczącego się postępowania, jak i

w faktach

dotyczących stanu finansowego powoda, by uruchomić normę z art. 102 k.p.c.

Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w G. jest trafne. Przepis art. 102 k.p.c.

stanowi o szczególnie uzasadnionych okolicznościach sprawy i nie odnosi się do

jej przedmiotu, na co powołuje się skarżący. Sprawy ze stosunku pracy i sprawy

związane ze stosunkiem pracy w zakresie kosztów postępowania są traktowane

odmiennie, w czym przejawia się ich uprzywilejowanie. Te same względy, tj.

przedmiot i charakter sprawy jako sprawy pracowniczej nie mogą być podnoszone

dla zastosowania normy zawartej w art. 102 k.p.c.