I PZ 2/08 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 4 lutego 2008 r.

I PZ 2/08

Sprawa dotycząca przeniesienia na inne stanowisko pracy, które powoduje obniżenie wynagrodzenia, jest sprawą o prawo majątkowe, a podstawą

prawną określenia wartości przedmiotu sporu jest art. 231 k.p.c.

Przewodniczący SSN Józef Iwulski, Sędziowie: SN Jerzy Kwaśniewski, SA

Jolanta Pietrzak (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego

2008 r. sprawy z powództwa Marka K. przeciwko Urzędowi Miejskiemu w C. o uznanie wypowiedzenia zmieniającego za bezskuteczne, na skutek zażalenia powoda na

postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łomży

z dnia 3 grudnia 2007 r. [...]

o d d a l i ł zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2007 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łomży odrzucił skargę kasacyjną powoda Marka K. od wyroku tego Sądu z dnia 7 września 2007 r. [...] jako niedopuszczalną. W uzasadnieniu

Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawie z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w której

wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa, niż 10.000 zł. Wprawdzie wniesiona

skarga nie wskazuje wartości przedmiotu zaskarżenia ale oczywiste jest, iż wartość

ta nie może być wyższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w apelacji

oraz wskazana wcześniej w pozwie wartość przedmiotu sporu, tymczasem wskazana

w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia (przedmiotu sporu) wynosi 8.739 zł.

Zażalenie na to postanowienie wywiódł powód domagając się jego uchylenia i

zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący zarzucił, że błędnie

Sąd drugiej instancji przyjął, że rozpatrywana sprawa jest sprawą o prawa majątko-

we, skoro przedmiotem postępowania sądowego było odwołanie od oświadczenia

pracodawcy przenoszącego powoda na inne stanowisko pracy dokonane w związku

z rzekomą reorganizacją pozwanego Urzędu a powód nie dochodził w sprawie żadnych roszczeń finansowych. Ze wskazanego powodu skarga nie zawierała określenia

wartości przedmiotu zaskarżenia, gdyż obowiązek jej wskazania dotyczy tylko spraw

o prawa majątkowe.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Po pierwsze, podnieść należy, że wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego sprawa jest sprawą o prawa majątkowe. Powód wszak

dochodził uznania za bezskuteczne oświadczenia pozwanego o wypowiedzeniu mu

warunków pracy i płacy. Na majątkowy charakter tego roszczenia wskazuje wprost

przepis art. 231 k.p.c., zgodnie z którym w sprawach o roszczenia pracowników dotyczące nawiązania, istnienia lub rozwiązania stosunku pracy wartość przedmiotu

sporu stanowi, przy umowach na czas określony - suma wynagrodzenia za pracę za

okres sporny, lecz nie więcej niż za rok, a przy umowach na czas nieokreślony - za

okres jednego roku. Stanowisko takie zajął także Sąd Najwyższy w postanowieniu z

dnia 19 stycznia 2006 r., III PZ 14/05 (OSNP 2007 nr 1-2, poz. 18), stwierdzając, że

w sprawie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach płacy, w związku z

wypowiedzeniem umowy o pracę na czas nieokreślony w tej części, podstawą

prawną określenia wartości przedmiotu sporu jest art. 231 k.p.c. Zatem, wbrew twierdzeniom pełnomocnika powoda w rozpatrywanej sprawie istniał obowiązek wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia.

Po drugie, podnieść należy, że istotnie wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej nie może być wyższa niż

wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana w apelacji oraz wskazana wcześniej w

pozwie wartość przedmiotu sporu. Skoro zatem strona powodowa oznaczyła w dotychczasowym postępowaniu tę wartość na kwotę 8.739 zł , czyli na kwotę wykluczającą dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej, to okoliczność ta przesądza o

niedopuszczalności skargi kasacyjnej, albowiem skutki wadliwego oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia powinny obciążać stronę.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na mocy art. 39814 k.p.c. w

związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.