I PZ 11/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PZ 11/11

POSTANOWIENIE

Dnia 27 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Maciej Pacuda

w sprawie z powództwa D. A.

przeciwko G. Agencji Przekształceń Przedsiębiorstw SA w K.

o odszkodowanie i sprostowanie zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 czerwca 2011 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w K.

z dnia 8 grudnia 2010 r.,

uchyla punkt 2 (drugi) zaskarżonego postanowienia.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa D. A.

przeciwko G. Agencji Przekształceń Przedsiębiorstw S.A. o odszkodowanie i

sprostowanie zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, Sąd Okręgowy-Sąd

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych: 1) oddalił zażalenie powódki na postanowienie

Sądu Rejonowego - Sądu Pracy w Ka. z dnia 10 sierpnia 2010 r., odrzucające

apelację powódki od wyroku tego Sądu z dnia 19 maja 2010 r. w części dotyczącej

roszczenia o odszkodowanie ponad kwotę 4.530,15 zł oraz 2) zasądził od powódki

na rzecz pozwanej kwotę 225 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

w postępowaniu zażaleniowym.

Na rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego

zawarte w punkcie drugim postanowienia Sądu Okręgowego powódka wniosła

zażalenie do Sądu Najwyższego, wnosząc o jego zmianę w zaskarżonej części i

odstąpienie od obciążania jej kosztami postępowania zażaleniowego, ewentualnie

o uchylenie tego postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia powódka

podniosła, że składając zażalenie od postanowienia Sądu pierwszej instancji

częściowo odrzucającego jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego wnosiła o

nieobciążanie jej kosztami zastępstwa procesowego na wypadek oddalenia

zażalenia. Obciążenie powódki tymi kosztami przez Sąd Okręgowy "nie jest

sprawiedliwe z uwagi na sytuację zdrowotną i materialną powódki, która jest

rencistką i pobiera niskie świadczenie rentowe". Kwota zasądzona zaskarżonym

postanowieniem "jest niezbędnie potrzebna na codzienne utrzymanie, w tym koszty

leczenia i rehabilitacji". Zdaniem żalącej się, rozstrzygnięcie zawarte w punkcie

drugim postanowienia Sądu Okręgowego rażąco narusza art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega uwzględnieniu dlatego, że rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania zawarte w punkcie drugim zaskarżonego postanowienia Sądu

Okręgowego zostało wydane na podstawie art. 98 k.p.c. i w oparciu o wyrażoną tym

przepisem

zasadę

odpowiedzialności

za

wynik

procesu.

Tymczasem,

postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 10 sierpnia 2010 r. apelacja powódki od

wyroku tego Sądu z dnia 19 maja 2010 r. nie została odrzucona w całości, a jedynie

w części dotyczącej roszczenia o zapłatę odszkodowania przekraczającego kwotę

4.530,15 zł. W takim razie oddalenie zażalenia powódki na postanowienie

odrzucające częściowo apelację (punkt pierwszy postanowienia Sądu drugiej

instancji z dnia 8 grudnia 2010 r.) nie kończy postępowania w sprawie. Apelacja

powódki w pozostałej (nieodrzuconej) części nie została jeszcze rozpoznana. Na

podstawie art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. sąd rozstrzyga o kosztach w

orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji. W rozpoznawanej sprawie nie

zostało zakończone postępowanie odwoławcze, a więc rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania zażaleniowego (punkt drugi zaskarżonego postanowienia Sądu

Okręgowego) jest przedwczesne. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

wszczętego wniesieniem przez stronę zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej

instancji o częściowym odrzuceniu apelacji powinno nastąpić w orzeczeniu

kończącym postępowanie w instancji, bowiem stronie wygrywającej sprawę należy

się od przeciwnika zwrot kosztów procesu, w tym także zwrot kosztów

postępowania incydentalnego (zażaleniowego), chociażby w tym postępowaniu

uległ przeciwnikowi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 sierpnia 1965

r., I CZ 80/65, OSNCP 1966 nr 3, poz. 47). O zakresie zwrotu kosztów procesu

decyduje więc ostateczny wynik "sprawy", a nie wynik postępowania wpadkowego

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2009 r., V CZ 46/09,

LEX nr 627264).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 § 1 w związku z

art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił postanowienie Sądu Okręgowego w zaskarżonej części.