Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I PSKP 27/21 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against its own costs ruling as it is not a second-instance court.

Case Number I PSKP 27/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal regarding the allocation of legal costs in a previous judgment. The plaintiff argued that the court failed to award specific costs under the Lawyers' Fees Regulation, requesting either a supplementary ruling or a direct appeal. The court determined that its decisions on costs are final because the Supreme Court acts as a judicial oversight body rather than a second-instance trial court, making such appeals procedurally inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3942 § 11 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. The Supreme Court's rulings on procedural costs are final and not subject to appeal, as the Supreme Court is not a court of second instance.

Keywords

AI generated
Supreme Court finality procedural costs appeal judicial oversight function second instance limitation inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 351 § 1 k.p.c.
W takiej sytuacji nie otwiera się możliwość skorzystania z instytucji opisanej w art. 351 § 1 k.p.c., bowiem z jej perspektywy nie bada się poprawności rozstrzygnięcia w odniesieniu do kosztów procesu.
Art. 3942 § 11 k.p.c.
Art. 3986 § 3 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., II PO 1/17, LEX nr 2216090).Dlatego Sąd Najwyższy orzekł z mocy art. 3986 § 3 w związku z art.
Art. 3941 k.p.c.
3986 § 3 w związku z art. 3941 k.p.c.
§ 9 ust. 1 pkt 2 w związku z § 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
art. 351 § 1 k.p.c
W takiej sytuacji nie otwiera się możliwość skorzystania z instytucji opisanej w art. 351 § 1 k.p.c., bowiem z jej perspektywy nie bada się poprawności rozstrzygnięcia w odniesieniu do kosztów procesu.
art. 3941 k.p.c
3986 § 3 w związku z art. 3941 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1973 r., III CRN 415/72, OSNC 1974 nr 1, poz. 10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1973 r., III CRN 415/72, OSNC 1974 nr 1, poz. 10).Po wtóre, skarżący stoi na stanowisku, że obowiązujące przepisy dopuszczają możliwość zaskarżenia zażaleniem wyroku Sądu Najwyższego w odniesieniu do kosztów procesu.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2018 r., IV CSK 12/18, LEX nr 258380
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2018 r., IV CSK 12/18, LEX nr 258380).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., II PO 1/17, LEX nr 2216090
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., II PO 1/17, LEX nr 2216090).Dlatego Sąd Najwyższy orzekł z mocy art.
III CRN 415/72
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1973 r., III CRN 415/72, OSNC 1974 nr 1, poz.
IV CSK 12/18
Supreme Court rejects appeal on appeal costs, ruling it is not a second instance court.
AI generated
VIII Cz 671/21
Appeal dismissed because costs were already ruled, making a request for amendment under Art. 351 k.p.c. inadmissible.
VIII Gz 133/16
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie oddalił wniosek powoda o uzupełnienie wyroku z dnia 27 października 2015 r.
II Cz 506/14
Postanowieniem z dnia 27 maja 2014 r.
I C 1442/16
Powód, reprezentowany przez pełnomocnika, radcę prawnego, wniósł ostatecznie o zasądzenie od pozwanego kwoty 6.697,50 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1.01.2014 r.
II Cz 1202/16
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku uzupełnił postanowienie z dnia 19 października 2016 roku zapadłe w sprawie I C 1822/16 przez dodanie punktu II o treści: ,,zasądza od J. Z. na rzecz strony pozwanej 1217 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego”. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że sporządzając postanowienie na rozprawie w dniu 19 października 2016 roku pominięto rozstrzygnięcie, które winno się znaleźć w postanowieniu a dotyczące kosztów strony wygrywającej.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I PSKP 27/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)‎SSN Bohdan Bieniek (sprawozdawca)‎SSN Józef Iwulski w sprawie z powództwa K. L.‎przeciwko […] Bankowi […] Spółce Akcyjnej w W.‎o ustalenie i odszkodowanie z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 8 lutego 2022 r.,‎wniosku pełnomocnika powódki o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2021 r., sygn. akt I PSKP 27/21 ewentualnie zażalenia na zawarte w tym wyroku rozstrzygnięcia o kosztach procesu.

1. odrzuca wniosek o uzupełnienie wyroku, 2. odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2021 r., I PSKP 27/21 oddalono skargę kasacyjną pozwanego (pkt 1) oraz orzeczono o kosztach procesu (pkt 2).Pismem z dnia 5 stycznia 2022 r. pełnomocnik powódki zaskarżył zażaleniem pkt 2. wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2021 r. w części, w której nie zasądzono na rzecz pracownika kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 692 zł, wskazując na naruszenie § 9 ust. 1 pkt 2 w związku z § 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (jednolity tekst:

Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Jednocześnie skarżący wniósł o potraktowanie zażalenia jako oczywiście uzasadnionego, a w razie stwierdzenia, że zażalenie winien poprzedzać wniosek o uzupełnienie pkt 2. wyroku Sądu Najwyższego, wniósł o potraktowanie przedmiotowego pisma właśnie jako wniosku o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2021 r. w zakresie pkt 2., to jest przez zasądzenie od pozwanego dodatkowych kosztów zastępstwa w wysokości 692 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny. Sąd Najwyższy orzekł o całości żądania, bowiem oddalił wniesioną skargę kasacyjną oraz orzekł o kosztach procesu. W takiej sytuacji nie otwiera się możliwość skorzystania z instytucji opisanej w art. 351 § 1 k.p.c., bowiem z jej perspektywy nie bada się poprawności rozstrzygnięcia w odniesieniu do kosztów procesu. Dlatego stosowny wniosek jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1973 r., III CRN 415/72, OSNC 1974 nr 1, poz. 10).Po wtóre, skarżący stoi na stanowisku, że obowiązujące przepisy dopuszczają możliwość zaskarżenia zażaleniem wyroku Sądu Najwyższego w odniesieniu do kosztów procesu.

Tego rodzaju spojrzenie jest wadliwe. Sąd Najwyższy nie jest sądem drugiej instancji, a jego orzeczenia jako organu sprawującego nadzór judykacyjny nad orzecznictwem sądów powszechnych, nie podlegają legis latae zaskarżeniu w drodze środków odwoławczych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2018 r., IV CSK 12/18, LEX nr 258380). Ewentualny wyjątek musiałby być wyraźnie wskazany w ustawie, a tego nie przewiduje ani ustawa o Sądzie Najwyższym, ani k.p.c. Artykuł 3942 § 11 k.p.c. odnosi się do niektórych postanowień sądu drugiej instancji, czyli do postanowień wydanych przez sąd powszechny.

Sąd Najwyższy nie jest sądem powszechnym. Nie rozpoznaje sprawy w toku instancji tak jak sąd powszechny (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2017 r., II PO 1/17, LEX nr 2216090).Dlatego Sąd Najwyższy orzekł z mocy art. 3986 § 3 w związku z art. 3941 k.p.c.