I PKN 469/97 · Sąd Najwyższy

Wyrok z dnia 16 stycznia 1998 r.

I PKN 469/97

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. z 1994 r. Nr

1, poz. 1 ze zm.) nie uzależnia przejścia na Fundusz Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych roszczenia wobec pracodawcy lub masy upadłości

o zwrot wypłaconych świadczeń od zastrzeżenia obowiązku ich zwrotu.

Przewodniczący SSN: Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Kazimierz

Jaśkowski (sprawozdawca), Roman Kuczyński.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 1998 r. sprawy z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w W. przeciwko

"R." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o zapłatę, na skutek kasacji

strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 23 lipca 1997 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Pozwana "R." Sp. z o.o. w Białymstoku wniosła kasację od wyroku Sądu

Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 23 lipca

1997 r. [...] Zaskarżonym wyrokiem oddalono apelację pozwanej Spółki od wyroku

Sądu I instancji, zasądzającego na rzecz powoda - Funduszu Gwarantowanych

Świadczeń Pracowniczych - kwotę 65.934,04 zł tytułem zwrotu świadczeń pracowniczych zaspokojonych przez ten Fundusz. W kasacji zarzucono, że wyrok Sądu II

instancji narusza art. 65 i art. 508 KC wskutek ich niezastosowania w sprawie, a

także naruszenia art. 378 § 2 KPC przez nierozpoznanie istoty sprawy. Zdaniem

strony wnoszącej kasację, jeżeli pozwany Fundusz zaspokajając roszczenia pracownicze nie zastrzegł obowiązku ich zwrotu przez pracodawcę, to - jak można wnosić z

- 2 niejasnych wywodów kasacji - nie może on domagać się zwrotu równowartości tych

świadczeń.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest uzasadniona. Przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia

1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy

(Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1 ze zm.) stanowi, że wypłata świadczeń pracowniczych

ze środków Funduszu powoduje z mocy prawa przejście na Fundusz roszczenia wobec pracodawcy lub masy upadłości o zwrot wypłaconych świadczeń. Wnoszący

kasację nie dostrzegł istnienia tego przepisu i powołał się na normy Kodeksu cywilnego, które nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawa o ochronie roszczeń

pracowniczych nie tylko, że nie uzależnia powstania obowiązku zwrotu przez pracodawcę równowartości świadczeń wypłaconych ze środków Funduszu od zastrzeżenia

przez Fundusz tego obowiązku przy ich przekazywaniu, ale wprost stanowi, iż

powstaje on z mocy prawa (art. 10 ust. 1).

Z tych względów, na podstawie art. 39312 KPC, orzeczono jak w sentencji.