I PKN 45/98 · Sąd Najwyższy

Wyrok z dnia 9 kwietnia 1998 r.

I PKN 45/98

Nie narusza art. 109 § 2 KP wysłuchanie pracownika przez inną wyznaczoną do tego osobę niż uprawniona do wymierzenia kary porządkowej.

Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędzia SN:

Józef Iwulski, Sędzia SA: Alina Krusz-Stankiewicz

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 1998 r. sprawy z powództwa Zbigniewa N. przeciwko Kopalni Węgla Brunatnego „B.” z/s w R. o uchylenie

kary nagany, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy

i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 10 października 1997 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Powód Henryk N. w sprawie przeciwko Kopalni Węgla Brunatnego „B.” w R. o

uchylenie kary nagany wniósł kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 10 października 1997 r. [...]. Zaskarżonym

wyrokiem oddalono apelację powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji, oddalającego powództwo. W kasacji zarzucono naruszenie art. 109 w związku z art. 31 KP

oraz regulaminu pracy pozwanej przez przyjęcie, że jest dopuszczalne nałożenie

kary przez inną osobę niż ta, która wysłuchała pracownika. Pozwana wniosła o oddalenie kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest uzasadniona.

Według art. 109 § 2 KP kara może być zastosowana tylko po uprzednim wysłuchaniu pracownika, zaś art. 31 KP stanowi, że za pracodawcę będącego jednostką

organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje osoba lub

organ zarządzający tą jednostką, albo inna wyznaczona do tego osoba. Jest sprawą

organizacji pracy przez pracodawcę, kogo wyznaczy do nakładania kar porządkowych. Kodeks pracy nie stwarza w tym zakresie żadnych ograniczeń. Nie ma także

zakazu przekazywania posiadanych uprawnień do nakładania kar niższym szczeblom w strukturze organizacyjnej zakładu pracy, przy czym przekazanie to może być

także częściowe (np. tylko do nakładania niektórych kar lub stosowania ich wobec

niektórych podległych pracowników). Trafnie przyjęły Sądy obu instancji, iż art. 109

KP nie zawiera wymagania, aby ta sama osoba wysłuchała pracownika, a następnie

decydowała o nałożeniu kary. Konieczne jest jedynie, aby wysłuchanie pracownika

poprzedzało nałożenie kary. Osoba uprawniona do nakładania kar porządkowych

może natomiast upoważnić inną osobę do wysłuchania pracownika przed podjęciem

decyzji o nałożeniu kary. Nie stanowi to naruszenia art. 109 § 2 KP a co najwyżej

można takie zachowanie poddawać ocenie z punktu widzenia racjonalnej organizacji

pracy.

Z tych względów na podstawie art. 39312 KPC orzeczono jak w sentencji.