I PKN 39/97 · Sąd Najwyższy

Wyrok z dnia 13 marca 1997 r.

I PKN 39/97

Przepis art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

(Dz. U. Nr 55, poz. 234 ze zm.) nie stanowi przeszkody prawnej dla dokonania w drodze

porozumienia stron niekorzystnej dla pracownika zmiany warunków pracy.

Przewodniczący SSN: Walerian Sanetra, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski

(sprawozdawca), Jadwiga Skibińska-Adamowicz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 13 marca 1997 r. sprawy z powództwa

Grażyny S. przeciwko Państwowemu Szpitalowi Klinicznemu w W. o ustalenie i premię, na

skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych we Wrocławiu z dnia 31 października 1996 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Powódka Grażyna S. w sprawie przeciwko Państwowemu Szpitalowi Klinicznemu

[...] w W. wniosła kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych we Wrocławiu z dnia 31 października 1996 r. [...]. Zaskarżonemu wyrokowi

zarzuciła naruszenie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

(Dz. U. Nr 55, poz. 234 ze zm.) przez jego niezastosowanie oraz naruszenie art. 233 § 1 KPC

przez brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego i wniosła o

uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w

zaskarżonej części, tj. w odniesieniu do ustalenia, że powódkę łączy z pozwanym stosunek

pracy na stanowisku kierownika Działu Płac.

W uzasadnieniu kasacji podniesiono, że Sądy obu instancji błędnie przyjęły, iż

powódka wyraziła zgodę na bezterminową zmianę stanowiska pracy. Zdaniem wnoszącej

kasację zgoda dotyczyła tylko okresu trzech miesięcy, a ponadto jej stosunek pracy podlegał

szczególnej ochronie przed jego rozwiązaniem lub zmianą, jako że była ona członkiem

komisji rewizyjnej NSZZ "Solidarność". Z tego względu, a także z uwagi na błędną ocenę

sposobu wykonywania pracy przez powódkę - który jej zdaniem był właściwy - wyrok Sądu

pierwszej instancji oddalający powództwo i wyrok Sądu drugiej instancji oddalający rewizję

powódki naruszają wskazane w kasacji przepisy prawa materialnego i procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja nie jest uzasadniona. Powódka, jako członek komisji rewizyjnej, podlegała

ochronie z art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych przed niekorzystną dla niej zmianą

warunków pracy lub płacy. Ochrona ta dotyczy jednak - co wprost wynika z tego przepisu tylko jednostronnej zmiany tych warunków dokonanej przez pracodawcę. Nie jest w pełni

jasne, co należy rozumieć przez jednostronną zmianę warunków pracy lub płacy, gdyż w

zobowiązaniowym stosunku pracy tego rodzaju zmiany nie są dopuszczalne (chyba że

przepis szczególny na nie zezwala). Należy przypuszczać, że chodzi tu o wypowiedzenie

warunków pracy lub płacy, o którym mowa w art. 42 KP. Przepis art. 32 ust. 2 ustawy o

związkach zawodowych nie został jednakże w sprawie naruszony, gdyż podstawą

przeniesienia powódki do innej pracy było jej pismo z dnia 23 stycznia 1991 r. o następującej

treści: "w związku z przedstawionymi zarzutami w stosunku do wykonywanych przeze mnie

czynności służbowych i zaproponowania mi stanowiska specjalisty do spraw organizacyjnych, wyrażam zgodę na objęcie tego stanowiska z jednoczesnym podniesieniem moich

poborów". Nie może być zatem mowy o "jednostronnej" zmianie warunków umowy przez

pracodawcę. To oświadczenie woli wiązało powódkę od jego dojścia do wiadomości pracodawcy, co nastąpiło tego samego dnia. Trafnie zatem Sądy przyjęły, iż odwołanie tego

oświadczenia następnego dnia jest bezskuteczne (art. 61 KC w związku z art. 300 KP). Jak

wynika z ustaleń Sądów, pozwany spełnił warunek podwyższenia wynagrodzenia powódki.

Nie jest więc uzasadnione twierdzenie kasacji, że powódka wyraziła zgodę na zmianę

stanowiska pracy tylko na okres trzech miesięcy (mimo że pozwany początkowo skierował ją

pismem z dnia 24 stycznia 1995 r. do opracowania wewnętrznych regulaminów na ten okres)

oraz zarzut braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego. W konkluzji

rozważań należy stwierdzić, że przepis art. 32 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych nie

uniemożliwia niekorzystnej dla pracownika zmiany warunków pracy w drodze porozumienia

stron.

Z tych względów na podstawie art. 39312 KPC orzeczono jak w sentencji.

Notka

Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 czerwca 1994 r., I PRN 29/94

(OSNAPiUS 1994 nr 12 poz. 189) , stwierdzając m.in., że zakaz wypow iedzenia i rozwiązania umowy pracy z

pracownikiem będącym członki em zarządu lub komisji rewizyjnej za kładowej organizacji zwi ązkowej nie

dotyczy rozwiązania umowy na mocy porozumienia stron oraz zmiany jej warunków w tym trybie.