I PKN 249/98 · Sąd Najwyższy

Wyrok z dnia 22 lipca 1998 r.

I PKN 249/98

Kasacja zarzucająca naruszenie art. 45 KP przez nieuwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy nie ma usprawiedliwionej podstawy,

jeżeli sąd ustalił, że uwzględnienie takiego żądania jest niecelowe, a kasacja

nie powołuje się na podstawę z art. 3931 pkt 2 KPC.

Przewodniczący SSN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Sędziowie SN: Adam

Józefowicz, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 1998 r. sprawy z powództwa

Pawła S. przeciwko [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Z. o uznanie bezskuteczności

wypowiedzenia, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 4 listopada 1997 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 4 listopada 1997 r. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Zabrzu z dnia 22 maja 1997 r., uzupełnionego wyrokiem z dnia 19

czerwca 1997 r., którym Sąd ten nie uwzględnił żądania przywrócenia do pracy, natomiast na podstawie art. 45 § 2 Kodeksu pracy orzekł o odszkodowaniu.

Sąd Wojewódzki - jak to wynika z uzasadnienia wyroku - podzielił ustalenia

faktyczne i ocenę prawną wyroku Sądu pierwszej instancji. Wypowiedzenie umowy o

pracę powodowi, zawarte w piśmie z dnia 23 października 1996 r., nastąpiło z naruszeniem przepisu art. 41 KP, gdyż powód od 22 października 1996 r. przebywał na

zwolnieniu lekarskim. W konsekwencji tego naruszenia wypowiedzenie umowy o

pracę jest bezskuteczne. Pomimo to niecelowe byłoby przywrócenie powoda do

pracy, albowiem powołany już został w pozwanej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej

nowy jej zarząd i w związku z tym są uzasadnione interesy Spółdzielni przemawiające przeciwko fikcyjnemu tylko powrotowi powoda na obsadzone już stanowisko dyrektora. Sąd drugiej instancji podzielając podstawy wyroku Sądu pierwszej instancji

stwierdził, że przywrócenie powoda w obecnej sytuacji Spółdzielni, w której został

ukonstytuowany nowy zarząd, zapewne spowodowałoby ponowne wypowiedzenie

mu umowy o pracę z tych samych przyczyn, co przesądza o bezcelowości przywrócenia do pracy.

Kasacja powoda została oparta na podstawie z art. 393 1 pkt 1 KPC i zarzuciła

wyrokowi Sądu Wojewódzkiego oraz poprzedzającemu mu wyrokowi Sądu pierwszej

instancji naruszenie art. 45 § 2 Kodeksu pracy przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wobec tego, że kasacja nie ma podstawy z art. 3931 pkt 2 KPC dotyczącej

naruszenia przepisów postępowania, Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę w granicach kasacji (art. 39311), związany był podstawą faktyczną zaskarżonego wyroku.

Podstawę tę stanowią przedstawione wyżej ustalenia co do konkretnych okoliczności, jak i co do wywiedzionej z nich ogólniejszej oceny sytuacji faktycznej, że zachodzą usprawiedliwione interesy zakładu pracy, ażeby nie uwzględniać należnego w

zasadzie roszczenia powoda o przywrócenie do pracy. Chodzi bowiem o to, że rozwiązanie stosunku pracy powoda uzależnione jest w sposób szczególny od zarządu

spółdzielni, a ten został według reguł prawa spółdzielczego ukonstytuowany w nowym składzie.

W konsekwencji ustaleń szczegółowych, zaskarżony wyrok opiera się na zasadniczym dla rozstrzygnięcia sprawy ustaleniu, że uwzględnienie roszczenia powoda o przywrócenie do pracy jest niecelowe. To ostatnie ustalenie również wchodzi w

zakres niekwestionowanej kasacją podstawy faktycznej wyroku.

W związku z tym należy stwierdzić, że ustalona w zaskarżonym wyroku jego

podstawa faktyczna nie narusza art. 45 § 2 KP, skoro jedną z przewidzianych w tym

przepisie przesłanek nieuwzględnienia przez Sąd pracy żądania pracownika uznania

wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy stanowi ustalenie przez

Sąd, że uwzględnienie takiego żądania jest niecelowe.

Z powyższych przyczyn, wobec tego że rozpoznana kasacja nie miała usprawiedliwionej podstawy, Sąd Najwyższy ją oddalił stosownie do art. 393 12 KPC.