I PKN 234/97 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 10 września 1997 r.

I PKN 234/97

Kasacja nie przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie

wyłączenia sędziego.

Przewodniczący Prezes SN: Jan Wasilewski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Adam Józefowicz, Kazimierz Jaśkowski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września

1997 r. sprawy z powództwa Daniela K. przeciwko Wojewodzie K. o ustalenie, na skutek

kasacji powoda od postanowienia Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Kielcach z dnia 18 lutego 1997 r. [...]

p o s t a n a w i ł:

1. o d r z u c i ć kasację od postanowienia Sądu Wojewódzkiego oddalającego

zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w przedmiocie wyłączenia

sędziego;

2. oddalić kasację od postanowienia Sądu Wojewódzkiego oddalającego zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu pozwu.

Uzasadnienie

Powód Daniel K. w pozwie przeciwko Wojewodzie K. wniósł o potwierdzenie na

piśmie wynagrodzenia ze stosunku pracy w wysokości 2000 zł miesięcznie na podstawie

art. 29 KP i art. 68 KP.

Pozwany Wojewoda K. nie uznał powództwa, zarzucając, iż stron nie łączyła

umowa o pracę i wniósł o odrzucenie pozwu ze względu na fakt toczącego się postępowania o to samo roszczenie, między tymi samymi stronami w innej sprawie.

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Kielcach postanowieniem z dnia 28 listopada 1996 r.

odrzucił pozew. Sąd ustalił, iż pomiędzy tymi samymi stronami toczy się postępowanie

przed Sądem Wojewódzkim w Kielcach, w którym powód dochodzi między innymi

ustalenia, iż był pracownikiem strony pozwanej. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia

13 grudnia 1996 r. oddalił także wniosek powoda o wyłączenie sędziego oraz skazał

powoda na karę grzywny.

Na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 28 listopada 1996 r. powód złożył zażalenie,

domagając się jego uchylenia i uwzględnienia powództwa. Powód podkreślił, iż jego

roszczenie dotyczy potwierdzenia na piśmie warunków łączącej strony umowy o pracę w

zakresie wynagrodzenia, uznanego, zdaniem powoda, za zasadne przez Sąd Rejonowy

w Kielcach w sprawie przekazanej według właściwości Sądowi Wojewódzkiemu w

Kielcach. Powód złożył także zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o

wyłączenie sędziego.

Sąd Wojewódzki - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach oddalił pierwsze

zażalenie powoda. Według Sądu przesłanką potwierdzenia na piśmie warunków łączącego strony stosunku pracy jest poczynienie ustaleń w zakresie charakteru umowy i jej

rodzaju, co między innymi jest przedmiotem postępowania przed Sądem Wojewódzkim

w Kielcach [...]. Sąd Wojewódzki w Kielcach oddalił także zażalenie powoda na

postanowienie Sądu Rejonowego w Kielcach oddalające wniosek o wyłączenie

sędziego.

Na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Kielcach oddalające zażalenie na

postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu pozwu w imieniu powoda wniósł kasację

radca prawny, zarzucając obrazę prawa materialnego, w szczególności art. 29 i 68 KP,

w związku z art. 69 KP. W kasacji podkreślono, iż treścią pozwu było potwierdzenie na

piśmie już ustalonych warunków pracy i płacy zgodnie z art. 29 KP, a nie fakt ustalenia

warunków pracy i płacy.

Powód złożył również kasację od postanowienia Sądu Wojewódzkiego dotyczącego wniosku o wyłączenie sędziego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 392 § 1 KPC kasacja przysługuje stronie jedynie od wyroku lub

postanowienia, wydanego przez sąd II instancji i kończącego postępowanie w sprawie.

Kasacja jest dopuszczalna tylko od orzeczeń kończących postępowanie. Użyte przez

ustawodawcę w przepisie sformułowanie "w sprawie" świadczy o ograniczeniu

zaskarżenia kasacją tylko postanowień kończących postępowanie w całości. Nie mogą

być zatem zaskarżone kasacją postanowienia incydentalne, które zamykają część lub

fragment sprawy, bądź też rozstrzygają jakąś kwestię wpadkową, nawet wówczas jeżeli

stanowią nieodzowny etap poprzedzający rozstrzygnięcie sprawy. Postanowienie Sądu

II instancji oddalające zażalenie na postanowienie w przedmiocie wniosku o wyłączenie

sędziego jest orzeczeniem incydentalnym, wpadkowym, nie kończącym postępowania w

sprawie, w rozumieniu art. 392 § 1 KPC - a zatem nie podlega zaskarżeniu w drodze

kasacji. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1997 r. I CZ 38/96,

nie opublikowane). W związku z powyższym kasacja powoda w tym zakresie podlegała

odrzuceniu na podstawie art. 3938 § 1 KPC.

Zgodnie natomiast z treścią art. 39312 KPC Sąd Najwyższy oddala kasację, jeżeli

nie ma usprawiedliwionych podstaw, albo jeżeli zaskarżony wyrok, mimo błędnego

uzasadnienia, odpowiada prawu. W ramach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy

kontroluje tylko zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i

procesowym, na podstawie materiału procesowego, jakim dysponował sąd II instancji.

Sąd Rejonowy odrzucił pozew na podstawie art. 199 § 1 KPC, po stwierdzeniu,

że o to samo roszczenie toczy się między stronami postępowanie przed innym sądem.

Stanowisko Sądu Rejonowego podzielił w zaskarżonym postanowieniu Sąd

Wojewódzki. Orzekające w sprawie Sądy w ogóle nie rozważały zasadności powództwa

w aspekcie powołanych w kasacji przepisów. Przedmiotem kasacji mógł być jedynie

zarzut naruszenia art. 199 § 1 pkt 2 KPC, o ile uchybienie temu przepisowi mogło mieć

istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3931 pkt 2 KPC). Powód w kasacji takiego zarzutu

nie zgłosił. Dlatego Sąd Najwyższy, nie wdając się w ocenę zasadności zastosowania

przez Sądy art.199 § 1 KPC, oddalił kasację na podstawie art.393 11 i art.39312 KPC.