I PKN 136/97 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 2 czerwca 1997 r.

I PKN 136/97

Skuteczne złożenie wniosku o doręczenie odpisu wyroku sądu drugiej instancji,

co warunkuje wniesienie kasacji, może nastąpić tylko w tym sądzie. W przypadku

złożenia takiego wniosku w sądzie pierwszej instancji za datę wpływu wniosku należy

uznać datę, w której sąd ten przesłał go sądowi drugiej instancji.

Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Józef Iwulski

(sprawozdawca), Jadwiga Skibińska-Adamowicz.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 1997 r. sprawy z powództwa

Małgorzaty M.W. przeciwko Politechnice Ś. w G. o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji

powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy w Katowicach z dnia 8 sierpnia 1996

r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d r z u c i ć kasację.

Uzasadnienie

Powódka Małgorzata M.W. wniosła kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 8 sierpnia 1996 r. [...], którym

oddalono jej rewizję od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Gliwicach z dnia 19

grudnia 1995 r. [...], oddalającego jej powództwo o ustalenie, że łączy ją ze stroną pozwaną Politechniką Ś. w G., stosunek pracy z mianowania na czas nie określony oraz o

przywrócenie do pracy na stanowisko asystenta.

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje:

Wyrok Sądu drugiej instancji zapadł w dniu 8 sierpnia 1996 r. Powódka w ostatnim

dniu terminu, tj. 16 sierpnia 1996 r. (15 sierpnia 1996 r. był dniem ustawowo wolnym od

pracy) złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku. Wniosek ten

złożyła jednak nie w Sądzie drugiej instancji, lecz w Sądzie Rejonowym w Gliwicach [...].

Sąd Rejonowy w tym czasie nie przesłał tego wniosku Sądowi Wojewódzkiemu. Sąd drugiej

instancji zwrócił bowiem akta Sądowi Rejonowemu w dniu 26 września 1996 r. [...]. Sąd

Rejonowy doręczył powódce odpis wyroku Sądu drugiej instancji [...], a następnie w dniu 8

listopada 1996 r. przesłał akta Sądowi Wojewódzkiemu [...].

Wobec powyższego Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3934 KPC (w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o

zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania

administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych

innych ustaw - Dz.U. Nr 43, poz.189) kasację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony

wyrok w terminie miesięcznym od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej. Natomiast

według art. 387 § 3 KPC orzeczenie z uzasadnieniem sąd drugiej instancji doręcza stronie,

która w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji zażądała doręczenia. W sprawach, w

których doręczenie orzeczenia sądu drugiej instancji dokonuje się na wniosek strony, kasacja

przysługuje tylko tej stronie, która wystąpiła ze stosownym wnioskiem (dotychczas nie

publikowane: postanowienie z dnia 14 listopada 1996 r., I CZ 9/96; postanowienie z dnia 10

stycznia 1997 r., I CZ 35/96; postanowienie z dnia 23 stycznia 1997 r., I CZ 28/96; postanowienie z dnia 10 lutego 1997 r., I CZ 2/97; postanowienie z dnia 7 lutego 1997 r., II UZ

25/96). Podzielić należy pogląd, że regulację zawartą w art. 3934 KPC należy rozumieć w ten

sposób, iż termin miesięczny liczony jest od doręczenia orzeczenia dokonanego w sposób

prawidłowy tj. zgodnie z wymaganiami przewidzianym w art. 387 § 3 KPC. To zaś oznacza,

że tylko wtedy, gdy strona zażądała w terminie tygodniowym doręczenia jej orzeczenia wraz

z jego uzasadnieniem, można mówić, iż spełnione zostało wstępne wymaganie dla powstania

możliwości wniesienia kasacji. Natomiast, gdy z takim żądaniem nie wystąpiła, bądź też

występując z nim przekroczyła siedmiodniowy termin do zgłoszenia żądania doręczenia

orzeczenia wraz z uzasadnieniem (art. 387 § 3 KPC), miesięczny termin przewidziany w art.

3934 KPC w ogóle nie może rozpocząć swojego biegu, a tym samym niemożliwe jest

wniesienie kasacji. O przekroczeniu 7-dniowego terminu z art. 387 § 3 KPC należy mówić

także wtedy, gdy wprawdzie orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręczone zostało stronie, ale

naruszone zostało wymaganie dotyczące zgłoszenia przez stronę odpowiedniego żądania w

terminie tygodniowym (tak postanowienie z dnia 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96,

OSNAPiUS 1997 nr 14 poz. 254). Skuteczne złożenie wniosku o doręczenie odpisu

orzeczenia z uzasadnieniem może nastąpić tylko w sądzie właściwym. W przypadku złożenia

takiego wniosku w sądzie niewłaściwym (np. w sądzie pierwszej instancji) za datę złożenia

należy uznać datę, w której sąd niewłaściwy przekazał wniosek sądowi właściwemu (por.

uchwałę połączonych Izb Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1988 r., III CZP 33/87, OSNCP 1988 z. 6 poz. 73,

według której wniesienie rewizji w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie

skarżącej wyroku z uzasadnieniem wprost do sądu rewizyjnego, z pominięciem sądu, który

wydał zaskarżony wyrok, nie może być traktowane jako wniesienie rewizji w terminie; por.

też postanowienie z dnia 6 grudnia 1965 r., I PR 80/65, OSPiKA 1966 z. 12 poz. 277 i

postanowienie z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974 z. 5 poz. 97).

W niniejszej sprawie powódka wniosek o doręczenie jej odpisu zaskarżonego wyroku

wraz z uzasadnieniem złożyła w sądzie pierwszej instancji, czyli sądzie niewłaściwym.

Doręczenie dokonane przez ten sąd nie było prawidłowe i nie spowodowało skutku w postaci

otwarcia terminu do złożenia kasacji. Sąd pierwszej instancji przekazał ten wniosek sądowi

właściwemu dopiero w dniu 8 listopada 1996 r., a więc znacznie po upływie terminu z art.

387 § 3 KPC. Wobec powyższego należało uznać, że kasacja została złożona z naruszeniem

art. 3934 KPC i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3938 § 1 KPC w związku z art. 3935

KPC.