I PK 76/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 76/05

POSTANOWIENIE

Dnia 15 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Herbert Szurgacz

w sprawie z powództwa M. K.

przeciwko Zespołowi Opieki Zdrowotnej dla Szkół Wyższych "P." w Ł.

o zadośćuczynienie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 lipca 2005 r.,

kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 29 grudnia 2004 r., sygn. akt (...),

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

.

Uzasadnienie

Powód M. K. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 grudnia 2004 r. Jako podstawę kasacji

wskazał art. 943 k.p.; art. 224 k.p.c. i art. 227 k.p.c. .

W skazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji,

ewentualnie w wypadku uznania, iż podstawa kasacji w postaci naruszenia

przepisów postępowania jest nieuzasadniona wniósł o zmianę zaskarżonego

wyroku przez uwzględnienie kasacji w całości i zasądzenie od strony pozwanej na

rzecz powoda kosztów postępowania w sprawie według norm przepisanych. W

uzasadnieniu wskazał, iż istnieje potrzeba dokonania wykładni przepisu art. 94 3 k.p.

w zakresie jego czasowego obowiązywania, a dokładnie, udzielenia odpowiedzi na

pytanie,

czy

działania

mobbingowe

pracodawcy

mające

miejsce

przed

wprowadzeniem omawianego przepisu do kodeksu pracy oraz w krótkim czasie po

jego wejściu w życie stanowią podstawę faktyczną dla objęcia ochroną pracownika.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawienie

przez

stronę

wnoszącą

kasację

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie nie oznacza. że Sąd Najwyższy przyjmie kasację

do rozpoznania. Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 393 3 §

1 pkt 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od nowelizacji Kodeksu postępowania

cywilnego dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2000 r., nie pozwala jedynie odrzucić

kasacji: sądowi drugiej instancji na podstawie art. 393 5 k.p.c. natomiast Sądowi

Najwyższemu - na podstawie art. 3937 §

2 w związku z art. 3935 k.p.c. Nie

zapewnia jednak przyjęcia kasacji do rozpoznania. Przyjęcie to zależy bowiem od

braku okoliczności. które uprawniają Sąd Najwyższy do wydania postanowienia o

odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania. Okoliczności te zostały wymienione w

art. 393 § 1 i § 2 k.p.c.. Według powyższych przepisów. Sąd Najwyższy może

odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie nie występuje istotne

zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie

ani

nieważność postępowania, a ponadto gdy zaskarżone orzeczenie nie narusza w

sposób oczywisty prawa lub gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna.

W ocenie Sądu Najwyższego, w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do

przyjęcia kasacji do rozpoznania ponieważ nie występuje w niej istotne zagadnienie

prawne ani nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w praktyce (art. 393 § 1 k.p.c.).

Zagadnienie prawne, uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania musi być

związane z okolicznościami faktycznymi sprawy. Skarżący przyjmuje, że w okresie

przed 1 stycznia 2004 r. powód był mobbingowany i na tym założeniu buduje

zagadnienie prawne, czy działania w postaci mobbingu podjęte przed datą wejścia

w życie art. 943 k.p., tj. przed 1 stycznia 2004 r. uzasadniają przyjęcie, iż istniał

mobbing, a właściwie jego skutki, po tej dacie. Tymczasem Sądy obu instancji

ustaliły, że w okresie przed 1 stycznia 2004 r. powód nie był poddawany

mobbingowi i ustaleń tych kasacja nie podważa (nie stanowią podstawy do ich

podważenia powołane w kasacji przepisy art. 224 i 227 k.p.c.), a w 2004 r.

przepracował 25 dni i kasacja nie wiąże z tym okresem powstania rozstroju

zdrowia.

Z powyższych względów, na podstawie art. 393 w związku z art. 393 7 § 1

k.p.c. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/tp/