I PK 60/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 60/10

POSTANOWIENIE

Dnia 2 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Romualda Spyt

w sprawie z powództwa W. K.

przeciwko Kopalni Wapienia "M." Spółce Akcyjnej

o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 czerwca 2010 r.,

skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w K.

z dnia 29 grudnia 2009 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

UZASADNIENIE

Pełnomocnik powoda W. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu

Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 29 grudnia

2009 r. zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w K. z dnia 8 września 209 r. i oddalającego powództwo Wiesława

Kałuski o przywrócenie do pracy wniesione przeciwko Kopalni Wapienia M. SA. W

skardze zawarte zostało stwierdzenie „zaskarżam w całości wyrok

Sądu

Okręgowego – Sądu Pracy w K. z dnia 29 grudnia 2009 r. opierając skargę

kasacyjna, na tej podstawie że został naruszony art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c. poprzez

błędną wykładnię”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., konstruującym obligatoryjne elementy skargi

kasacyjnej, powinna ona zawierać: (1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest

wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, (2)

przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, (3) wniosek o uchylenie lub

uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i

zmiany. Natomiast stosownie do treści art. 3986 § 2 k.p.c. sąd drugiej instancji

odrzuca na posiedzeniu niejawnym, między innymi, skargę niespełniającą

wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. Z kolei Sąd Najwyższy odrzuca skargę

kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji (398 6 § 3 k.p.c.).

Niniejsza skarga, wniesiona przez pełnomocnika powoda, dotknięta jest

nieusuwalnym brakiem, bowiem nie zawiera przytoczenia podstaw kasacyjnych.

Obowiązek ten sprowadza się wskazania naruszonych przez sąd drugiej instancji

przepisów prawa materialnego (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) i (lub) przepisów

postępowania (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.). W skardze powołany został jedynie

przepis art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., określający pierwszą podstawę kasacyjną, nie

wskazano natomiast żadnego przepisu prawa materialnego, który w ramach tej

podstawy został naruszony przez Sąd Okręgowy w K.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na mocy art. 398 6 § 3 k.p.c. w

związku z art. 3986 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.