I PK 4/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 4/05

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Herbert Szurgacz

w sprawie z powództwa K. S.

przeciwko Fabryce Mebli "F." Spółce Akcyjnej w O.

o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2005 r.,

kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w S.

z dnia 28 października 2004 r., sygn. akt III Pa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Powód K. S. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 28 października 2004 r. Jako podstawę

kasacji wskazał art. 45 § 1 k.p. Powód wskazał również na art. 233 k.p.c.

Wskazując na powyższe powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości

oraz o uchylenie poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w S. i przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. W uzasadnieniu powód

wskazał, iż rozpoznanie kasacji jest uzasadnione tym, iż w sprawie występuje

istotne zagadnienie prawne polegające na ocenie zgodności z art. 8 k.p. faktu

przyjęcia przez pracodawcę jako jedynego kryterium do wypowiedzenia umowy o

pracę z przyczyn określonych w ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych

zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn określonych

zakładu pracy, absencji chorobowej, która nie ma charakteru częstych zwolnień

lekarskich i nie powoduje konieczności organizowania nagłych zastępstw.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawienie

przez

stronę

wnosząca

kasacje

okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie (aczkolwiek w rozpoznawanej sprawie można

mieć wątpliwości, czy wskazanie na okoliczności uzasadniające rozpoznanie

kasacji spełnia wymagania art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) nie oznacza. że Sąd

Najwyższy przyjmie kasację do rozpoznania. Spełnienie powyższego wymagania,

przewidzianego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od

nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego dokonanej ustawą z dnia 24 maja

2000 r. nie pozwala jedynie odrzucić kasacji: sądowi drugiej instancji na podstawie

art. 3935 k.p.c.. natomiast Sądowi Najwyższemu - na podstawie art. 3937 § 2 w

związku z art. 3935 k.p.c. Nie zapewnia jednak przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Przyjęcie to zależy bowiem od braku okoliczności. które uprawniają Sąd Najwyższy

do wydania postanowienia o odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Okoliczności te zostały wymienione w art. 393 § 1 i § 2 k.p.c. Według powyższych

przepisów, Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli

w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie ani nieważność postępowania, a ponadto gdy

zaskarżone orzeczenie nie narusza w sposób oczywisty prawa lub gdy kasacja jest

oczywiście bezzasadna.

W ocenie Sądu Najwyższego, w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do

przyjęcia kasacji do rozpoznania ponieważ nie występuje w niej istotne zagadnienie

prawne ani nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w praktyce (art. 393 § 1 k.p.c.). Art. 8

Kodeksu pracy ma charakter klauzuli generalnej. Ocena zgodności korzystania z

prawa

z

zasadami

współżycia

społecznego

lub

społeczno-gospodarczym

przeznaczeniem prawa może być dokonywana jedynie w okolicznościach

konkretnego stanu faktycznego. Samo zastosowanie przez pracodawcę kryterium

liczby zwolnień chorobowych nie może zostać uznane za sprzeczne z zasadami

współżycia społecznego. Kasacja w istocie polemizuje z ustaleniami Sądu

Okręgowego, co nie spełnia wymagań przepisu art. 393 § 1 k.p.c..

Z powyższych względów, na podstawie art. 393 w związku z art. 393 7 § 1

k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.