I PK 38/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 38/06

POSTANOWIENIE

Dnia 2 czerwca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski

w sprawie z powództwa A. S., W. P.

przeciwko "P." Spółce Akcyjna w D.

o wynagrodzenie za czas gotowości do pracy i inne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 czerwca 2006 r.,

skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w O.

z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt IV Pa …/05,

1) odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej powoda A. S.,

2) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej w jej części pozostałej

do rozpoznania.

Uzasadnienie

Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 23 września 2005 r., IV Pa

…/05 Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację strony pozwanej. Apelacja ta w

odniesieniu do powoda A. S. odnosiła się do zasądzenia na jego rzecz

wynagrodzenia za pracę po 850 zł miesięcznie za okres od 6 stycznia 2005 r. do 13

czerwca 2005 r. Z powyższego jasno i oczywiście wynika, że wartość przedmiotu

zaskarżenia w stosunku do powoda A. S., jest taka sama jak wartość zasądzonego

na jego rzecz roszczenia pieniężnego (por. art. 19 § 1 k.p.c.) i że jest ona niższa niż

dziesięć tysięcy złotych. Oznacza to w konsekwencji – stosownie do art. 3982 § 1

zdanie pierwsze k.p.c. – niedopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawie powoda A.

S. i jej odrzucenie na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Jeżeli chodzi o pozostałą część skargi kasacyjnej (dotyczącej sprawy

powoda W. P. to nie zachodzą okoliczności, które w myśl art. 398 9 § 1 k.p.c., są

przyczynami przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniosku o przyjęcie

skargi do rozpoznania strona pozwana wskazała na istotne zagadnienie prawne

(art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) w zakresie interpretacji art. 48 k.p., bezpodstawnie

upatrując postawionego problemu interpretacyjnego w oderwaniu od podstawy

faktycznej zaskarżonego wyroku. Skarżący przedstawia, z pominięciem kontekstu

ustalonych

w

sprawie

okoliczności

faktycznych,

wątpliwości

czy

sama

nieznajomość prawa może prowadzić do usprawiedliwienia naruszenia terminu

określonego w art. 48 k.p.