I PK 298/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 298/16 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Prusinowski w sprawie z powództwa A. K.‎przeciwko K. w K.‎o odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 grudnia 2016 r.,‎skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego Sądu - Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. ‎z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt V Pa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Powódka A.K. odwołała się od wypowiedzenia warunków pracy. Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2015 r. oddalił jej pozew. Wskazał, że uprawnienia emerytalne przewidziane w Karcie Nauczyciela nie stanowią podstawy do udzielenia ochrony z art. 39 k.p.Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 24 września 2015 r. oddalił apelację powódki. Podzielił ocenę prawną Sądu Rejonowego.Skargę kasacyjną wywiodła powódka. Zarzuciła naruszenie art. 39 w zw. z art. 43 k.p. przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy wiek powódki w chwili wręczenia jej przez pracodawcę wypowiedzenia warunków pracy uzasadniał objęcie jej ochroną przedemerytalną.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powódka wskazała na zagadnienie prawne. W jej ocenie wątpliwości budzi kwestia, czy osoba, której na mocy art. 103 ustawy 103 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (jednolity tekst: Dz.U. z 2014 r., poz. 1111) przysługuje uprawnienie emerytalne wynikające z art. 88 KartyNauczyciela, a jednocześnie osobie tej brakuje nie więcej niż cztery lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, uprawniona jest do skorzystania z ochrony przewidzianej w art. 39 k.p.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie może zostać przyjęta do rozpoznania. Kwestia prawna, którą chce wyjaśniać powódka, była już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego. Sądy Rejonowy, a za nim Sąd Okręgowy, celnie wskazały na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2011 r., I PK 15/11, OSNP 2012 nr 15-16, poz. 194. Klarownie wytłumaczono w nim powody niestosowania art. 39 k.p. w odniesieniu do przesłanek nabycia prawa do emerytury na podstawie art. 88 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Pogląd ten został podzielony w kolejnych judykatach (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2012 r., I PK 145/12, LEX nr 1284682; z dnia 27 lipca 2011 r., II PK 20/11, LEX nr 1026630; z dnia 30 września 2014 r., II PK 283/13, LEX nr 1551338).

Po przeprowadzeniu powyższego wywodu widać, że zagadnienie prawne, na które powołała się skarżąca zostało dostatecznie i jednolicie wyjaśnione w orzecznictwie. Trudno w tych okolicznościach twierdzić, że w sprawie wystąpiło istotne zagadnienie prawne, wymagające ponownej interwencji Sądu Najwyższego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.). Dlatego zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.