I PK 283/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 283/05

POSTANOWIENIE

Dnia 11 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski

w sprawie z powództwa T.K.

przeciwko M. Polska Spółce Akcyjnej w O.

o przywrócenie do pracy, wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 11 maja 2006 r.,

skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w O.

z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt IV Pa …/05,

postanowił:

1) odrzucić skargę kasacyjną,

2) zawiadomić Okręgową Radę Adwokacką w O. o odrzuceniu

skargi kasacyjnej wniesionej przez adwokata Z. G.,

3) zasądzić od powódki na rzecz strony pozwanej 900 zł

(dziewięćset)

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

kasacyjnego.

Uzasadnienie

Na podstawie art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarżący powinien przedstawić w

skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z

jego uzasadnieniem. Stosownie do treści art. 398 9 § 1 k.p.c. powinien wskazać, że

w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub istnieje potrzeba wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sadów albo, że zachodzi nieważność postępowania

lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Obowiązek określony w art.

3984

§

pkt

k.p.c.

powinien

mieć

charakter

odrębnego

wywodu

przedstawiającego argumentację uzasadniającą przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania. Brak uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania polegającego na przedstawieniu okoliczności wskazanych w art. 398 9

§ 1 k.p.c. jest jej istotną wadą i wyklucza uzupełnienie tego braku, czyniąc skargę

niedopuszczalną (por. postanowienie z 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC

2001 nr 3, poz. 51; por. też postanowienie z 22 marca 2001 r., V CZ 131/01, OSNC

2001 nr 10, poz. 156; postanowienie z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC

2001 nr 3, poz. 52; postanowienie z 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1,

poz. 11; postanowienie z 11 maja 2001 r., III CZ 28/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 12;

postanowienie z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22;

postanowienie z 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 nr 10, poz. 157;

postanowienie z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002 nr 5, poz.

71; postanowienie z dnia 27 listopada 2001 r., III CKN 462/01, OSNC 2002 nr 4,

poz. 56).

Skarga kasacyjna, którą w imieniu powódki wniósł jej pełnomocnik adwokat

Z. G. nie spełnia wymagań określonych w art. 398 4 § 1 k.p.c. Nie zawiera bowiem

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia. Nie

odpowiada tym wymaganiom zamieszczenie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej,

poświęconemu podstawie kasacyjnej, stwierdzenie jakoby skarga była oczywiście

uzasadniona. Stwierdzenie to nie zostało uzasadnione, a można także zauważyć,

że jest zupełnie nieadekwatne

do argumentacji przedstawionej w ramach

uzasadnienia zarzutu podstawy kasacyjnej. Chociaż podstawę skargi stanowią

wyłącznie zarzuty naruszenia prawa materialnego, to w jej uzasadnieniu

podniesiono twierdzenia faktyczne sprzeczne z podstawą faktyczną zaskarżonego

wyroku, co świadczy o nieodpowiedniości wywodu argumentacyjnego skargi do jej

podstawy (por. art. 39813 § 1 i § 2 w związku z art. 3983 § 1 pkt 1 i § 3 k.p.c.). W

tym kontekście nie można przyjąć, że uzasadnienie skargi kasacyjnej zawiera

wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (art., 398

§ 1 pkt 3 k.p.c.) skoro w uzasadnieniu tym znalazło się następujące zdanie: „w tym

stanie doszło do niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego

wskazanych na wstępie tej skargi i dlatego jest ona oczywiście uzasadniona (art.

3989 § 1 pkt 4 k.p.c.)”.

Z powyższych przyczyn zastosowaniu podlegały przepisy art. 3986 § 2, § 3 i

§ 4 k.p.c.