I PK 261/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 261/18 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera w sprawie z powództwa R. F.‎przeciwko Okręgowemu Inspektoratowi Pracy w Ł.‎o dopuszczenie do pracy, wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy ,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 27 lutego 2019 r.,‎w związku ze skargą kasacyjną powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł.‎z dnia 27 czerwca 2018 r., sygn. akt VIII Pa (…), na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w Ł. w celu usunięcia dostrzeżonych braków:

1) wezwania pełnomocnika strony skarżącej (powoda) do przedstawienia sposobu wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3984 § 3 k.p.c.), oznaczonej w skardze kasacyjnej na kwotę 48.729 złotych (co odpowiada kwocie dochodzonego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy za okres od listopada 2016 r. do grudnia 2017 r. – k. 283), w sytuacji gdy powód ostatecznie dochodził dwóch skumulowanych roszczeń majątkowych (art. 21 k.p.c.), w tym dopuszczenia do pracy (art. 231 k.p.c.) i zasądzenia wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy (art. 19 § 1 k.p.c.), w apelacji wniósł o zmianę wyroku Sądu Rejonowego i dopuszczenie go do świadczenia pracy u pozwanego w zakresie odpowiadającym kwalifikacjom powoda oraz o zasądzenie na rzecz powoda dochodzonej kwoty 48.729 złotych tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy (k. 323), Sąd Okręgowy oddalił apelację (w całości), a w skardze kasacyjnej powód skarży wyrok Sądu Okręgowego „w całości”, co należy rozumieć w ten sposób, że nadal domaga się uwzględnienia obydwu zgłoszonych żądań; ewentualnie w celu:

2) sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego (art. 368 § 3 zdanie trzecie k.p.c. w związku z art. 25 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.), która powinna uwzględniać kumulację przedmiotową dwóch roszczeń (art. 21 k.p.c.), w tym osobno o dopuszczenie do pracy (dla którego wartość przedmiotu sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia ustala się na podstawie art. 231 k.p.c.) oraz o zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy (dla którego wartość przedmiotu sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia ustala się na podstawie art. 19 § 1 k.p.c.); a w zależności od ustaleń co do wartości przedmiotu zaskarżenia w celu:

3) ewentualnego rozważenia konieczności pobrania uzupełniającej opłaty stosunkowej od skargi kasacyjnej (art. 35 ust. 1 zdanie drugie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).