Legislator Case Law & Legislation
I PK 229/05 AI generated

I PK 229/05 · Sąd Najwyższy

Case Number I PK 229/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

nawiązanie stosunku pracy wyrokiem z 26 października 2004 r. oddalił apelację materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 12 ustawy z 28 grudnia 1989 r. o

Legislator headnote

AI generated

art. 61 k.c, art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 393 k.p.c; I PK 229/05 · Sąd Najwyższy: oddalił apelację materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 12 ustawy z 28 grudnia 1989 r. o

Keywords

AI generated
art. 61 k.c art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c art. 393 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 61 k.c
19 ze zm.), oraz art. 61 k.c., i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku
art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 393 k.p.c
Zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I PK 229/05

POSTANOWIENIE

Dnia 5 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Hajn

w sprawie z powództwa B. Ś.

przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcyjno - Usługowo - Handlowemu "K." Spółce z

ograniczoną odpowiedzialnością w B.

o nawiązanie stosunku pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 stycznia 2006 r.,

kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w K.

z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt IX Pa …/04,

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy w K. w sprawie z powództwa B. Ś. przeciwko

Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Usługowo-Handlowemu „K.” Spółka z o.o. w B. o

nawiązanie stosunku pracy wyrokiem z 26 października 2004 r. oddalił apelację

pozwanego.

W skardze kasacyjnej pozwany zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w K. z

26 października 2004 r., opierając skargę na podstawie naruszenia prawa

materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 12 ustawy z 28 grudnia 1989 r. o

szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z

przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990

r. Nr 4, poz. 19 ze zm.), oraz art. 61 k.c., i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku

Sądu Okręgowego w całości oraz o uchylenie poprzedzającego go wyroku Sądu

Rejonowego – Sądu Pracy w M. z 22 marca 2004 r. i orzeczenie co do istoty

sprawy poprzez oddalenie powództwa. Wniósł również o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania, gdyż jest ona oczywiście uzasadniona, i zasądzenie od

powódki na rzecz pozwanej zwrotu kosztów postępowania według norm

przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. kasacja powinna zawierać, między innymi,

przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Obowiązek ten

spoczywa na skarżącym, który powinien przedstawić argumenty przemawiające za

rozpoznaniem

kasacji

przez

Sąd

Najwyższy.

Przedstawienie

wskazanych

okoliczności należy do istoty skargi kasacyjnej. W związku z tym w orzecznictwie

przyjmuje się jednolicie, że brak w tym zakresie jest nieusuwalny i prowadzi do

odrzucenia kasacji bez wzywania do usunięcia braków (np. postanowienia Sądu

Najwyższego z 9 listopada 2000 r. II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51; z 12

grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52; z 11 maja 2001 r., III

CZ 28/01, OSNC 2001, nr 12, poz.12; uchwała Połączonych Izb – Izby

Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej z dnia 17

grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92).

Kasacja powódki nie spełnia opisanego wyżej wymagania. Pełnomocnik

skarżącego nie wskazuje żadnej z okoliczności uzasadniających zgodnie z art. 393

k.p.c. przyjęcie kasacji do rozpoznania.

Na

marginesie

należy

zauważyć,

że

pełnomocnik

skarżącej

mylnie

zakwalifikował nin. kasację jako skargę kasacyjną w rozumieniu art. 398 1 k.p.c. Do

postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy o

skardze kasacyjnej wprowadzone ustawą z 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów

powszechnych (Dz.U. 2005, nr 13, poz. 98). Zaskarżony wyrok został bowiem

wydany 26 października 2004 r. Tymczasem zgodnie z art. 3 wymienionej ustawy,

sprawy wszczęte przed dniem jej wejścia, tj, przed dniem 6 lutego 2005 r., w życie

toczą się od tego dnia według przepisów tej ustawy, z tym że do złożenia i

rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem jej wejścia w życie, a

także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił kasację na podstawie art. 393 7 § 2

k.p.c.