I PK 204/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 204/05

POSTANOWIENIE

Dnia 2 sierpnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Gonera

w sprawie z powództwa K. Ł.

przeciwko H. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w D.

o odprawę i nagrodę jubileuszową,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 sierpnia 2006 r.,

wniosku powoda o ponowne rozpoznanie skargi kasacyjnej powoda od wyroku

Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K.

z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt IX Pa …/04,

oraz o doręczenie uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4

kwietnia 2006 r., sygn. akt I PK 204/05

odrzuca wniosek.

Uzasadnienie.

Postanowieniem z 4 kwietnia 2006 r., w sprawie I PK

204/05, Sąd

Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda K. Ł. od

wyroku Sądu Okręgowego w K. - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 17

marca 2005 r.

W piśmie z 22 maja 2006 r. pełnomocnik powoda wniósł „o ponowne

rozpoznanie sprawy i doręczenie orzeczeń z uzasadnieniem”, precyzując, że

chodzi: 1) o ponowne rozpoznanie sprawy - zgodnie z kasacją od wyroku Sądu

Okręgowego z 17 marca 2005 r., IX Pa …./04, 2) a w razie odmowy ponownego

rozpoznania sprawy - o doręczenie orzeczenia odmownego z uzasadnieniem oraz

doręczenie uzasadnienia do postanowienia Sądu Najwyższego z 4 kwietnia 2006 r.,

I PK 204/05.

W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik powoda zwrócił uwagę, że

wprawdzie art. 3989 § 2 zdanie drugie k.p.c. nie wymaga sporządzenia pisemnego

uzasadnienia

postanowienia

o

odmowie

przyjęcia

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania, jednakże równocześnie nie zabrania jego sporządzenia na wniosek

strony. Pozostałe krajowe przepisy proceduralne pozwalają na wydanie orzeczenia

bez uzasadnienia tylko w razie załatwienia sprawy zgodnie z interesem strony.

Zdaniem pełnomocnika powoda, sporządzenie uzasadnienia postanowienia o

odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jest także potrzebne ze

względów celowościowych. Pełnomocnik strony powinien bowiem wiedzieć, czy

sprawa nie spełnia jednego z warunków określonych w art. 398 9 § 1 k.p.c., czy też

skarga kasacyjna została niewłaściwie sporządzona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Wniosek „o ponowne rozpoznanie sprawy” jest wnioskiem o ponowne

przeprowadzenie przed Sądem Najwyższym postępowania w przedmiocie przyjęcia

skargi kasacyjnej do rozpoznania, które określane jest w doktrynie mianem

"przedsądu". Instytucję tę reguluje art. 3989 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem, Sąd

Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1) w sprawie

występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w

orzecznictwie sądów, 3) ma miejsce nieważność postępowania lub 4) skarga

kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. O przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy orzeka na posiedzeniu niejawnym.

Postępowanie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

(tzw. przedsąd) przeprowadzane jest w odniesieniu do tej samej skargi kasacyjnej

tylko raz. Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości

„ponownego rozpoznania sprawy” w tym przedmiocie. Pełnomocnik powoda nie

wskazał w swoim wniosku żadnego przepisu prawa procesowego, z którego

mogłaby wynikać taka możliwość. Postanowienie Sądu Najwyższego o odmowie

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jest postanowieniem kończącym

postępowanie w sprawie. Nie przysługują od niego ani zwykłe środki odwoławcze

(np. zażalenie), ani środki zaskarżenia (np. skarga kasacyjna). Nie jest też możliwa

jego zmiana lub uchylenie na podstawie art. 359 k.p.c. W grę mogłaby ewentualnie

wchodzić jedynie skarga o wznowienie postępowania (art. 399 § 2 k.p.c. w związku

z art. 4011 k.p.c.), ale pełnomocnik powoda nie skonstruował swojego wniosku jako

skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Wniosek „o ponowne rozpoznanie sprawy” w znaczeniu ponownego

przeprowadzenia postępowania w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia

skargi kasacyjnej do rozpoznania jest zatem niedopuszczalny i jako pozbawiony

podstaw prawnych (wynikających z prawa procesowego) podlega odrzuceniu.

2. O przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd

Najwyższy orzeka na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego w formie

niezaskarżalnego postanowienia. Postanowienie odmawiające przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania kończy postępowanie w sprawie. Wyłączenie obowiązku

uzasadniania przez Sąd Najwyższy postanowienia o odmowie przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania oznacza, że Sąd ten może sporządzić uzasadnienie

postanowienia w tym przedmiocie – jeżeli uzna to za celowe albo konieczne - nie

ma jednak takiego obowiązku. Decyzję o sporządzeniu uzasadnienia podejmuje

sędzia, który tworzy jednoosobowy skład Sądu Najwyższego orzekającego w

przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania. Decyzja może

być podjęta tylko przez tego sędziego i tylko w momencie wydawania orzeczenia

(postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania). Stronie

natomiast nie przysługuje uprawnienia do zgłoszenia wniosku o sporządzenie

uzasadnienia tego postanowienia. Wniosek strony o sporządzenie uzasadnienia

postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania jako

niedopuszczalny podlega zatem odrzuceniu.

Odmowa

przyjęcia

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania

oznacza,

że

sporządzającemu skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi strony nie

udało się przekonać Sądu Najwyższego, że w sprawie występuje którakolwiek z

przyczyn przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymienionych w art. 3989 § 1

pkt 1- 4 k.p.c. Nie oznacza natomiast, że skarga kasacyjna została sporządzona

niewłaściwie, bez zachowania wymagań konstrukcyjnych przewidzianych dla tego

nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Niezachowanie wymagań konstrukcyjnych

prowadzi bowiem do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 398 6 § 2 i 3

k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 k.p.c., a nie do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania

na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

postanowienia.