I PK 202/05 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedmaterialnego, to jest art. 15 ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. Nr 144, poz. 493 ze zm.), poprzez
Legislator headnote
AI generatedart. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c; I PK 202/05 · Sąd Najwyższy: materialnego, to jest art. 15 ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. Nr 144, poz. 493 ze zm.), poprzez
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I PK 202/05
POSTANOWIENIE
Dnia 2 marca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Hajn
w sprawie z powództwa D. M.
przeciwko Gminie K. i Gminnemu Centrum Kultury w K.
o przywrócenie do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 marca 2006 r.,
skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w K.
z dnia 15 marca 2005 r., sygn. akt VI Pa …/04,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy w K. w sprawie D. M. przeciwko Gminie K. oraz
Gminnemu Centrum Kultury w K. o przywrócenie do pracy wyrokiem z 15 marca
2005r r. oddalił apelację powódki.
W kasacji pełnomocnik powódki zarzucił wyrokowi obrazę przepisów prawa
materialnego, to jest art. 15 ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i
prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. Nr 144, poz. 493 ze zm.), poprzez
błędne przyjęcie, że brak zasięgnięcia opinii właściwych związków zawodowych
oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych nie może stanowić wystarczającej
przesłanki do uznania za niezgodne z prawem odwołania ze stanowiska Dyrektora
Gminnego Centrum Kultury.
Podnosząc powyższy zarzut autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego
wyroku Sądu Okręgowego w K. z 15 marca 2005 r. i uwzględnienie powództwa D.
M. w całości, względnie o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w K. i przekazanie
sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, a także o orzeczenie o kosztach
postępowania,
w
tym
kosztach
zastępstwa
procesowego
według
norm
przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek
o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Rozpatrywana skarga nie
zawiera ani wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ani uzasadnienia takiego
wniosku. Zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. brak tego rodzaju jest nieusuwalny i
prowadzi do odrzucenia kasacji bez wzywania skarżącego do jego usunięcia.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 398 6 § 3
k.p.c.