I PK 195/07 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 8 lutego 2007 r. po rozpoznaniu apelacji powódki Michaliny S. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Cieszynie z dnia 8 listopada 2006 r. oddalający powództwo o przywrócenie do pracy w ten sposób, że przywrócił powódkę do pracy na
Legislator headnote
AI generatedart.1861 § 1 k.p, art. 8 k.p, art. 39814 k.p.c, art. 98 § 1 k.p.c; I PK 195/07 · Sąd Najwyższy: także dlatego, że nie wskazał we wniesionej skardze kasacyjnej adekwatnej podstawy prawnej takiego zarzutu (art. 8 k.p.). Ponadto powódka legitymuje się kwalifikacjami magistra edukacji wczesnoszkolnej i może być z uwzględnianiem tych kwalifikacji zatrudniona w szkole podstawowej po przywróceniu do pracy w zgodzie z art.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 30 stycznia 2008 r.
I PK 195/07
Świadome i niezgodne z prawem zatrudnienie kontraktowego nauczyciela języka obcego, który nie legitymuje się wymaganymi kwalifikacjami do
zajmowania tego stanowiska, nie prowadzi do wygaśnięcia z mocy prawa stosunku pracy na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.), ale
umożliwia wypowiedzenie umowy o pracę zawartej wbrew zakazowi z art. 10
ust. 8 tej ustawy.
Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie SN: Zbigniew Myszka
(sprawozdawca), Herbert Szurgacz.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia
2008 r. sprawy z powództwa Michaliny S. przeciwko Klimatycznej Szkole Podstawowej [...] w U. o przywrócenie do pracy, na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w BielskuBiałej z dnia 8 lutego 2007 r. [...]
o d d a l i ł skargę kasacyjną i zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki
kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 8 lutego 2007 r. po rozpoznaniu apelacji powódki Michaliny S. zmienił
wyrok Sądu Rejonowego w Cieszynie z dnia 8 listopada 2006 r. oddalający powództwo o przywrócenie do pracy w ten sposób, że przywrócił powódkę do pracy na
dotychczasowych warunkach w Klimatycznej Szkole Podstawowej [...] w U.
W sprawie tej ustalono, że powódka była zatrudniona na stanowisku nauczyciela kontraktowego języka angielskiego od dnia 1 września 2001 r., początkowo na
podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony do dnia 31 sierpnia 2004 r., a
następnie na podstawie umowy na czas nieokreślony od dnia 1 września 2004 r. W
dniu 8 czerwca 2006 r. powódka otrzymała pismo stwierdzające wygaśnięcie jej stosunku pracy z dniem 31 sierpnia 2006 r. na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 w związku
z art. 10 ust. 5 pkt 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity
tekst: Dz.U. 2006 r. Nr 97, poz. 647 ze zm., powoływanej dalej jako Karta Nauczyciela) oraz § 11 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia
10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenie szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli
(Dz.U. Nr 155, poz. 1288, powoływanego dalej jako rozporządzenie z dnia 10 września 2002 r.). Bezsporne było to, że powódka nie posiadała stosownych kwalifikacji
do nauczania języka angielskiego w postaci świadectwa znajomości języka obcego z
oceną A lub B na poziomie co najmniej podstawowym. O konieczności uzupełnienia
wymaganych kwalifikacji powódka była wielokrotnie informowana. Zatrudnienie powódki w 2001 r. było prawidłowe, ponieważ obowiązek legitymowania się certyfikatem językowym z oceną A lub B, którego to warunku powódka nie spełniała, wprowadziło dopiero rozporządzenie z dnia 10 września 2002 r. Natomiast zatrudnienie
powódki na czas nieokreślony w 2004 r. nastąpiło już z naruszeniem przepisów
prawa. Dyrekcja nie występowała do organu sprawującego nadzór pedagogiczny o
zgodę na zatrudnienie powódki, gdyż wiązałoby się to z koniecznością udowodnienia, że nie ma możliwości zatrudnienia osoby z odpowiednimi kwalifikacjami, podczas gdy szkoła takie osoby zatrudniała.
W tak ustalonych okolicznościach faktycznych Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że art. 26 Karty Nauczyciela dotyczy wygaśnięcia stosunku pracy
nauczyciela niezależnie od podstawy nawiązania stosunku pracy, a zatem ma zastosowanie także do nauczycieli kontraktowych zatrudnionych na podstawie umowy o
pracę. Zgodnie z art. 10 ust. 8 Karty Nauczyciela, nie można nawiązać stosunku
pracy z nauczycielem, który nie spełnia warunków określonych w art. 5 pkt 2-5, przy
czym pkt 5 odnosi się do braku wymaganych kwalifikacji osoby ubiegającej się o zatrudnienie. W ocenie Sądu pierwszej instancji, przepis ten nie odnosi się jedynie do
nauczycieli mianowanych, lecz do każdego nauczyciela ubiegającego się o zatrudnienie. Naruszenie zakazu z art. 10 ust. 8 Karty Nauczyciela powoduje wygaśnięcie
stosunku pracy z art. 26 ust. 1 pkt 5 tej Karty, a pozwana nie może w dalszym ciągu
zatrudniać powódki, która nie posiada wymaganych kwalifikacji zawodowych i to w
sytuacji, gdy szkoła posiada oferty pracy nauczycieli z pełnymi kwalifikacjami do nauki języka angielskiego i z ofert tych aktualnie korzysta.
Sąd Okręgowy uwzględnił apelację powódki, uznając, że art. 26 ust. 1 pkt 5
Karty Nauczyciela nie ma zastosowania do powódki, która była nauczycielem kontraktowym. W ocenie Sądu Okręgowego, przepis ten odwołuje się do art. 10 ust. 5
pkt 1 - 5 Karty Nauczyciela, czyli dotyczy wyłącznie nauczycieli mianowanych i dyplomowanych. Nie można zatem stosować wykładni rozszerzającej art. 26 ust. 1 pkt
5 Karty Nauczyciela i wywodzić, że ma on zastosowanie do stosunków pracy nawiązanych ze wszystkimi nauczycielami, w tym z nauczycielami kontraktowymi. Gdyby
ustawodawca dopuszczał wygaśnięcie umów o pracę nauczycieli kontraktowych na
podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela, to przepis ten musiałby mieć
brzmienie, że wygaśnięcie umowy o pracę następuje w przypadku stwierdzenia, iż
nawiązanie stosunku pracy zostało dokonane z naruszeniem warunków określonych
w art. 10 ust. 8 Karty Nauczyciela, który odnosi się do wszystkich nauczycieli. Tymczasem art. 26 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela nie odwołuje się do art. 10 ust. 8 Karty
Nauczyciela, przeto art. 26 ust. 1 pkt 5 znajduje zastosowanie wyłącznie do nauczycieli mianowanych lub dyplomowanych. Za takim stanowiskiem przemawia pogląd
doktryny, że „szczególnie istotne znaczenie ma pkt 5, zgodnie z którym wygaśnięcie
stosunku pracy nastąpi w razie zatrudnienia nauczyciela na podstawie mianowania
pomimo niespełnienia warunków zawartych w art. 10 ust. 5 pkt 1-5 Karty Nauczyciela. Przepisy obowiązujące do dnia wejścia w życie noweli Karty Nauczyciela z
dnia 18 lutego 2000 r. (Dz.U. Nr 19, poz. 239 ze zm.) nie stwarzały takiej możliwości.
Powodowało to sytuacje, w których za skuteczne należało uznać mianowanie dokonane z naruszeniem przepisów Karty Nauczyciela. Obecne uregulowania w tym zakresie mają za zadanie zapobieganie właśnie takim sytuacjom. Jest to istotne o tyle,
o ile jednym z warunków zatrudnienia nauczyciela na podstawie mianowania jest
posiadanie przez niego odpowiednich kwalifikacji. Nowela z dnia 23 sierpnia 2001 r.
wyłączyła skutek w postaci wygaśnięcia stosunku pracy w razie zatrudnienia nauczyciela nieposiadającego wymaganych kwalifikacji na podstawie art. 10 ust. 9 Karty
Nauczyciela". Wygaśnięcie stosunku pracy powódki, stwierdzone pismem z 5
czerwca 2006 r. było niezgodne z powołanymi w nim przepisami, dlatego Sąd przywrócił powódkę do pracy, uznając, że „nie ma potrzeby orzekania, że umowa o pracę
z powódką nie została skutecznie rozwiązana bo roszczenie o przywrócenie do pracy
jest roszczeniem, który w sobie zawiera to ustalenie”.
W skardze kasacyjnej pełnomocnik pozwanej Szkoły zarzucił naruszenie
prawa materialnego, w szczególności art. 26 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 10 ust. 7, 8
i 9 Karty Nauczyciela, przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że art. 26 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela dotyczy wyłącznie nauczycieli zatrudnionych na podstawie mianowania, co wynikało z pominięcia przez
Sąd Okręgowy analizy zależności pomiędzy treścią tego przepisu a treścią art. 10
ust. 7, 8 i 9 tej ustawy. Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca wskazała na występowanie istotnych zagadnień prawnych: 1) czy
art. 26 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela może stanowić podstawę wygaśnięcia stosunku
pracy nauczyciela kontraktowego z mocy prawa, jeżeli nie posiada on kwalifikacji do
nauczania określonych szczegółowo w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i
Sportu z dnia 10 września 2002 r., jeżeli nie zostały spełnione warunki przewidziane
w art. 10 ust. 9 Karty Nauczyciela, 2) czy art. 10 ust. 9 ma zastosowanie do stosunku
pracy nauczyciela zatrudnionego na podstawie art. 10 ust. 4 z naruszeniem art. 10
ust. 7 oraz art. 10 ust. 8 Karty Nauczyciela, tzn. przez zawarcie umowy o pracę na
czas nieokreślony z nauczycielem kontraktowym nieposiadającym odpowiednich
kwalifikacji, jeżeli nie zostały jednocześnie spełnione wymogi art. 10 ust. 9. Zdaniem
skarżącej, Sąd drugiej instancji całkowicie pominął wykładnię językową, historyczną i
celowościową art. 26 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela. Do wejścia w życie nowelizacji
Karty Nauczyciela z dnia 18 lutego 2000 r. art. 26 Karty Nauczyciela dotyczył tylko
nauczycieli mianowanych, co nastąpiło przez „ oddzielenie szczebla awansu od sposobu zatrudnienia”. Wraz z nowelizacją wprowadzającą system awansu zawodowego nauczycieli zamiast dotychczasowego zwrotu „nauczyciel mianowany" wprowadzono pojęcie „stosunek pracy na podstawie mianowania", obejmując tym sposobem
zatrudnienia nauczycieli w stopniu nauczyciela mianowanego i nauczyciela dyplomowanego. Zastosowanie art. 26 Karty Nauczyciela rozszerzono na wszystkich nauczycieli, zastępując wcześniejszy zwrot mianowany nauczyciela wyrazem nauczyciel. W
miejsce dawnego punktu 4, który posługiwał się pojęciem „mianowanie", wprowadzono nowy, prawie identyczny co do treści pkt 5, w którym słowo „mianowanie" zamieniono na „nawiązanie stosunku pracy", a także dodano ust. 8 do art. 10, zakazujący zatrudnianie nauczycieli niespełniających warunków, o których mowa w ust. 5
pkt 2-5. Zdaniem skarżącej, był to świadomy zabieg ustawodawcy, zmierzający do
tego, aby art. 26 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela miał zastosowanie nie tylko do nauczycieli mianowanych, ale również do pozostałych nauczycieli w zakresie, o jakim
mowa w art. 10 ust. 8 tej ustawy. Gdyby cel był odmienny, ustawodawca posłużyłby
się zwrotem „nawiązanie stosunku pracy na podstawie mianowania". Zmiany te
wzmocniły zasadę niezatrudniania nauczycieli, którzy nie posiadają kwalifikacji wymaganych do zajmowanego stanowiska, a także pozwoliły dyrektorom szkół na
stwierdzanie wygaśnięcia stosunku pracy nauczycieli nieposiadającym kwalifikacji,
dlatego w powszechnym obiegu ustawa ta funkcjonuje pod nazwą „ustawy czyszczącej". Zasadę tę osłabiła dopiero nowelizacja wprowadzona ustawą z dnia 27 czerwca
2003 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz.U. Nr 137, poz. 1304), w której dopuszczono zatrudnienie - wprawdzie w szczególnych przypadkach - nauczycieli nieposiadających wymaganych kwalifikacji, jeżeli
do pracy nie zgłoszą się osoby legitymujące się odpowiednimi kwalifikacjami, a organ
sprawujący nadzór pedagogiczny wyrazi zgodę na nawiązanie stosunku pracy z nauczycielem bez kwalifikacji po zbadaniu, czy zostały spełnione przesłanki do zatrudnienia nauczyciela nieposiadającego kwalifikacji. Jeżeli zatem stosunek pracy został
nawiązany bez spełnienia tych przesłanek, to będzie mieć zastosowanie art. 26 ust.
1 pkt 5 Karty Nauczyciela. W tej sytuacji dokonana przez Sąd Okręgowy interpretacja
art. 26 Karty Nauczyciela prowadzi do absurdalnej wykładni, w myśl której stosunek
pracy wygasa wyłącznie z nieposiadającym kwalifikacji nauczycielem mianowanym,
podczas gdy nauczyciele kontraktowi taką sankcją nie byliby objęci pomimo bezwzględnego zakazu zatrudniania nauczycieli bez kwalifikacji, wynikającego z art. 10
ust. 8 Karty Nauczyciela. W każdym razie przywrócenie do pracy nauczyciela, który
nie legitymuje się wymaganymi kwalifikacjami zawodowymi, jest sprzeczne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa, „zważywszy prawdopodobieństwo
zwolnienia w tej sytuacji osoby posiadającej kwalifikacje, przyjętej w miejsce powódki”. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy, względnie o jego zmianę „przez przywrócenie treści orzeczenia sądu I instancji”, a także o orzeczenie o kosztach zastępstwa procesowego za wszystkie instancje, w tym kosztów postępowania kasacyjnego.
W odpowiedzi na skargę powódka wniosła o odrzucenie skargi kasacyjnej jako
wniesionej bez wymaganego umocowania i zasądzenie kosztów postępowania na
rzecz powódki według norm przepisanych. Alternatywnie powódka domagała się
orzeczenia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania albo o jej oddalenie, wraz z zasądzeniem kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw prawnych. Wygaśnięcie z mocy prawa stosunku pracy nauczyciela w razie stwierdzenia, że nawiązanie
stosunku pracy zostało dokonane z naruszeniem warunków określonych w art. 10
ust. 1 pkt 1-5 Karty Nauczyciela ma charakter szczególny i wyjątkowy, przez co
przepis ten nie podlega wykładni rozszerzającej. Wprawdzie przepis ten został sformułowany w sposób, który pozornie i prima facie pozwala odnosić go do wszystkich
nauczycieli bez względu na podstawę prawną ich zatrudnienia, jednakże warunki
określone w art. 10 ust. 5 pkt 1-5 Karty Nauczyciela odnoszą się bezpośrednio wyłącznie do przesłanek warunkujących zatrudnienie nauczyciela mianowanego lub
nauczyciela dyplomowanego. Równocześnie zakaz nawiązywania stosunku pracy z
nauczycielem, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 10 ust. 5 pkt 2-5
Karty Nauczyciela, wynika z art.10 ust. 8 tej ustawy, tyle że jego naruszenie nie jest
objęte sankcją z art. 26 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela w postaci wygaśnięcia stosunku pracy nawiązanego wbrew zakazowi z art. 10 ust. 8 tej ustawy. W tym układzie
normatywnym trafne jest stanowisko Sądu drugiej instancji, że skoro sankcję z art.
26 ust. 1 pkt 5 Karty Nauczyciela stosuje się w przypadku naruszenia warunków
określonych w art. 10 ust. 5 pkt 1-5 tej ustawy, odnoszących się wyłącznie do niezgodnego z prawem nawiązania stosunku pracy z nauczycielem mianowanym lub
dyplomowanym, to wygaśnięcie z mocy prawa i w terminie stwierdzenia naruszenia
warunków dotyczących jedynie mianowanych lub dyplomowanych nauczycieli, nie
może być przenoszone w drodze wykładni rozszerzającej na nauczycieli kontraktowych zatrudnionych wbrew zakazowi z art. 10 ust. 8 Karty Nauczyciela, którego złamanie nie jest objęte sankcją z art. 26 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Trzeba także zwrócić
uwagę na dyscyplinarny, w istocie rzeczy, aspekt i charakter wygaśnięcia stosunku
pracy z mocy prawa nauczycieli mianowanych lub dyplomowanych, których zatrudnienie zostało dokonane z naruszeniem warunków określonych w art. 10 ust. 5 pkt 15 Karty Nauczyciela. Wszystkie przypadki prowadzące do wygaśnięcia z mocy samego prawa stosunków pracy z takimi nauczycielami dotyczą bowiem sytuacji wykluczających ex lege dalsze istnienie nauczycielskiego stosunku pracy, które są
spowodowane przyczynami zależnymi i zawinionymi przez takich nauczycieli, bo
następują w razie: 1) prawomocnego ukarania w postępowaniu dyscyplinarnym karą
dyscyplinarną zwolnienia z pracy oraz karą dyscyplinarną zwolnienia z pracy z zakazem przyjmowania ukaranego do pracy w zawodzie nauczycielskim w okresie trzech
lat od ukarania lub karą wydalenia z zawodu nauczycielskiego; 2) prawomocnego
skazania na karę pozbawienia praw publicznych albo prawa wykonywania zawodu
lub utraty pełnej zdolności do czynności prawnych; 3) prawomocnego skazania za
przestępstwo popełnione umyślnie; 4) upływu trzymiesięcznego okresu odbywania
kary pozbawienia wolności; czy wreszcie 5) stwierdzenia, że nawiązanie stosunku
pracy nastąpiło na podstawie fałszywych lub nieważnych dokumentów albo zostało
dokonane z naruszeniem warunków określonych w art. 10 ust. 5 pkt 1-5, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 9. Tymczasem, według wiążących ustaleń w rozpoznawanej
sprawie, do zatrudnienia powódki na stanowisku nauczyciela języka angielskiego na
podstawie umowy na czas nieokreślony doszło z przyczyn spowodowanych (zawinionych) przez pozwanego pracodawcę, ponieważ dyrektor pozwanej szkoły świadomie zatrudniał powódkę wbrew zakazowi z art. 10 ust. 8 Karty Nauczyciela, a w
szczególności bez zachowania obligatoryjnej procedury z art. 10 ust. 9 tej ustawy.
Oznacza to, że również wykładnia funkcjonalna i celowościowa art. 26 ust. 1 pkt 5
Karty Nauczyciela prowadzi do wniosku, że świadome i niezgodne z prawem (art. 10
ust. 8 i art. 10 ust. 9 Karty Nauczyciela) zatrudnienie kontraktowego nauczyciela języka obcego, który nie legitymuje się wymaganymi kwalifikacjami do zajmowania
takiego stanowiska, nie prowadzi do dyscyplinarnego wygaśnięcia z mocy prawa
stosunku pracy w trybie art. 26 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, ale umożliwia wypowiedzenie
umowy o pracę zawartej wbrew zakazowi z art. 10 ust. 8 tej ustawy.
Sąd Najwyższy miał jednak na uwadze okoliczność, że do stwierdzenia niezgodnego z prawem „wygaśnięcia” stosunku pracy powódki doszło po złożeniu przez
nią wniosku o urlop wychowawczy, co wykluczało rozwiązanie z nią stosunku pracy
w trybie wypowiedzenia umowy o pracę (art. 91c ust. 1 Karty Nauczyciela w związku
z art.1861 § 1 k.p.). W takim stanie sprawy pozwany pracodawca, który naruszył zakaz wypowiadania lub rozwiązywania stosunku pracy obowiązujący w okresie od
dnia złożenia wniosku o udzielenie urlopu wychowawczego, nie mógł skutecznie powoływać się na sprzeczność przywrócenia powódki do pracy ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa nie tylko dlatego, że sam naruszył wobec powódki poddane analizie przepisy prawa oraz zasady współżycia społecznego, ale
także dlatego, że nie wskazał we wniesionej skardze kasacyjnej adekwatnej podstawy prawnej takiego zarzutu (art. 8 k.p.). Ponadto powódka legitymuje się kwalifikacjami magistra edukacji wczesnoszkolnej i może być z uwzględnianiem tych kwalifikacji zatrudniona w szkole podstawowej po przywróceniu do pracy w zgodzie z art.
10 ust. 8 Karty Nauczyciela.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy wyrokował na podstawie art.
39814 k.p.c., o kosztach postępowania kasacyjnego orzekając w zgodzie z art. 98 § 1
k.p.c.