I PK 188/04 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedstycznia 2004 r. pełnomocnik powoda zarzucił naruszenie: po pierwsze – art. 8 w związku z art. 52 § 1 oraz art. 30 § 3 k.p.; po drugie art. 382 w związku z art.
Legislator headnote
AI generatedart. 30 § 3 k.p, art. 328 § 2 k.p.c, art. 3933 k.p.c, art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c, art. 393 § 2 k.p.c, art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c; I PK 188/04 · Sąd Najwyższy: stycznia 2004 r. pełnomocnik powoda zarzucił naruszenie: po pierwsze – art. 8 w związku z art. 52 § 1 oraz art. 30 § 3 k.p.; po drugie art. 382 w związku z art.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I PK 188/04
POSTANOWIENIE
Dnia 12 stycznia 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Andrzej Wasilewski
w sprawie z powództwa R. K.
przeciwko "P." Zakładowi Techniczno - Budowlanemu Spółce z ograniczoną
odpowiedzialnością w O.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 stycznia 2005 r.,
kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w O.
z dnia 29 stycznia 2004 r., sygn. akt V Pa …/03,
odrzuca kasację.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 29 stycznia 2004 r. (V Pa 451/03)
oddalił apelację powoda – R. Kr. od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 25
sierpnia 2003 r. (IV P …/02) oddalającego powództwo o odszkodowanie
przeciwko ‘P.’ Zakładowi Techniczno-Budowlanemu Spółka z o.o. w O. oraz
nakazującego stronie pozwanej sprostowanie świadectwa pracy powoda w taki
sposób, że jako datę ustania stosunku pracy należy wpisać dzień 12 grudnia
2002 r., a także zasądzającego od powoda na rzecz strony pozwanej zwrot
kosztów zastępstwa procesowego.
W kasacji od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 29
stycznia 2004 r. pełnomocnik powoda zarzucił naruszenie: po pierwsze – art. 8
w związku z art. 52 § 1 oraz art. 30 § 3 k.p.; po drugie art. 382 w związku z art.
233 § 1 oraz art. 328 § 2 k.p.c. „poprzez niedokonanie przez Sąd oceny
dowodów w oparciu o wszechstronne rozważenie materiału w sprawie”, a w
konsekwencji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie na rzecz
powoda odszkodowania z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o
pracę lub o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i poprzedzającego go
wyroku Sądu Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2003 r. oraz przekazanie sprawy
Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach
postępowania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Kasacja powinna czynić zadość szczególnym wymaganiom formalnym
określonym w art. 3933 k.p.c., w tym – poza przytoczeniem podstaw
kasacyjnych i ich uzasadnienia – powinna ona zawierać także „przedstawienie
okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie” (art. 393 3 § 1 pkt. 3 k.p.c.), które
stanowią odrębny element formalny kasacji jako pisma procesowego. Oznacza
to w szczególności, że w kasacji należy wykazać (sic!), iż w sprawie, której ona
dotyczy, bądź „występuje istotne zagadnienie prawne” (art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.
– a contrario), bądź „istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących
poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie” (art. 393
§ 1 pkt. 2 k.p.c. – a contrario), bądź też „zaskarżone orzeczenie oczywiście
narusza prawo” albo „zachodzi nieważność postępowania” (art. 393 § 2 k.p.c.).
Wnoszący kasację nie może przy tym ograniczyć się do powtórzenia w jej treści
jednego lub kilku ustawowych sformułowań, do którego lub których pragnie
nawiązać, jako do „okoliczności uzasadniającej rozpoznanie kasacji”, lecz
obowiązany jest do profesjonalnego prawniczego uzasadnienia wskazanej lub
wskazanych „okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji” i to w
kontekście okoliczności faktycznych i prawnych tej sprawy, której kasacja ta
dotyczy. Nie spełnienie tego wymagania kasacji stanowi tzw. brak istotny
kasacji, bowiem kasacja taka nie czyni zadość wymaganiu formalnemu
określonemu w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., a to w konsekwencji skutkować musi
jej odrzuceniem. Tymczasem w kasacji w niniejszej sprawie ani w jej petitum,
ani też w jej uzasadnieniu nie zostały przedstawione tak określone okoliczności,
które miałyby uzasadniać jej rozpoznanie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 7 § 2
w związku z art. 3935 k.p.c. orzekł jak w sentencji..
Teza:
Nie
przedstawienie
w
kasacji
„okoliczności
uzasadniających
jej
rozpoznanie” (art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.), a więc nie wskazanie w niej na
występujące w sprawie okoliczności, o których mowa jest w art. 393 § 1 pkt. 1
lub pkt. 2 k.p.c. (a contrario) względnie w art. 393 § 2 k.p.c., przesądza o
odrzuceniu kasacji (art. 3937 § 2 w związku z art. 3935 k.p.c.).