I PK 176/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 176/05

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Iwulski

w sprawie z powództwa J. B. i in.,

przeciwko Polskim Kolejom Państwowym Spółce Akcyjnej w Warszawie

o przywrócenie do pracy i odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 lutego 2006 r.,

kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w K.

z dnia 20 stycznia 2005 r., sygn. akt IX Pa …/04,

odrzuca kasację.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2005 r., IX Pa …/04, Sąd Okręgowy-Sąd Pracy

i Ubezpieczeń Społecznych w K. oddalił apelację strony pozwanej Polskich Kolei

Państwowych SA w Warszawie od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w B. z

dnia 7 maja 2004 r., V P …/03. Odpis wyroku Sądu drugiej instancji z

uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony pozwanej w dniu 10 marca

2005 r. Kasacja strony pozwanej została wniesiona w dniu 9 maja 2005 r.

W odpowiedzi na kasację pełnomocnik powoda M. F. zarzucił między innymi,

że kasacja została wniesiona po upływie miesięcznego terminu określonego w art.

3934 § 1 k.p.c., gdyż upłynął on 11 kwietnia 2005 r.

W piśmie procesowym z dnia 8 sierpnia 2005 r. pełnomocnik strony

pozwanej podniósł, że jego zdaniem termin do wniesienia kasacji wynosił dwa

miesiące i upływał w dniu 10 maja 2005 r. Przedstawił ocenę, że zgodnie z art. 3

ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr

13, poz. 98), sprawy wszczęte przed dniem jej wejścia w życie toczą się od tego

dnia według tej ustawy, z tym, że do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia

wydanego przed dniem wejścia w życie tej ustawy, a także do odmowy przyjęcia jej

do rozpoznania stosuje się przepisy dotychczasowe. Zdaniem strony pozwanej,

przepisy dotychczasowe stosuje się w zakresie podstaw kasacji (art. 392 1 k.p.c.),

odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania (art. 393 k.p.c.) oraz "podstaw

kreatywnych kasacji" (art. 3933 k.p.c.). Natomiast termin do wniesienia kasacji, a od

6 lutego 2005 r. skargi kasacyjnej, wynosi 2 miesiące, bowiem w art. 3 ustawy

nowelizującej nie ujęto postanowień w zakresie odrzucenia kasacji, "który to termin

jest samodzielną oddzielnie uregulowaną instytucją i dotyczy między innymi

uchybienia terminowi do jej wniesienia; wyspecyfikowanie prawa odmowy przyjęcia

kasacji do rozpoznania z pominięciem instytucji odrzucenia wzmacnia tę

argumentację".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z art. 3 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego wynika

zasada bezpośredniego stosowania nowych przepisów. Wyjątkiem jest stosowanie

przepisów dotychczasowych do kasacji wniesionych od wyroków sądów drugiej

instancji wydanych przed wejściem w życie nowelizacji (przed dniem 6 lutego 2005

r.). Z takim wyrokiem mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie (wyrok z dnia

20 stycznia 2005 r.). W takiej sytuacji przepisy dotychczasowe stosuje się do

"złożenia i rozpoznania kasacji" oraz do "odmowy przyjęcia jej do rozpoznania". W

konkretnym przypadku chodzi o rozumienie pojęcia "złożenie" kasacji. Analizowany

przepis nie rozróżnia poszczególnych elementów, które można przypisać pojęciu

"złożenie" kasacji, a w szczególności wskazanych przez stronę pozwaną podstaw i

"podstaw kreatywnych" kasacji oraz terminu do jej wniesienia. Nie może budzić

wątpliwości, że wniesienie kasacji i termin do tego wyznaczony jest elementem

pojęcia "złożenie" kasacji. Skoro przepis nie dokonuje w tym zakresie rozróżnienia,

to nie można go wyprowadzać w drodze wykładni. Do wniesienia kasacji i terminu

dokonania tej czynności, w przypadku wyroków sądów drugiej instancji zapadłych

przed wejściem w życie nowelizacji, należy więc jako do czynności objętych

pojęciem "złożenia" kasacji, stosować przepisy dotychczasowe. Za poglądem

strony pozwanej, że termin do wniesienia kasacji w takim przypadku jest określony

przez nowe przepisy, nie przemawia wyróżnienie w art. 3 ustawy nowelizacyjnej

czynności Sądu Najwyższego polegającej na odmowie przyjęcia kasacji do

rozpoznania. Wyróżnienie to było potrzebne dlatego, że nie jest to element

"złożenia" kasacji, a także nie jest to czynność mieszcząca się w pojęciu

"rozpoznania kasacji". Ustawodawca, chcąc wyeliminować wątpliwości dotyczące

stosowania nowych lub dotychczasowych przepisów do tak zwanego przedsądu

(por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001

r., III CZP 49/00, OSNC 2001 nr 4, poz. 53; Przegląd Sądowy 2001 nr 9, s. 126 z

glosą F. Zedlera; Przegląd Sejmowy 2001 nr 4, s. 192 z glosą E. Łętowskiej),

wyraźnie określił, że w tym zakresie stosuje się przepisy dotychczasowe, jeżeli

wyrok zapadł przed wejściem w życie nowelizacji. Oznacza to, że w rozpoznawanej

sprawie, skoro wyrok Sądu drugiej instancji zapadł przed wejściem w życie zmiany

Kodeksu, to do złożenia kasacji, a w tym do terminu jej wniesienia, stosuje się

przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 3934 § 1 k.p.c. termin ten wynosił miesiąc.

Z tych względów kasacja strony pozwanej podlegała odrzuceniu na

podstawie art. 3937 § 2 w związku z art. 3934 § 1 k.p.c.