I PK 136/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I PK 136/04

POSTANOWIENIE

Dnia 20 września 2004 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Wagner

w sprawie z powództwa E. B.

przeciwko Staroście Powiatu […] i Starostwu Powiatowemu w [...]

o przywrócenie do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 września 2004 r.,

kasacji strony pozwanej Starostwa Powiatowego w [...] od wyroku Sądu

Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...]m

z dnia 27 stycznia 2004 r.,

odrzuca kasację.

UZASADNIENIE

Pełnomocnik Starostwa Powiatowego w [...] zaskarżyła kasacją wyrok Sądu

Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w [...] z dnia 27 stycznia

2004 r.,

oddalający apelację strony skarżącej od wyroku Sądu Rejonowego –

Sądu Pracy w [...] z dnia 16 lipca 2003 r.,

zasądzającego od pozwanego

Starostwa Powiatowego w [...] na rzecz powódki E. B. kwotę 12096 zł z

ustawowymi odsetkami od dnia 17 lipca 2003 r. tytułem odszkodowania wobec

rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o

rozwiązywaniu umów w tym trybie, a w pozostałym zakresie oddalającego

powództwo. Wskazując jako podstawę kasacji naruszenie prawa materialnego, a

mianowicie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, wniosła

o „uchylenie zaskarżonego wyroku w [...]m w całości” oraz o „uchylenie w całości

poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w [...] [...] i przekazanie sprawy

Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania za wszystkie instancje”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., kasacja powinna zawierać

przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Sąd Najwyższy może

bowiem odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie nie występuje

istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

sądów albo gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (art. 393 § 1 k.p.c.).

Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji jest, poza

przytoczeniem podstaw kasacyjnych i ich uzasadnieniem, elementem formalnym

kasacji jako pisma procesowego. Spełnienie tego wymogu sprowadza się do

wskazania w skardze, w sposób wyraźny i skonkretyzowany, istotnego zagadnienia

prawnego występującego w sprawie, potrzeby wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie

sądów, bądź też wykazania, że zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo

albo

zachodzi

nieważność

postępowania.

Przedstawienie

okoliczności

uzasadniających rozpoznanie kasacji stanowi tego rodzaju konstrukcyjny element

skargi, którego brak powoduje, że staje się ona prawnie niedopuszczalna. Kasacja

wniesiona przez pełnomocnika Starostwa Powiatowego w [...] nie spełnia wymogu

określonego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie tylko nie ma w niej opisania okoliczności

uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania, ale nawet ich przytoczenia

poprzez powtórzenie zwrotów użytych w art. 393 k.p.c. Sąd Najwyższy nie ma

obowiązku, ani - tym bardziej - kompetencji do podejmowania prób rekonstrukcji

procesu myślowego strony skarżącej lub snucia domysłów w czym upatruje ona

okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji.

Wedle

art.

3935 k.p.c.,

kasacja

prawnie

niedopuszczalna

podlega

odrzuceniu. Gdy kasacja ulegała odrzuceniu, a sąd nie dokonał tej czynności,

kasację odrzuca Sąd Najwyższy.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393 7 § 2

k.p.c., orzekł jak w sentencji.