I NZ 50/24 · Sąd Najwyższy

I NZ 50/24 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie z powództwa D. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego przeciwko K. H. i V. Q. z udziałem D. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 13 lutego 2025 r., w przedmiocie zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Najwyższego ‎z dnia 28 listopada 2024 r. wydane w w sprawie o sygn. II NSNc 275/23, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 26 listopada 2024 r., II NSNc 275/23, Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na konieczność przeprowadzenia zmian legislacyjnych usuwających wady procesowe określone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (Wielka Izba) z 21 grudnia 2023 r., C-718 oraz w wyroku pilotażowym Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 23 listopada 2023 r. Wałęsa przeciwko Polsce (skarga nr 50849/21).Pismem z 3 grudnia 2024 r. pełnomocnik pozwanych wywiódł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 26 listopada 2024 r., zaskarżając je w całości, zarzucając „naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 1781 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie, polegające na niewskazaniu w postanowieniu o zawieszeniu postępowania przepisu stanowiącego podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz w zw. z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 7 Konstytucji RP polegającym na uznaniu, iż konieczność zawieszenia postępowania, wynika z „konieczności przeprowadzenia zmian legislacyjnych usuwających wady procesowe określone w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Uni Europejskiej z 21 grudnia 2023 roku, C-718 oraz w wyroku pilotażowym Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 23 listopada 2023 roku, Wałęsa przeciwko Polsce (skarga nr 50849/21) – w niniejszej sprawie choć takiej przesłanki nie wskazuje rozdział 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.

– Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2024.0.1568 t.j.) co sprawia, że zaskarżone postanowienie jest ewidentnie sprzeczne z wyraźnymi i niebudzącymi wątpliwości kodeksowymi przepisami dotyczącymi (podstaw) zawieszenia postępowania cywilnego”. Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.Sąd Najwyższy nie jest bowiem sądem powszechnym. Nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, tak jak sąd powszechny. Rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane w ustawie. Zasadą jest, że orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu. Odstępstwo od tej reguły stanowi wyjątek, który musi mieć wyraźną podstawę prawną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane w nim orzecznictwo oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 21 maja 2019 r., I NO 32/18). Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Stosownie do § 11 przytoczonego przepisu, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżone w przedmiotowym postępowaniu postanowienie nie należy do żadnej z kategorii spraw wymienionych w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c., ani nie ma wobec niego zastosowania żaden przepis szczególny, który umożliwiałby podejmowanie czynności kontrolnych przez Sąd Najwyższy, wobec czego nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego.Z powyższych względów zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 397 § 11 k.p.c.Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.[SOP] [a.ł] ‎