I NZ 49/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPismem z 28 maja 2025 r. J.W. (dalej: Skarżący) wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłokiw postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. I As 27/25.Postanowieniem z 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25 Sąd Najwyższy odrzucił przedmiotową skargę, z uwagi na jej niedopuszczalność. Pismem z 11 sierpnia 2025 r., uzupełnionym drugim pismem z 15 sierpnia 2025 r. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25.
Legislator headnote
AI generatedart. 397 § 11 k.p.c; I NZ 49/25 · Sąd Najwyższy: Pismem z 28 maja 2025 r. J.W. (dalej: Skarżący) wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłokiw postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. I As 27/25.Postanowieniem z 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25 Sąd Najwyższy odrzucił przedmiotową skargę, z uwagi na jej niedopuszczalność. Pismem z 11 sierpnia 2025 r., uzupełnionym drugim pismem z 15 sierpnia 2025 r. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NZ 49/25 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie z zażalenia J.W. na postanowienie Sądu Najwyższego z 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25,w przedmiocie odrzucenia skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt I As 27/25, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 19 września 2025 roku, odrzuca zażalenie AP
UZASADNIENIE
Pismem z 28 maja 2025 r. J.W. (dalej: Skarżący) wniósł skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłokiw postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. I As 27/25.Postanowieniem z 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25 Sąd Najwyższy odrzucił przedmiotową skargę, z uwagi na jej niedopuszczalność. Pismem z 11 sierpnia 2025 r., uzupełnionym drugim pismem z 15 sierpnia 2025 r. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25.
W treści środka zaskarżenia Skarżący zawarł wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia, stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt I As 27/25 i bezczynności Sądu Okręgowego w Łodzi w sprawie o sygn. akt II C 2856/24, przyznanie kwoty w wysokości 20 000 zł, przekazanie sprawy toczącej sięprzed Sądem Okręgowym w Łodzi do innego sądu równorzędnego spoza obszaru Sądu Apelacyjnego w Łodzi, wezwanie skarżącego do uiszczenia opłatyod niniejszego zażalenia, wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnymw Łodzi, rozparzenie niniejszego zażalenia oraz skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjny w Łodzi w składzie trzech sędziów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na postanowienie Sądu Najwyższego z 15 lipca 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnymw Łodzi w sprawie o sygn. akt I As 27/25 nie przysługuje zażalenie.Zażalenie takie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu, bez jego merytorycznego rozpoznania.Orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu. Odstępstwo od tej reguły stanowiłoby wyjątek, który musiałby mieć swą wyraźną podstawę prawną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2017 r.,II PO 1/17 i powołane w nim orzecznictwo oraz postanowienie Sądu Najwyższegoz 21 maja 2019 r., I NO 32/18).
Sąd Najwyższy nie jest bowiem sądem powszechnym. Nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, tak jak sąd powszechny. Rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane w ustawie. Mając na uwadze, że żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargina przewlekłość postępowania, należy uznać, że zażalenie nie ma prawnego oparcia a w konsekwencji jest niedopuszczalne. Praktyka w tym zakresiejest ustabilizowana od dziesięcioleci.Z tych względów zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 3941§ 3 k.p.c. w zw. z art. 397 § 11 k.p.c. [AP][r.g.]