I NZ 35/24 · Sąd Najwyższy

I NZ 35/24 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Lemańska w sprawie ze skargi B.H.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. ‎akt VI S 519/23, na skutek zażalenia B.H. na postanowienie Sądu Najwyższego ‎z 25 lipca 2024 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 247/24, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 5 września 2024 r. odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 25 lipca 2024 r., I NSP 247/24, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku B.H (dalej: Skarżącego) o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt 1) oraz odrzucił skargę Skarżącego na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI S519/23 (pkt 2). Pismem z 23 sierpnia 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej) Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego z 25 lipca 2024 r., I NSP 247/24, domagając się jego uchylenia i zasądzenia odszkodowania z tytułu przewlekłości postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.Orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu. Odstępstwo od tej reguły stanowiłoby wyjątek, który musiałby mieć swą wyraźną podstawę prawną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane w nim orzecznictwo oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 21 maja 2019 r., I NO 32/18). Sąd Najwyższy nie jest bowiem sądem powszechnym. Nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, tak jak sąd powszechny. Rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane w ustawie. Mając na uwadze, że żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o odrzuceniu skargi na przewlekłość postępowania, należy uznać, że zażalenie Skarżącego nie ma prawnego oparcia. Z powyższych względów zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 397 § 11 k.p.c.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. ‎ M.L. [ms]