Legislator Case Law & Legislation
I NZ 21/23 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against ruling on delay, citing procedural inadmissibility and lack of appeal rights.

Case Number I NZ 21/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a prior ruling that rejected a complaint regarding procedural delay. The appellant argued that the Supreme Court incorrectly limited the scope of proceedings where such complaints are admissible. The court held that appeals against rulings on delay are inadmissible in civil proceedings and that the appellant's request to disqualify judges was abstract and therefore non-justiciable.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 ust. 2 u.s.p.p.; Art. 373 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.; A complaint regarding delay is inadmissible in civil proceedings, and abstract requests to disqualify judges are non-justiciable.

Keywords

AI generated
procedural delay civil proceedings inadmissible appeal disqualification of judges Supreme Court procedural law costs dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 ust. 2 u.s.p.p.
z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. orzekł jak w sentencji.
Art. 373 § 1 k.p.c.
Postępowanie prowadzone na podstawie przepisów ustawy o skardze na przewlekłość postępowania nie jest bowiem samodzielnym postępowaniem co do istoty sprawy.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 355 k.p.c.
z art. 355 k.p.c.Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.
art. 52 § 2 k.p.c
art. 373 § 1 k.p.c
Postępowanie prowadzone na podstawie przepisów ustawy o skardze na przewlekłość postępowania nie jest bowiem samodzielnym postępowaniem co do istoty sprawy.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
art. 39821 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 20 kwietnia 2022 r., I NKRS 12/22
postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2019 r., I NSPO 2/19
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19
postanowienia Sądu Najwyższego z 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09
postanowienia Sądu Najwyższego z 22 listopada 2010 r., III SO 3/10
postanowienia Sądu Najwyższego z 21 marca 2018 r., V CZ 71/17
postanowienia Sądu Najwyższego z 29 lipca 2020 r., IV CSK 132/19
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05
postanowienia Sądu Najwyższego z 12 stycznia 2022 r., I NO 71/21
postanowienia Sądu Najwyższego z 1 września 2022 r., I NZ 13/22
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NZ 21/23 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie ze skargi M. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. ‎I ACa 1259/22, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 listopada 2024 r., w przedmiocie zażalenia M.J. na postanowienie Sądu Najwyższego ‎z dnia 29 marca 2023 r. wydanego w sprawie o sygn. I NSP 26/23, 1. odrzuca wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego;

2. odrzuca zażalenie;

3. umarza postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 29 marca 2023 r., I NSP 26/23, Sąd Najwyższy odrzucił skargę M. J. (dalej: „skarżący”) na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. I ACa 1259/22 (pkt 1) oraz umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt 2). Pismem z 12 kwietnia 2023 r. pełnomocnik skarżącego wywiódł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 29 marca 2023 r., sygn. I NSP 26/23, żądając w nim uchylenia wskazanego orzeczenia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa prawnego w niniejszym postępowaniu i kosztów skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w przypadku ich poniesienia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd Najwyższy błędnie uznał, iż istnieje ograniczony katalog postępowań, w jakich możliwe jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania. W związku z powyższym doszło do niesłusznego odrzucenia jego skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek o wyłączenie sędziego ma z samej swej istoty charakter zindywidualizowany w ujęciu podmiotowym (postanowienie Sądu Najwyższego z 20 kwietnia 2022 r., I NKRS 12/22), jak i jest skonkretyzowany w znaczeniu przedmiotowym (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2019 r., I NSPO 2/19). Wnioski, które nie spełniają tych wymogów, a więc wnioski abstrakcyjne, są niedopuszczalne. W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19, wyraźnie wskazano, że wniosek o wyłączenie sędziego niewyznaczonego do rozpoznania sprawy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu bez składania przez sędziego oświadczenia, o jakim mowa w art. 52 § 2 k.p.c., przy czym sędzia objęty takim wnioskiem o wyłączenie, może zasiadać w składzie sądu rozpoznającego ten wniosek.W niniejszej sprawie wnioskodawca żąda wyłączenia określonej grupy sędziów, którzy z uwagi na pełnienie urzędu w Sądzie Najwyższym, jedynie potencjalnie mogą zostać wyznaczeni do rozpoznania danej sprawy.

W związku z tym wniosek ten podlegał odrzuceniu. Odnosząc się do wywiedzionego zażalenia wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej: „u.s.p.p.”), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

Przedmiotowa sprawa dotyczy postępowania cywilnego, w którym wniesienie zażalenia od postanowienia Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09; z 22 listopada 2010 r., III SO 3/10; z 21 marca 2018 r., V CZ 71/17; 29 lipca 2020 r., IV CSK 132/19). Niezależnie od powyższego, w orzecznictwie przyjmuje się, że na postanowienie dotyczące przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05; postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 stycznia 2022 r., I NO 71/21; 1 września 2022 r., I NZ 13/22).

Postępowanie prowadzone na podstawie przepisów ustawy o skardze na przewlekłość postępowania nie jest bowiem samodzielnym postępowaniem co do istoty sprawy.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p. orzekł jak w sentencji. Z uwagi na odrzucenie zażalenia, bezprzedmiotowe stało się rozpoznawanie wniosków skarżącego o zwolnienie z kosztów sądowych, co skutkowało umorzeniem postępowania w tym zakresie na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 355 k.p.c.Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji. r.g.[a.ł.] ‎