Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I NZ 14/25 AI generated

I NZ 14/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I NZ 14/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z 4 lutego 2025 r. w sprawie o sygn. II NSNc 331/23 Sąd Najwyższy odrzucił skargę nadzwyczajną wniesioną przez Prokuratora Generalnego od prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 7 listopada 2022 r., sygn. I ACa 1387/22.Pismem z 10 marca 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) uczestniczka A.P. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego.

Legislator headnote

AI generated

art. 3941 § 1 k.p.c, art. 373 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 397 § 1 k.p.c; I NZ 14/25 · Sąd Najwyższy: Rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane w ustawie. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z §11 w/w przepisu, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Keywords

AI generated
appealability of interlocutory decision extraordinary plea of nullity reconsideration review procedures complexity of proceedings stay of proceedings

Cited Legislation

AI generated
art. 3941 § 1 k.p.c
Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 3941 § 1 k.p.c.
art. 373 § 1 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 373 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz w zw. z art. 397 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. [r.g.] ‎
art. 3941 § 3 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz w zw. z art. 397 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. [r.g.] ‎
art. 397 § 1 k.p.c
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz w zw. z art. 397 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. [r.g.] ‎

Cited Case Law

AI generated
I ACa 1387/22
I ACa 1387/22 w przedmiocie zażalenia uczestniczki, na postanowienie Sadu Najwyższego z 4 lutego 2025 r.
AI generated
II NSNc 154/25
Pismem z … grudnia 2025 r.
I NZ 60/25
Sąd Najwyższy postanowieniem z 28 maja 2025 r., I NSP 208/25, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał skargę M.
I CNP 86/23
Pozwana X. Y. (występująca uprzednio, w postępowaniu sądowym, jako X. Y.) wniosła osobiście, będąc prokuratorem Prokuratury Rejonowej, skargę (określając ją „wnioskiem”) w piśmie z 12 marca 2021 r. o stwierdzenie niezgodności z prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 15 lutego 2021 r. (sygn. akt II Cz 231/20), którym oddalono jej zażalenie na postanowienie tego Sądu z 24 lipca 2020 r. w sprawie o sygn. akt II C 1452/16. Skargę tę skierowała bezpośrednio do Sądu Apelacyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie przedmiotowego postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 15 lutego 2021 r., jako „nieważnego z mocy prawa i niezgodnego z prawem; wydanego w nieodpowiednim składzie i przez sędziów wyłączonych z mocy prawa a do tego przed zakończeniem procedury związanej ze złożonym wnioskiem o wyłączenie sędziego referenta [X.Y.] i wszystkich sędziów od rozpoznania zażalenia na postanowienie z 24 lipca 2020 r. i bez posiadania akt w czasie rozpoznawania zażalenia w dniu 15 lutego 2021 r. i bez ich znajomości w szczególności bez znajomości zażalenia” co w jej ocenie spowodowało, że wydane postanowienie nie odpowiadało prawu i „nie jest sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości”.We wnioskach skarżąca domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 15 lutego 2021 r. (sygn. akt II Cz 231/20), gdyż, jak stwierdziła, „nie miało ono oparcia w przepisach prawa”, a nadto wniosła do Sądu Apelacyjnego w Warszawie o przekazanie sprawy do Sądu Najwyższego „celem wskazania przez ten Sąd sądu spoza apelacji warszawskiej właściwego do rozpoznania wniosku o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego postanowienia”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Z uwagi na treść wniosku pozwanej zawarty w jej piśmie procesowym z 12 marca 2021 r., w którym żądała ona stwierdzenia niezgodności z prawem postanowienia z 15 lutego 2021 r., sygn. akt II C 1452/16 i II Cz 231/20 Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie jej pismo zostało zakwalifikowane jako skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, do której rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy, któremu przekazano to pismo przez wyżej wymieniony Sąd drugiej instancji.
I NZ 7/23
Postanowieniem z 7 grudnia 2022 r.
I NSP 397/25
Pismem z 2 września 2025 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NZ 14/25 POSTANOWIENIE Dnia 5 sierpnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski w sprawie z wniosku M. P. z udziałem A. P. z udziałem Prokuratora Okręgowego w Krakowie i Rzecznika Praw Dziecka o nakazanie powrotu dziecka, ze skargi nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego od prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 7 listopada 2022 r., sygn. I ACa 1387/22 w przedmiocie zażalenia uczestniczki, na postanowienie Sadu Najwyższego z 4 lutego 2025 r. w sprawie o sygn. II NSNc 331/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 sierpnia 2025 r., odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 4 lutego 2025 r. w sprawie o sygn. II NSNc 331/23 Sąd Najwyższy odrzucił skargę nadzwyczajną wniesioną przez Prokuratora Generalnego od prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 7 listopada 2022 r., sygn. I ACa 1387/22.Pismem z 10 marca 2025 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) uczestniczka A.P. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie odrzucenia skargi nadzwyczajnej nie przysługuje zażalenie.Orzeczenia Sądu Najwyższego co do zasady nie podlegają zaskarżeniu. Odstępstwo od tej reguły stanowiłoby wyjątek, który musiałby mieć swą wyraźną podstawę prawną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane w nim orzecznictwo oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 21 maja 2019 r., I NO 32/18). Sąd Najwyższy nie jest bowiem sądem powszechnym. Nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, tak jak sąd powszechny.

Rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane w ustawie. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z §11 w/w przepisu, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz w zw. z art. 397 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. [r.g.] ‎