I NZ 13/25 · Sąd Najwyższy

I NZ 13/25 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik w sprawie z powództwa A. B.przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie Podlaskiemu o zapłatę w przedmiocie skargi A. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z 5 października wydanego w sprawie o sygn. […], na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎17 września 2025 r. w przedmiocie pisma A.B. zatytułowanego „zażalenie powoda ‎na postanowienie Sądu Rejonowego w Białymstoku z 6 lutego 2025 r.” (…), stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Rejonowemu w Białymstoku.

UZASADNIENIE

26 lutego 2025 r. (data prezentaty Sądu Rejonowego w Białymstoku)‎A.B. (dalej także: Skarżący) wniósł pismo zatytułowane:‎„zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Białymstoku z 6 lutego 2025 r. (…) w sprawie sygn. akt […] (….)”, w którym wniósł o przyznanie mu pełnomocnika z urzędu i zwolnienie z kosztów sądowych i zastępstwa sądowego. W uzasadnieniu powyższego pisma Skarżący przedstawił swoją sytuację życiową (zdrowotną i materialną) i wskazał, że wobec przedstawionych przez niego okoliczności „zażalenie jest zasadne”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 3941 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznaje zażalenia na postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu pierwszej i drugiej instancji odrzucające skargę‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Z treści pisma wniesionego przez Skarżącego wynika, że nie stanowi ono zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Białymstoku z 6 lutego 2025 r., sygn. […], chociaż tak pismo zostało zatytułowane. Wbrew wymogom, pismo nie zawiera zarzutów wobec wskazanego orzeczenia, a sformułowane wnioski oraz uzasadnienie prowadzą do konstatacji, że intencją Skarżącego‎było złożenie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu i wniosku‎o zwolnienie go z kosztów sądowych.

O tym, że decydujące znaczenie‎ma charakter pisma, nie zaś jego nazwa przesądza chociażby brzmienie art. 130‎§ 1 k.p.c., zgodnie z którym mylne oznaczenie pisma procesowego‎lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania mu biegu‎i rozpoznania we właściwym trybie. Mając na względzie przywołane okoliczności należy stwierdzić,‎że Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania wniosku Skarżącego,‎który wedle przepisów ogólnych powinien być procedowany przez Sąd Rejonowy‎w Białymstoku.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 11 i art. 200‎§ 14 k.p.c. w zw. z art. 29 k.p.c. orzekł jak w sentencji. sk[a.ł]‎