I NZ 12/25 · Sąd Najwyższy

I NZ 12/25 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie ze skargi G. Ż.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki ‎w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Słupsku w sprawie o sygn. I C 530/24na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 grudnia 2025 r.,na skutek zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 29 stycznia 2025 r., sygn. akt I S 8/25 odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 29 stycznia 2025 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku odrzucił skargę G. Ż. (dalej: „skarżący”) na naruszenie prawa strony do rozpoznania bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy o sygn. akt I C 530/24 Sądu Okręgowego w Słupsku.Na powyższe orzeczenie zażalenie wywiódł skarżący.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony ‎do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym‎lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „u.s.p.p.”), nie przewiduje możliwości wywiedzenia środka odwoławczego (zażalenia) od orzeczenia sądu, który rozstrzygnął sprawę ze skargi. Jak jednoznacznie przyjmuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego postępowanie ze skargi na przewlekłość ma charakter procedury jednoinstancyjnej (zob. uchwała Sądu Najwyższego z 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05; postanowienie Sądu Najwyższego z 27 lutego 2025 r., I NZ 2/25).

W postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z 9 listopada 2005 r., Ts 89/05 wskazano, że „postępowanie o stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowego ma charakter incydentalny, stąd ustawodawca ukształtował je jako jednoinstancyjne. Możliwość taką dopuszcza art. 78 Konstytucji”.Podkreślić należy, że Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane (postanowienia Sądu Najwyższego z: 9 lutego 2017 r., II PO 1/17; 9 maja 2024 r., I NZ 22/23; 3 czerwca 2024 r., I NZ 1/24). Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Stosownie do § 11 przytoczonego przepisu, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Z kolei, jak stanowi art. 3941 § 3 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio art. 394 § 2 i 3, art. 395, art. 397 § 1 i 11, art. 3986 § 3, art. 39814, art. 39815 § 1 zdanie pierwsze, art. 39816, art. 39817 i art. 39821 k.p.c.W niniejszym postępowaniu zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii spraw wymienionych w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. Wobec powyższego zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 29 stycznia 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 397 § 11 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p., orzekł jak w sentencji postanowienia.MR [r.g.] ‎