Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I NZ 1/23 AI generated

I NZ 1/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I NZ 1/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Do Sądu Najwyższego 9 stycznia 2023 r. (data prezentaty) wpłynęło zażalenie W. B. na postanowienie Sądu Najwyższego z 17 listopada 2022 r., I NB 4/22. Sąd Najwyższy postanowieniem z 17 listopada 2022 r., I NB 4/22 odrzucił wniosek W. B. w sprawie o zbadanie spełnienia przez SSN Krzysztofa Wiaka wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu w sprawie I NKRS 86/22.

Legislator headnote

AI generated

art. 3941 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I NZ 1/23 · Sąd Najwyższy: Ponadto należy wskazać, że katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, jest zawarty w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c., a wyliczenie to ma charakter wyczerpujący (postanowienie SN z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17). Zgodnie z wymienionymi przepisami zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także „w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania”.

Keywords

AI generated
withdrawal of petition reconsideration of asylum application request for protection status late recusal request Nigerian asylum application invalidity proceedings and surrender

Cited Legislation

AI generated
art. 3941 § 1 k.p.c
Z zacytowanego fragmentu art. 3941 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.[SOP] [ał]

Cited Case Law

AI generated
II CSK 679/12
Sygn. akt II CSK 679/12 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa R. J. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "Warta" Spółce Akcyjnej w W. o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 sierpnia 2012 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2012 r. uwzględniając apelację pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji „WARTA” Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.: - zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 27 lutego 2012 r. w pkt I ppkt 1, pkt I ppkt 3a, pkt I ppkt 3b, pkt I ppkt 3, pkt I ppkt 4, pkt IV, pkt V „w ten tylko sposób”, że: (a) obniżył zadośćuczynienie zasądzone na rzecz powoda R.
II CSK 634/18
Strona powodowa S. S.A. w K. w pozwie skierowanym przeciwko stronie pozwanej P. S.A. w B. domagała się (w związku z zajęciem wierzytelności w postępowaniu egzekucyjnym - art. 887 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 743 § 1 k.p.c. i art. 902 k.p.c.) zasądzenia na rzecz C. sp. z o.o. w M. w likwidacji kwoty 521 663,88 zł z ustawowymi odsetkami do dnia zapłaty od kwoty 44 419,50 zł od dnia 9 sierpnia 2013 r., od kwoty 252 242,40 zł od dnia 2 sierpnia 2013 r., od kwoty 151 091,50 zł od dnia 5 sierpnia 2013 r. i od kwoty 73 910,48 zł od dnia 17 lipca 2013 r.W toku procesu powodowa spółka cofnęła pozew w zakresie żądania zapłaty odsetek ustawowych od kwoty 23 184, 52 zł od dnia 17 lipca 2013 r. do dnia zapłaty.
I CSK 746/17
Powodowie T. i Z. małżonkowie P. w pozwie z dnia 1 grudnia 2008 r. domagali się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa - Wojewody (…) na ich rzecz solidarnie kwoty 4 331 117 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 26 lutego 1993 r. do dnia zapłaty, tytułem naprawienia szkody poniesionej w związku z pozbawieniem ich prawa do zwrotu bliżej opisanej wywłaszczonej nieruchomości (działki nr 31 i 74), która nie została wykorzystana na cel wywłaszczenia, a następnie stała się przedmiotem użytkowania wieczystego przysługującego przedsiębiorstwu państwowemu H., zgodnie z wydaną przez Wojewodę (…) w dniu 26 lutego 1993 r.
AI generated
III CZ 202/25
Postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r.
I ZB 82/24
Wniosek należało odrzucić jako niespełniający warunków określonych w u.SN.
I ZB 26/25
Wniosek należało odrzucić jako niespełniający warunków określonych w u.SN.
I ZB 29/22
Na wstępie stwierdzić należy, że pojęcie „rozpoznania” wniosku, o którym mowa w art.
I ZB 81/24
wniosek odrzucić, albowiem nie zawiera on wymaganych ustawą elementów konstrukcyjnych i zarazem konstytutywnych wniosku, co powoduje konieczność jego odrzucenia, bez wzywania strony do usunięcia braków (art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NZ 1/23 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie z odwołania W. B., od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z 16 grudnia 2021 r., Nr […] ‎w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska przez sędziego osiągającego wiek uprawniający do przejścia w stan spoczynku, w przedmiocie wniosku w sprawie o sygn. akt I NKRS 86/22 o stwierdzenie występowania przesłanek z art. 29 par 5 ustawy o Sądzie Najwyższym oraz ‎o wyłączenie od rozpoznawania tej sprawy sędziego Sądu Najwyższego Krzysztofa Wiaka,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 8 lutego 2024 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z 17 listopada 2022 r., sygn. akt I NB 4/22, odrzucić zażalenie.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego 9 stycznia 2023 r. (data prezentaty) wpłynęło zażalenie W. B. na postanowienie Sądu Najwyższego z 17 listopada 2022 r., I NB 4/22. Sąd Najwyższy postanowieniem z 17 listopada 2022 r., I NB 4/22 odrzucił wniosek W. B. w sprawie o zbadanie spełnienia przez SSN Krzysztofa Wiaka wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu w sprawie I NKRS 86/22.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawowym warunkiem dopuszczalności każdego środka zaskarżenia jest istnienie orzeczenia podlegającego zaskarżeniu. Nieistnienie rozstrzygnięcia w określonym zakresie oznacza, że orzeczenia nie ma, w konsekwencji czego brakuje substratu zaskarżenia, a środek zaskarżenia podlega odrzuceniu (zob. postanowienia SN: z 25 lutego 1997 r., II CKN 15/97; z 11 września 2002 r., V CKN 1165/00; z 19 lipca 2006 r., I CZ 35/06; z 4 lutego 2011 r., I UZ 174/10; z 16 maja 2013 r., II CSK 679/12; z 14 stycznia 2015 r., II UZ 60/14; z 9 lutego 2018 r., I CZ 12/18; z 28 lutego 2020 r., II CSK 634/18; z 6 maja 2022 r., III CZ 145/22).

Ponadto należy wskazać, że katalog postanowień, które podlegają zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, jest zawarty w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c., a wyliczenie to ma charakter wyczerpujący (postanowienie SN z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17). Zgodnie z wymienionymi przepisami zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną, postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także „w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania”.

Z zacytowanego fragmentu art. 3941 § 1 k.p.c. wynika, że intencją ustawodawcy było poddanie kontroli Sądu Najwyższego wyłącznie spełnienia przesłanek wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym. Zażalenie nie przysługuje zaś na postanowienie wydane na podstawie art. 26 § 3 u.SN. Orzeczenie Sądu Najwyższego jest bowiem orzeczeniem ostatecznym i dlatego nie podlega zaskarżeniu. Wyjątek musiałby być wyraźnie wskazany w ustawie. W przedmiotowej sprawie brak jest takiego wyjątku w u.SN, czy w k.p.c. Sąd Najwyższy nie rozpoznaje też sprawy w toku instancji, lecz poza tokiem instancji w szczególnych przypadkach wymienianych we wskazanych ustawach.

Wynika z tego, że Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane tam orzecznictwo; 18 maja 2022 r., I NO 5/22). Na niezaskarżalność orzeczeń Sądu Najwyższego zwracał nadto uwagę w swoim orzecznictwie również Trybunał Konstytucyjny. W wyroku z 13 października 2015 r., SK 63/12, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że w świetle konstytucyjnej roli Sądu Najwyższego, ogólna zasada niezaskarżalności orzeczeń wydawanych przez ten Sąd uwarunkowana jest modelem jego funkcjonowania w systemie organów władzy sądowniczej.W konsekwencji zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.[SOP] [ał]