I NWW 84/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPismem z 21 marca 2024 r. K. P. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata K. M., złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie I USK 138/23 przez sędziego Sądu Najwyższego Renatę Żywicką oraz wszystkich sędziów Sądu Najwyższego powołanych na ten urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Jako podstawę złożonego wniosku K. P. wskazał art. 49 § 1 k.p.c. w zw. z art. z art. 379 pkt 4 k.p.c. oraz art. 50 k.p.c. uznając jednocześnie, że powołanie wskazanych sędziów na urząd sędziego Sądu Najwyższego we wskazanym wyżej trybie wywołuje uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności.
Legislator headnote
AI generatedart. 49 § 1 k.p.c, art. 379 pkt 4 k.p.c, art. 50 k.p.c; I NWW 84/24 · Sąd Najwyższy: W uzasadnieniu wniosku przywołano także wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 listopada 2019 r. (C-585/18, C-624/18, C-625/18), uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego.Zarządzeniem z dnia 6 marca 2024 r. Pierwsza Prezes Sądu Najwyższego wskazała Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego jako właściwą do rozpoznania wniosku o wyłączenie Sędziego Sądu Najwyższego Renaty Żywickiej od orzekania w sprawie I USK 138/23.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I NWW 84/24 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie z odwołania K. P. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie w przedmiocie wysokości emerytury po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 8 sierpnia 2024 r. wniosku pełnomocnika odwołującego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Renaty Żywickiej od rozpoznania sprawy sygn. akt I USK 138/23 odrzuca wniosek.
UZASADNIENIE
Pismem z 21 marca 2024 r. K. P. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata K. M., złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie I USK 138/23 przez sędziego Sądu Najwyższego Renatę Żywicką oraz wszystkich sędziów Sądu Najwyższego powołanych na ten urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Jako podstawę złożonego wniosku K. P. wskazał art. 49 § 1 k.p.c. w zw. z art. z art. 379 pkt 4 k.p.c. oraz art. 50 k.p.c. uznając jednocześnie, że powołanie wskazanych sędziów na urząd sędziego Sądu Najwyższego we wskazanym wyżej trybie wywołuje uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności.
W uzasadnieniu wniosku przywołano także wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 listopada 2019 r. (C-585/18, C-624/18, C-625/18), uchwałę Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20), orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz orzecznictwo Sądu Najwyższego.Zarządzeniem z dnia 6 marca 2024 r. Pierwsza Prezes Sądu Najwyższego wskazała Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego jako właściwą do rozpoznania wniosku o wyłączenie Sędziego Sądu Najwyższego Renaty Żywickiej od orzekania w sprawie I USK 138/23.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek wyłączenie od orzekania w sprawie I USK 138/23 sędziego Sądu Najwyższego Renaty Żywickiej oraz wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Najwyższego powołanych na ten urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw podlega odrzuceniu. Obarczony jest bowiem wadą o charakterze konstrukcyjnym, ponieważ ma charakter wyłącznie abstrakcyjny. Zawarta w obszernym uzasadnieniu argumentacja stanowi wywód prawny na temat konsekwencji wystąpienia wadliwości w toku procesu nominacyjnego na urząd sędziego Sądu Najwyższego.
Brak jest natomiast w jego treści jakiegokolwiek odwołania do konkretnych okoliczności danej sprawy, które mogłyby świadczyć, że sędzia objęty wnioskiem nie będzie bezstronny w tej konkretnej sprawie. Tymczasem należy podkreślić, że wymogiem konstrukcyjnym każdego wniosku o wyłączenie sędziego jest uprawdopodobnienie podstaw wyłączenia sędziego, tj. wskazanie konkretnych okoliczność tego rodzaju, że mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie (art. 49 § 1 k.p.c.). Wniosek o wyłączenie sędziego winien z samej swej istoty mieć charakter zindywidualizowany zarówno w ujęciu podmiotowym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 kwietnia 2022 r., I NKRS 12/22), jak i być skonkretyzowany w znaczeniu przedmiotowym (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2019 r., I NSPO 2/19).
Wnioski, które nie spełniają tych wymogów, a więc wnioski abstrakcyjne, są niedopuszczalne (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19).Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji postanowienia. [SOP][ms]